Week 7 & 8

Het stoppen met de borstvoeding gaat redelijk goed. In ongeveer anderhalve week, waarbij ik gewoon steeds afkolfde als er teveel spanning op de borst kwam te staan en dan niet al teveel. De eerste week had Matthijs nog ongeveer een voeding [200 cc, want we hebben een gulzig mannetje] per dag aan borstvoeding, maar daar werd het de tweede week al veel te weinig voor. Ik heb wel nog een paar keer de eerste verschijnselen van borstontsteking gehad, maar door eerst afkolven en dan Matthijs aanleggen en flink masseren is dat gelukkig steeds in de kiem gesmoord. En ik begin nu echt weer wat op mezelf te lijken, met wat meer energie en goede zin.

De nacontrole bij de gynaecoloog was erg leerzaam. Het gedeelte van mijn buik boven mijn litteken zal gevoelloos blijven, omdat de huidzenuwen doorgesneden zijn. Bij mijn spieren zijn wel de beschermlaag beschadigd door het snijden, maar de spieren zelf zijn opzij geduwd. Dat mijn wee-en terugliepen in kracht had al een teken moeten zijn dat het kind mogelijk te groot was, dus toen hadden ze dat al moeten controleren eigenlijk. Ze adviseren om een jaar niet zwanger te worden; maar daar is geen echte wetenschappelijke onderbouwing voor. Het litteken zou implantatie niet in de weg moeten staan. Het grootste risico bij een volgende zwangerschap is littekenbreuk, als dat incidenteel gebeurt is dat tijdens de bevalling, dus die moet altijd in het ziekenhuis gebeuren. Bij een tweede kind gaan ze op het eind wel echo’s maken om te bepalen hoe groot het is, en als het op natuurlijke wijze zou moeten kunnen komen gaan ze een ‘proefbaring’ doen. Dat betekent dat ze gewoon gaan kijken of ze ergens in week 39 of 40 met gel de bevalling op gang kunnen brengen. En verder adviseerde ze me wel om uit te gaan zoeken voor welke antibiotica ik nu allemaal allergisch was en dat op papiertjes bij me te dragen voor als er iets met me gebeurd.

Met Matthijs is alles gelukkig reuze goed. Hij is volgens ons al een tijd wat verkouden, hij hoest af en toe, en snurkt af en toe, het zijn wat vage tekenen, dus we gaan er maar van uit dat het in ieder geval niet erg is. Hij wil van de flesvoeding tussen de vier en de zes voedingen per 24 uur, van tussen de 180 en 210 cc. Dus dat is behoorlijk

Hij geeft ook wat meer melk terug, maar vaak niet direct na het eten, maar pas na een uur of twee. Zolang het niet teveel is maken we ons ook daar maar niet ongerust over.

De darmen lijken het goed te doen, al is flesvoeding wel een stap terug vergeleken met borstvoeding; het is meer, en een massa in plaats van de bijna vloeibare vogelpoepjes die je bij borstvoeding gewend bent, en stinkt ook een stuk volwassener. Het lijkt ook wel alsof Matthijs er meer moeite voor moet doen, alsof hij soms wat geconstipeerd is. We gaan nu proberen of het wat uitmaakt als we mineraalwater gebruiken in plaats van gekookt kraanwater, omdat er bij ons in de regio veel kalk in het water zit.

Ik heb mijn eerste ‘verzorgersblunder’ ook al achter de rug trouwens, en daarbij de arme kleine zelfs al gewond! Hij heeft vrij lange nageltjes, en die zijn toch nog best scherp. Scherp genoeg om krabbeltjes in zijn gezicht te maken, met kleine wondjes. Tegelijkertijd zit hij ook regelmatig met zijn vingertjes over zijn half geopende oogjes te klauwen. Ik was dus eigenlijk bang dat hij een dezer dagen met een scherp nageltje zijn oog open zou ritsen en onherstelbaar beschadigen. Dus de nagels moesten geknipt.

Nagelschaartjes zijn eng, die hebben van die scherpe punten. Maar eraf bijten vind ik ook eng; stel je voor dat je net als je bij je eigen nagels wel eens hebt, een velletje losrukt dat nog onder de nagel vast zit. Brrrr, dat is zo pijnlijk. Dus dacht ik aan zo’n nagelknippertje. Ik had wel eens gelezen dat je die ervoor kon gebruiken, en dat is alleen een kwestie van nageltje ertussen en knijpen. Waar ik geen rekening mee had gehouden was dat die vingertjes zo klein zijn, dat ze er ook zo tussen zitten. Dus ik kneep bijna een vingertopje eraf, in plaats van een nagelrandje. Er zat een flinke snee in Matthijs zijn vinger, en de arme jongen moest er ook vreselijk van huilen. Gelukkig bedaarde het ook weer redelijk snel, en geneest het sneetje goed!!

Verder ben ik voor het eerst een dag zonder de baby weg geweest. Een hele zaterdag andere vrijwilligers van Freya ontmoeten, reuze gezellig. En eerlijk gezegd heb ik wel aan Matthijs gedacht, maar hem niet bijzonder sterk gemist. Hij was bij Tim in goede handen, en ik had de mobiele telefoon voor noodgevallen bij me.

Matthijs wordt nu wel heel leuk, dus ik weet niet of ik hem in de toekomst niet meer ga missen als ik weg ben. Hij focust heel goed, en begint nu ook echt breed te lachen. Van glimlach tot vette grijns, waarbij zijn hele gezichtje mee kan stralen. Hartveroverend en hypnotiserend! Verder begint hij door te krijgen wat babbelen is. Hij brabbelt klanken en probeert met zijn mondje de bewegingen die hij onze monden ziet maken na te doen. Hij heeft al echt een heel scala aan brabbelgeluidjes die hij kan maken, en als je hem aankijkt en dezelfde geluidjes terug maakt kan hij helemaal blij worden. Het is sowieso een sociaal kereltje. Als hij alleen in zijn wiegje wordt gelegd terwijl hij hoort dat er elders in de kamer nog mensen zijn begint hij boze brabbel geluiden te maken, en dan sputtert hij net zo lang tot hij opgetild wordt en erbij mag zitten.

Zijn nek is echt al erg sterk, als je hem tegen je borst houdt tilt hij zijn hoofd op en gaat alle kanten op kijken. Als je hem vasthoudt zit hij ook al redelijk stevig, en inderdaad met zijn hoofdje recht overeind terwijl hij rustig rond kan kijken. We leggen hem af en toe op zijn buik, zodat hij ook in die houding leert zijn hoofd op te tillen. Dan merk je ook dat hij probeert om zijn knieen op te trekken en zijn kont op te tillen – oftewel om te beginnen met kruipen. Zijn eigenbedachte spelletje op dit moment is ook om te wachten tot je hem op schoot laat zitten en dan met zijn voetjes hard af te zetten en zich naar achter te werpen. Gelukkig zijn we erop bedacht anders had hij allang een lelijke smak kunnen maken. Volgens mij vindt hij de beweging al erg leuk, hij trekt er vaak een zeer vrolijke snoet bij!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *