Matthijs eigenwijs

Matthijs heeft met enige regelmaat een aanval van diktatoritus. Dan staat hij daar heel bevelend en beslist te schreeuwen “Thijs koekje”. Helaas voor hem is het enige resultaat dat ik moeite heb mijn lachen in te houden als hij daar zo fanatiek staat te schreeuwen.

Hij is helemaal eigenwijs eigenlijk, maar dat wisten we natuurlijk al. Zo besluit hij soms dat hij niet meer voorgelezen hoeft te worden in bed. Dan wordt je hardhandig van het matras geduwd “mamma nieteh boek. Tijs selluf lezen”, waarop hij zich onder de dekens nestelt en inderdaad een boek gaat bekijken. Hij wil steeds meer dingen zelf doen, grappig om te zien hoe dat echt groeit. Alleen in aankleden en uitkleden heeft hij nog niet veel zin.

Puzzelen vindt hij erg leuk op het moment. Hij begint ook iets te snappen van legpuzzels, al heeft hij nog niet echt door dat het een plaatje moet worden. Hij stopt wel de goede vormen in elkaar, zodat je hele moderne kunstwerken krijgt. Een ander favoriet spelletje is van mamma afglijden. Dan zit ik op de bank met mijn benen languit richting grond, klimt Matthijs op mijn buik en glijdt vervolgens van mijn benen af. Dikke pret! En hij leest nog steeds graag. We zijn ook erg blij dat we de boekenkast goed tegen de muur hebben verankerd, want hij klimt nu op de planken tot bovenaan om daar alle boeken uit de kast te trekken. Dan tref je hem dus tevreden lezend op een grote stapel boeken aan. Ook zingen en dansen zijn nog steeds heel leuk, zowel voor hem om te doen als voor ons om te kijken.

Hij maakt regelmatig zinnen met vier woordjes en zegt ook al moeilijke dingen als “helicopter”. Kleuren begint hij ook te snappen, hij wijst en zegt dan bijvoorbeeld “groene auto” en dat is in ruim de helft van de gevallen goed. Hij moet soms nog even herinnert worden aan hoe die kleur ook alweer heet. Tellen vind hij leuk klinken, maar sommige cijfers vindt hij leuker dan andere dus dan krijg je “twee, drie, vij”. Eten met een lepel kan hij behoorlijk netjes (al schept hij enorm veel op zijn lepel, de gulzigaard) en de vork lukt ook al steeds beter. Maar helaas vindt hij vingers nog steeds het lekkerst en het leukst, dus het kost moeite om hem het bestek te laten gebruiken. Wel doet hij nu heel braaf “alsjeblieft” en “dankjewel”.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *