Tripje zonder pa

Tim moest werken, die bleef dus thuis en heeft ons erg gemist maar ik vertrok bepakt en bezakt met Daniël en Matthijs op dinsdagochtend, en kwam drie dagen later weer thuis.

Het vertrek dinsdag was iets later dan ik oorspronkelijk plande, omdat Matthijs de televisie uit de kast rukte toen ik even in de keuken was. Hijzelf had gelukkig niet meer dan een flinke schrik en een snee in zijn duim. Het ding had perslot ook op zijn hoofd kunnen komen of zijn voetje kunnen pletten. De televisie is helaas naar de knoppen.

Voor kinderen is het heerlijk, ideaal, zo’n camping. Matthijs’ favoriete manier om nieuwe vrienden te maken was meehollen met ieder kindje dat voorbijkwam. Ik moest af-en-toe een angstig meisje troosten, omdat ze dat opdringerige jochie had verteld dat ze niet wilden spelen maar dat op Matthijs natuurlijk nog geen indruk maakt; die gaat leuk springen als ze tegen hem praten. Ook uit het speeltuintje was hij niet weg te slaan. Klimmen, glijen… en vooral in het zand graven. Helemaal onder zat hij; zelfs onder zijn luier zat een dikke plak zand.

De eerste dag gelijk twee open knieen van het vallen en een tand door zijn lip omdat hij tegen het hoofd van een meisje knalde dat rondjes aan het rek draaide. Bloeden als een rund, maar dat was vooral lastig voor mamma… immers bij pijn moet mamma beter kussen.

De tweede dag werd hij voor het eerst door een wesp gestoken en ik moet zeggen dat hij dat manhaftig opnam. Hij huilde in de eerste instantie wel en was helemaal aan het trappelen van de pijn, maar na een dikke kus ging het beter en na de tweede kus huilde hij niet meer, maar drukte heel voorzichtig mijn hoofd tegen zijn nek (waar hij was gestoken) en zei :”nog een kus”. En toen was het goed.

Slapen was ingewikkeld, er waren twee tweepersoonsbedden te maken in de caravan, en in het ene lag mijn vriendin met Daniël en in het andere lag ik met Matthijs. Maar Matthijs wilde natuurlijk niet slapen en blijven liggen zonder dat ik er naast lag, dus dat koste me ruim een uur op het bed zitten voordat hij begon te dommelen.

Op zo’n camping spelen alle kinders buiten, er is van alles en nog wat te doen, en je voelt je veilig omdat iedereen wel een beetje op de kinderen let. Er rijden geen auto’s en ze gaan het terrein niet snel af. Ik probeerde Matthijs in het oog te houden terwijl ik bijvoorbeeld Daniël de fles gaf, maar dat is flink moeilijk met zon watervlugge garnaal die alle kanten op kan. Ik liep dan ook regelmatig met een baby in mijn armen die ik probeerde nog te laten drinken ook achter de voortrazende dreumes aan. Even naar het toilet gaan was echt een gok. De kinderen hebben het alletwee heerlijk gehad, maar ik was helemaal afgeknoedeld.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *