Plons

Matthijs is dus in een erg baldadige fase…… slooft zich uit door zich te laten vallen (“boink!”) of op mensen af te lopen en zich tegen hen aan te storten (omarmt hij hun benen) of door op de teletubbie manier tegen kinderen aan te boinken (borst tegen borst).

Vanmorgen heb ik hem met mijn moeder opgehaald van de peuterspeelzaal. Toen hij oma zag kreeg hij gelijk een grote grijns en holde op haar af. Mijn moeder ging op haar hurken zitten met de armen wijd om hem op te vangen. Waarop hij dus keihard tegen haar aan knalt. Mamma op haar billen op het schoolplein met een tand door haar lip, Matthijs krijsen omdat zijn neus er zo’n zeer van deed.

Vanmiddag waren we bij de vijver…. waar ook twee meisjes van ruim twee waren. Hij was weer erg baldadig, dus ik zei dat hij lief moest zijn. “Geef maar een handje om het goed te maken” zei ik. Hij loopt braaf naar het meisje toe en wil haar hand pakken. Maar ze moet niks van hem weten, draait zich om en loopt twee meter weg. Naar de rand van de vijver….. Matthijs erachter aan……”boink” en toen “plons”.

Meisje meteen opgevist, drijfnat en helemaal overstuur. Moeder heel boos….. en wat doe je dan? Sorry zeggen klinkt zo lullig, maar ik kan Matthijs alleen maar streng toespreken en zeggen dat hij niet mag duwen. Waarop hij met grote ogen kijkt en zegt “duwen nieteh leuk he?”, maar of dat blijft hangen…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *