Maand 3

Matthijs had wat last van constipatie dachten we, hij leek erg veel moeite te moeten doen om te poepen, en er zaten soms zelfs hardere verdroogde ‘propjes’ aan het begin. We zijn dus overgestapt op mineraalwater, omdat er vrij veel kalk in ons water zit en dat kan daar blijkbaar invloed op hebben, en dat lijkt een stuk te helpen.

Omdat de knipper niet zo’n succes was knabbelt Tim zijn nageltjes eraf, maar ik durf dat toch niet goed omdat ik mezelf wel eens gemeen pijn doe als ik met mijn tanden een nagel eraf bijt omdat hij me in de weg zit. Ik zal dus toch maar eens op zoek gaan naar zo’n nagelschaartje met afgeronde punten.

Op zondag 15 november hadden we een brunch, ter ere van de verjaardag van een vriendin, en dat was voor ons de eerste keer dat we hem meenamen naar een grote groep mensen die allemaal lawaai maken en zo. Maar het ging uitermate goed. Hij heeft eerst twee uur heerlijk doorgeslapen in de MaxiCosi, daarna een fles gekregen, en vervolgens ruim twee uur lang heerlijk actief rondgekeken, gebrabbeld en gelachen, en zich rustig van persoon tot persoon door laten geven. Kortom; zich engelachtig gedragen en iedere aanwezige vond het een heerlijk kereltje. Waar ze natuurlijk gelijk in hadden 😉

Twee weken later hadden we groot feest omdat vrienden 12,5 jaar getrouwd waren, dus dat was echt een vuurproef. Heel veel mensen, ze hadden de tuin met een tent bij het huis getrokken en zelfs een bandje ingehuurd. Af-en-toe werd het Matthijs wat teveel, dan moest hij even rustig boven in een kamertje bijkomen. Maar hij heeft heel veel heel vrolijk rondgelopen, bij Tim op de arm, die dan ook gelijk enorm veel aanspraak had.

Hij begint zijn handjes en armpjes steeds meer te ontdekken, probeert gericht tegen zijn daarvoor bestemde speelgoed aan te rammen en probeert ook om zijn vingertjes al om dingen heen te krijgen. Dat lukt het beste met de speen, die hij dan ook regelmatig uit zijn mond wipt door ofwel aan het lintje te trekken, ofwel zijn vingers erachter te schuiven. Ik ben bang dat ik ondanks mijn moeite het gevecht tegen de vingers toch ga verliezen. Jammer, want ik heb liever dattie de fopspeen gebruikt voor troostzuigen. Die is later ook wat makkelijker af te leren.

Bij zijn bezoek aan het consultatiebureau was hij 6450 gram en 60,5 cm, dus hij groeit als kool. Ze hebben me daar ook aangeraden om wat meer water in de fles te doen, en een drupje olie omdat hij toch nog regelmatig wat vast lijkt te zitten in zijn darmpjes. En dat helpt erg goed, hij heeft nu geen last meer. Verder waarschuwden ze me dat ik hem niet meer dan 200 cc mocht geven omdat zijn maagje dat niet aankan. Maar Matthijs kan een vreselijke hongerlap zijn en heeft dan echt meer nodig. Dus zolang hij daarna gewoon zijn melk binnenhoudt en nauwelijks wat teruggeeft krijgt hij gewoon zoveel als hij wil drinken!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *