Week 3

Het zoontje van mijn zus was jarig en dus zijn we de zondag ervoor even langs geweest. Dat was dus het eerste uitje met Matthijs naar andere mensen toe. Even goed nadenken over alles wat je mee moet nemen en hoe alles werkt, maar het ging reuze goed. Matthijs was in een wakkere, tevreden stemming [tot hij honger kreeg en we weer huiswaarts togen] en vond het heerlijk om bij iedereen op schoot te liggen. Zijn voorlopig enige neef is erg lief voor hem, voelt zich echt de grote neef, en komt regelmatig een kusje brengen.

In de auto voel je je wel gelijk een heel gezin, met de hond in de achterbak, manlief traditioneel achter het stuur omdat ik nog niet wil rijden, vrouw op de achterbank en de maxicosi met baby op de voorstoel. Tim ging er helemaal voorzichtig van rijden.

Matthijs heeft nu af-en-toe hele wakkere periodes, maar we denken dat hij nu ook een beetje last van zijn darmen begint te krijgen. Hij sputtert wat ontevreden en wil niet gaan slapen, maar huilt nog steeds maar heel weinig, de schat! Woensdag 30/9 zijn we naar de kinderarts van het ziekenhuis geweest, een standaardcontrole twee weken nadat de baby het ziekenhuis heeft verlaten. Daar werd hij eerst gemeten en gewogen, en ons beertje was 4650 gram en 56 cm! Dus was hij in twee weken ruim 600 gram aangekomen, dat is reuze mooi. Eigenlijk was hij bijna 600 gram aangekomen trouwens, want terwijl we met een poedelnaakte Matthijs op de dokterstafel aan het wachten waren maakte hij zich op natuurlijke wijze lichter. En omdat wij zijn wie we zijn konden we het niet nalaten om te meten hoeveel lichter – en de schat bleek nog maar 4600 gram te wegen. Uiteindelijk werd hij kerngezond verklaard.

Het voeden lijkt iets beter te gaan. Hij pakt de tepel af-en-toe weer goed vast en zuigt, maar laat vaak gewoon weer los en dan lukt niets meer. Het blijft ook erg pijnlijk, en ik begin me af te vragen of we spruw hebben. Hij heeft wel wat wits in zijn mondje denken we, maar het is heel moeilijk te zien omdat hij zijn mond niet zo vaak wagenwijd opentrekt. En mijn tepels lijken wel wat lichter, maar ik ben altijd zo slecht in het signaleren van dat soort dingen. Ik heb ook steken in mijn tepelhof, tijdens en na het voeden en alle klachten bij elkaar lijken toch sterk op degenen de onder spruw staan vermeld op de internet-pagina’s van de borstvoedings-deskundigen. Maandag dus naar de dokter, want met spruw blijven je tepels heel gevoelig en beschadigen ze snel dus dan lukt dat borstvoeden nooit.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *