Daniel’s eerste stapjes

Deze maand is Daniël eindelijk aan de papfles geraakt. We hadden de afgelopen twee maanden al diverse keren geprobeerd om hem aan de vorm van de papspeen (zachte tuit dus) te laten wennen maar dat was iedere keer groot drama, veel huilen en weinig drinken. Gelukkig won de aanhouder hier, een papfles is toch wel erg makkelijk om de ochtend mee te beginnen vinden wij.

Verder hebben we ontdekt dat ook Daniël weer een klimmer en een klauteraar is. Begin april vond ik hem al luidkeels protesterend ondersteboven half over een kist geduikeld naast de bank. Hij klimt ook van de kist op de kindertafel, gaat dan staan en probeert de krat met speelgoed op zijn eigen hoofd te trekken. Of gewoon van de tafel af op zijn achterhoofd te vallen.

Deze maand kende twee grote mijlpalen voor Daniël: Zowel zijn eerste tand als zijn eerste losse stappen wist hij nog net voor zijn verjaardag te plannen. We dachten zelfs nog even dat het een spannende strijd zou worden wat het eerste zou gebeuren, maar de tand won toch met grote voorsprong door op 6 april tevoorschijn te piepen terwijl de losse stappen nog tot 24 april op zich lieten wachten. Het mannetje begint ook steeds meer te brabbelen en geluiden te maken. Hij kan echt piepen als een marmot, dat is zijn manier van aandacht vragen. En toen Matthijs in bad een leeuw nadeed begon Daniël spontaan terug te grommen, wat ze alletwee vreselijk aan het lachen maakte.

Eind april mochten we weer langskomen op het consultatiebureau voor Matthijs en die bleek wonderbaarlijk mooi op de middellijn te zijn gebleven met gewicht en lengte (14,5 kg en 95 cm). Verder doet hij alles wat moet, hij loopt met de meeste dingen iets voor. November moet hij weer en krijgt hij een ogentest. Omdat ze gemerkt hebben dat kinderen als ze iets niet kunnen benoemen gewoon hun mond houden en je dus niet kunt bepalen of ze het plaatje wel of niet goed zien, moet je de gebruikte plaatjes oefenen met je kind. De arts gaf me dus een pblad papier mee met daarop de desbetreffende plaatjes.
Ik dacht dat ik gelijk daar maar eens moest kijken welke plaatjes hij al kon benoemen. Dus ik laat hem het blad zie met mijn vinger bij een plaatje en vraag wat dat is. Hij kijkt me heel verbaasd aan en zegt “Dat is papier mamma”. Tim en ik lagen in een deuk om dit staaltje van onweerlegbare kinderlogica.

Matthijs kan dingen die hij heeft geleerd ook heel snel in de praktijk brengen. Op een middag zag hij een film over tovenaars, en even later kwam hij naar me toe: “Hocus pocus pilatus pas, ik wou dat ik een chocolaatje vraagt”. In diezelfde week zing ik na het avondeten voor de grap “naar bad naar bad, alle jongetjes moeten naar bad”. Waarop Matthijs op een soortgelijk deuntje begint te zingen “Matthijs moet naar bed, maar eerst een snoepje pakken en daarna computer spelen”.

Nog meer grappige anecdotes: Na mijn verjaardag zweefden er nog wat balonnen rond op de vloer voor de kinders om mee te spelen. Pakt Matthijs twee balonnen en houdt ze voor zich: “Kijk mamma, ik heb WEL borsten”. Kijkt naar beneden, draait de knoopjes naar voren:”en ook tepels”…
Op koninginnedag rijden we langs een pleintje waar ik vroeger heb gewoond. Tim zegt voor de grap “Hello square”. Matthijs herhaalt eerst en gaat dan variëren: “Hello rectangle”.

Tussen mijn verjaardag en bevrijdingsdag is er altijd kermis in Haarlem. Vorig jaar durfde Matthijs niet zo goed, alleen de ponies vond hij niet eng. Wat ergens vreemd is, want hij is helemaal niet bangig meestal, integendeel juist. Mijn moeder merkte op dat hij wel angstig lijkt te zijn voor alles waar hij niet zelf controle over heeft en dat vond ik eigenlijk wel een goede verklaring. Dit jaar begon weer hetzelfde, alleen vond hij zelfs de ponies eng tot hij er een tijdje naast had gezeten. Toen durfde hij desgevraagd een ritje wel aan. Maar naast de ponies had je peuterbotskarretjes en daar wierp hij warempel verlangende blikken naar toe. Hij wilde wel met pappa op de “tractor”… en nog wel een keer… en nog wel een keer. En toen hij het principe eenmaal door had waren er nog wel meer dingen die hij leuk vond om te doen. Dus uiteindelijk eindigde het kermisbezoek met een huilende pleuter die nog niet naar huis wilde – en dat zullen we in de toekomst nog wel vaker mee maken.

Met koninginnedag een paar dagen later durfde hij warempel wel op de draaimolen, maar je ziet aan zijn gezicht dat hij het eigenlijk wel erg eng vindt.

Verder heeft Matthijs in april prachtige nieuwe gordijnen in zijn kamer gekregen, door zijn grandma met veel liefde in elkaar gezet. Hij houdt erg van leeuwen en tijgers, dus we dachten dat deze junglemotieven wel toepasselijk waren

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *