Peuter

Matthijs is nu ruim 18 maanden. Sinds een week zegt hij zijn eigen naam, en af en toe wijst hij zelfs op zichzelf als hij dat zegt, maar ik weet nog niet zeker in hoeverre hij zichzelf echt bedoelt. Hij wijst zichzelf ook op foto´s aan, en zegt “Thijs”. Of “mamma” als hij mij aanwijst en “pappa” als hij Tim aanwijst. Dus er zit zeker een stuk herkenning. Hij is nog steeds “nee” aan het ontdekken (afgewisseld met “no”) en wordt hij erg driftig als je dan toch “ja” doet. Ik moet me vaak inhouden om niet te lachen, hij zegt het op een heel serieus toontje en slaat zijn armpjes over elkaar terwijl hij me aankijkt met een blik van “en het gebeurt dus NIET!” Waar hij die houding vandaan heeft weet ik niet, Tim en ik staan allebei echt nooit zo en zeker niet als we hem iets verbieden. Dan hebben we meer de neiging om met een opgestoken vingertje te zwaaien, dus dat gebaar zullen we binnenkort ook wel terug gaan zien.

Hij is ook erg bezig met grenzen verkennen. Oneindig vaak iets doen dat je verboden hebt, en dan echt wachten tot je kijkt voordat hij het nog een keer doet. Het gaat hem duidelijk meer om onze reactie en de consistentie daarin, dan om wat hij aan het doen is. Tim en ik gaan er maar vanuit dat het dus erg belangrijk is om nu consequent de grenzen te stellen, anders zou hij daar niet zo specifiek om vragen. Maar vermoeiend is het wel….. en men verzekert ons dat het alleen nog maar erger wordt voorlopig…….

Twee weken geleden is hij verhuisd naar zijn nieuwe kamertje, en dat bevalt hem gelukkig erg goed. Hij gaat er graag naartoe, voelt zich duidelijk op zijn gemak daar, speelt en slaapt zonder problemen en vindt het heerlijk om zijn eigen dingen te verplaatsen tussen zijn kast, het bed, de tafel en de vloer. Hij heeft genoeg vloeroppervlak om lekker te hollen of met karretjes te rijden (tot onze verbazing gaat hij nu inene vaak op de looptrein zitten, blijkbaar is hij daar nu pas aan toe). En wij vinden het kamertje ook erg gezellig, met veel licht en vooral blauw, groen en gele kleuren (het moet een bos voorstellen, we hebben zelfs plastic lianen hangen).

Zijn woordenschat begint zich snel uit te breiden, vooral met etenswaren (naan, koekie, appel, etc). Die zal hij straks nog beter kunnen verwerken trouwens, want zijn hoektanden beginnen door te komen. Helaas merken wij dat vooral in de luieruitslag. Verder holt hij meer dan dat hij loopt en maakt daar aardig vaart mee. Ik haal hem met mijn dikke buik niet meer zo snel in in ieder geval. Het moet een koddig gezicht zijn voor anderen, het rennende pleutertje achtervolgd door de zwaaiende buik. Zijn krullen worden steeds langer en het wordt steeds moeilijker om zijn haar te kammen vanwege de klitten. Toch laat ik ze voorlopig nog maar niet afknippen, hij krijgt er zoveel lieve opmerkingen over en als er straks een schattig babietje bijkomt is het wel prettig als hij ook nog iets schattigs heeft. Als het geknipt is krijgt hij volgens mij echt gelijk zo´n jongenskoppie!

Mensen vragen wel of hij al veel begrijpt van de komende baby. Volgens mij is hij net goed aan het doorkrijgen dat hij zelf een eigen persoon is, en zegt baby hem nog niets en broertje al helemaal niet. Hij begrijpt wel dat mijn buik een beetje speciaal is, maar dat is meer omdat ik mijn handen er zo vaak op heb denk ik. Dan komt hij even knuffelen en legt hij zijn koppie ook even heel lief tegen de dikke buik aan. Hij knuffelt nog steeds graag, en begint nu af en toe ook met zijn knuffelbeesten te knuffelen. Dan krijgt de beer een zoen bijvoorbeeld. Ook autootjes begint hij door te krijgen, hij kruipt met zo´n auto over de vloer en zegt dan “toet toet”, of stopt er een knuffelbeest in. Hoewel hij het prettig vind als je in de buurt bent, speelt hij graag en goed alleen. Dan leest hij een boekje, of doet hij net alsof hij telefoneert. Hele conversaties komen er dan (in vloeiend Babies, want wij begrijpen er maar 10% van) en hij moet er regelmatig erg om lachen.

Verleden week was het prachtig weer, en toen heeft hij in een middagje geleerd om helemaal zelf van de glijbaan af te gaan. Eerst klimt hij erop, dan gaat hij goed zitten en glijdt hij zo naar beneden. Verbazingwekkend dapper vind ik dat!! En nu is het het leukste wat er is, kan hij letterlijk uren blijven glijden!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *