Peuterspeelzaal

We hebben Matthijs nu definitief ingeschreven op een peuterspeelzaal. Dat had nog best wat voeten in de aarde, want we wisten natuurlijk al dat er een tweede kindje op komst was. Dat betekent dat die dus ook naar dezelfde peuterspeelzaal gaat…. en dat je dus eigenlijk al moet kiezen naar welke lagere school je je kinderen wilt laten gaan. Het is namelijk niet handig om veel afstand te hebben tussen die twee als je allebei je kinders moet wegbrengen en moet halen. Eerst zijn we dus gaan kijken naar de lagere scholen in deze buurt, om te kijken hoe kind-vriendelijk ze er uitzagen. Toen hielden we nog vier van de vijf over en daarvan vroeg ik een schoolgids aan. Ze vroegen allemaal hoe oud het kind was waar het om ging en als ik anderhalf zei dacht ik dat ze me wel hard uit zouden lachen. Maar ze vonden het alleen maar verstandig en een school vertelde zelfs dat hij dan nog net op tijd was omdat het aantal inchrijvingen voor het jaar dat hij naar school zou moeten al bijna gehaald was!

Na deze exercitie hielden we er nog drie over, en daar hebben we een afspraak mee gemaakt en daar zijn we op bezoek geweest. Tim nam vrij van zijn werk, want schoolkeuze is toch heel belangrijk en daar willen we toch met zijn tweeën over beslissen. Daarbij merk je toch ook dat je invalshoek sterk bepaald wordt door je eigen ervaringen op de lagere school. Tim heeft op zijn Engelse scholen altijd te maken gehad met een streng klassikaal systeem en een automatische connectie met de kerk [Church of England is natuurlijk een staatsgodsdienst in Engeland]. Ikzelf kom van een atheïstische montessorischool waar zelfwerkzaamheid en het mengen van leeftijdsgroepen belangrijke kenmerken waren. Dat zorgde in de beoordeling van de scholen nog wel eens voor uitgebreide discussies over wat belangrijk is en waarom, maar dat is uiteindelijk alleen maar goed natuurlijk.

Uiteindelijk ging het tussen twee scholen die ons allebei aanspraken. Beiden waren warm en gezellig, maar de ene was een gestructureerde katholieke school met een hoog percentage doorstromers naar hoger secundair onderwijs. De andere was een kleinere openbare school met een gevarieerder bevolking waaronder een grote groep van de kinderen op ons pleintje maar met een middelmatiger niveau qua doorstroom. Allebei waren goede keuzes volgens ons, maar kort gezegd lag de nadruk bij de eerste dus meer op het hoofd en bij de tweede op het hart… en die vinden we allebei belangrijk.

Uiteindelijk hebben we besloten dat het sociale aspect voor lagere schoolkinderen toch het allerbelangrijkst is en dat het voor ons makkelijker is om kennis bij te spijkeren als dat nodig zou zijn. Dus gaan de kinders naar de openbare school en gaat Matthijs vanaf september drie ochtenden in de week naar de peuterspeelzaal die daar bij hoort. Daar mag je namelijk al vanaf 2 jaar naar toe (meestal is het 2,5 jaar) en dat is wat ons betreft een groot voordeel omdat Matthijs zo enorm graag onder de mensen en de kinders is. Hij wil nu ook aldoor al buiten met de buurtkinderen spelen. Op deze manier heeft hij de zomer waarin er veel buitengespeeld wordt en waarin hij dus veel met kinders optrekt, en als dat afloopt begint net de peuterspeelzaal. Lijkt me een heel mooi schema dus.

Verder gaat alles goed met hem. Een paar dagen hangerig, koortsig en wat vlekkerig geweest, volgens mij heeft hij een van die vage kinderziektes gehad. Maar nu heeft hij weer praats voor tien. Letterlijk zelfs, want zijn taalontwikkeling gaat enorm snel op het moment. Hij papegaait alles wat je zegt enorm snel en goed terug waardoor zijn woordenschat dagelijks groeit. Liedjes helpen daarbij ook heel erg, hij zingt ze in zijn vloeiende babies mee en je hoort steeds meer “echte”woorden tevoorschijn komen. Daarbij merk je ook al dat hij echt een verschil begint te maken tussen Engels en Nederlands en met wie hij wat moet spreken. Ik had dat eigenlijk nog lang niet verwacht, maar hij doet het verbazingwekkend vaak goed. Ook begint hij nu af-en-toe twee woorden samen te gebruiken (“Baby honger”, “Thijs lezen”).

Verleden week is hij ook naar de kapper geweest. Zijn haren werden zo lang en daardoor zo klitterig dat het echt zielig voor hem was om ze uit te borstelen. Antiklit shampoo hielp iets, maar niet genoeg. Dus moest het maar gebeuren, ook al was ik bang dat hij dan zijn krullen kwijt zou zijn. Maar gelukkig…. die hebben het overleefd dus Matthijs kan ze nog steeds gebruiken om een stukje extra aandacht te krijgen van mensen. Die vinden het zo leuk en schattig, zo´n krullenbol.

Dat klopt ook wel, want het is een leuk en schattig jochie natuurlijk. Zijn nieuwste hobbies zijn eenjes voeren, desnoods met steentjes die hij vol overgave naar ze smijt, en pappa en mamma´s schoenen aantrekken. Zooooo vertederend! Hij begint naast de woorden ook onze gedragingen te papegaaien, en dus probeert hij mee te stofzuigen en pakt hij doekjes om de tafel schoon te gaan maken. Opruimen vind hij ook nog steeds een leuk spel gelukkig, dus hij helpt actief mee om alles in de juiste dozen/lades/planken te krijgen en sorteert al zo goed dat hij het nog op de goede plaats krijgt ook.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *