11 maanden – eerste vakantie gehad

Weer terug van weggeweest en onze eerste vakantie met de kleine meegemaakt. Dat viel tegelijkertijd mee en tegen. Op de heenreis was het zonnig weer en dertig graden – en als je dan twee uur op een parkeerterrein zonder schaduw op een vertraagde veerboot moet wachten ben je niet blij!! Vervolgens heb je op de boot zelf het probleem dat er overal licht, beweging en mensen zijn, zodat een sociaal manneke als dat van ons absoluut niet in slaap te krijgen is. Je kunt een baby ook niet echt neerleggen. Matthijs is inmiddels zo watervlug met kruipen en zo vastbesloten om te komen waar hij wil zijn hoe klein het gat ook is waar hij zich door moet dringen dat hij continu vastgehouden moet worden.

Tijdens de vakantie heeft hij geleerd in zijn handjes te klappen, te wuiven zodra je ‘Hallo’ of ‘Dag’ zegt [ook naar de Teletubbies op tv…], smakzoengeluiden te maken met samengeknepen mondje [het zoenen zelf gaat nog met open mond en uithangende tong je gezicht laten vallen op het te kussen onderdeel] en vooral om te klimmen. Overal klimt hij op, en omdat naar beneden klimmen nog met het hoofd naar beneden gaat moeten we hem echt continu in het oog houden. Verder begint hij geluidjes te maken die echt op woordje lijken. Hij probeert ‘allo’, en kan wel mamma en dada zeggen maar associeert dat nog niet met ons. Zijn nieuwste woordje is ‘bah’.

In Engeland hebben we ons uitgeleefd op educatief speelgoed J. Engelse voorleesboeken, video’s, nursery rhymes, en ook speelgoed dat door op een knopje te drukken een geluid maakt of een liedje gaat spelen. Dat van het knopje en daaropvolgende geluid krijgt Matthijs nu goed door, zodat we af en toe naar ware houseversies van geluiden luisteren [“pig pig, pipipipipipipig, fafafarmfarmer”]

Verder heeft hij deze maand kans gezien om allebei zijn oma’s tot bloedens toe te verwonden. Eerst zijn Engelse oma, door razendsnel op een zware glazen schaal met aardbeien af te kruipen, deze met een hand van de tafel naar boven zijn hoofd te tillen, en vervolgens op de vloer in diggelen te smijten – waarbij een glassplinter zich in Oma’s voet boorde. Gelukkig bleef de schavuit zelf ongedeerd, terwijl wij allemaal stomverbaasd waren dat hij de zware schaal zo makkelijk met een handje optilde.

Zijn Nederlandse oma zag hij vandaag weer, en beet hij gelijk liefdevol in de neus; “Kijk oma, ik heb nu twee tanden. Zijn ze niet lekker scherp? Kunnen ze niet goed bijten?”. Mijn arme moeder bleef wel 10 minuten bloeden. We aarzelen als bijnaam nog tussen Hulk en Attilla…

Verder beviel de vakantie hem goed. Al die aandacht is heerlijk natuurlijk, leuk klimmen op mensen, knuffelen met mensen, en vooral hard lachen met mensen!

Eten is inderdaad geen probleem, al merk je in een ander land wel dat ze baby’s daar anders voeden. In Engeland zijn bijna geen potjes voor ouder dan 7 maanden te krijgen, en veel meer potjes met ‘toetjes’. Rijstpudding voor baby’s, custardpudding voor baby’s, en ga zo maar door. Volgens mij geeft iedereen in Nederland daar gewoon yoghurt voor.

Ik vind het wel leuk om Matthijs al die Engelse potjes te geven, die smaken toch weer heel anders dan de Nederlandse. Ze zijn ook wat uitgesprokener van smaak, wat minder wee. En aangezien we ontdekt hebben dat Matthijs graag dingen als paprika en citroen eet is een uitgesproken smaak lekkerder voor hem denk ik. Het is dat Engeland zo enorm duur is, anders had ik een grote voorraad meegenomen voor de afwisseling.

Op een kamer slapen met de baby is wel lastiger dan we hadden gedacht. Ik denk dat Matthijs normaal nog even lekker rustig speelt voor hij ons wakker roept, en dat we dat als hij in zijn eigen kamer slaapt niet horen. Maar nu wordt hij wakker, steekt zijn hoofd boven de bedkant uit, ziet ons, en begint te dreinen dat hij aandacht wil. om 7 uur ‘s-morgens [we zijn verwend omdat hij normaal tot een uur of negen doorslaapt]. Verder werd hij ook een paar keer ‘s-nachts wakker, wat we ook maar hoogst zelden meemaken hier. Maar waarschijnlijk had hij last van een verstopte neus, toen we begonnen met neusspray voor het slapen gaan hield het op.

Hij staat nu wel heel makkelijk, graag en veel. En regelmatig laat hij allebei zijn handjes even los. Omdat zijn evenwicht nog niet geweldig is valt hij gelijk naar voren of naar achteren, maar hij is slim genoeg om alleen los te laten als hij vlak bij iets is dat zijn val direkt breekt. Zolang hij zich maar vast kan houden schuifelt hij ook op beide benen overal langs trouwens, dus hij begint echt te oefenen voor lopen. Alleen lopen als je zijn handjes vasthoudt vindt hij niets – tot mijn grote verbazing trouwens, want de meeste kinderen zijn daar gek op!

Wat hij wel geheel volgens de boekjes doet is genieten van een bad. Spelen met het schuim, de eendjes of [indien voorradig] levende mensen in het bad, staan en glijden, en vooral heel hard spetteren met je handjes, dan heeft hij de grootste lol. Af en toe doopt hij zijn gezicht expres in het schuim, of neemt hij er een hap van. Maar dat doet hij zo gericht dat hij het blijkbaar gewoon lekker vindt??? Omdat hij nu aangeland is in de fase van dingen aangeven en aanpakken krijgen we ook regelmatig een handje schuim aangeboden. Het grappigst vindt hij het als we net doen of we een hap nemen. Daar moet hij echt om schaterlachen! Het idee dat hij ons voert in plaats van andersom werkt blijkbaar nu al op zijn lachspieren, dat belooft nog wat voor de toekomst.

En last but not least; we gaan het huis niet meer uit zonder een tuigje voor Matthijs. Hij klimt overal uit, draait zich overal in, en is zo snel dat hij gewoon nergens meer in mag zitten als we hem niet met een tuigje veilig hebben vastgemaakt. Wat een woelwater!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *