Parade poffers

Daniël wil steeds vaker zelf eten, maar moet nog wel leren dat een lepel vaak beter werkt dan een hand. Zeker bij vloeibaar eten als yoghurt!

Dit was een gezellige, warme en vooral enorm drukke maand voor ons. Eind van de maand slaagden we er tussendoor gelukkig ook nog in om zelf ook een avondje met zijn tweeën weg te gaan. Heerlijk naar de film geweest (Shrek, leuk!) en op het terrasje gegeten. Ooit hadden we het plan om iedere maand minstens één ding samen te doen, zonder kinders, en dat willen we eigenlijk weer op gaan pakken nu.

We begonnen de maand gezellig met een barbecuedagje met de twee stellen die op de vakantie naast ons op de camping stonden. Alle foto’s bekijken, en de video’s; lekker eten (Tim had een heerlijke Engelse Trifle gemaakt) en vooral heerlijk kijken naar de kids die zich weer uitstekend met elkaar vermaakten. Vooral Luca, Joris en Matthijs speelden erg veel met elkaar.

De daaropvolgende week kwamen onze Belgische vrienden spontaan een paar dagen over met hun twee zoontjes. Sebastiaan en Simon zijn een jaar of 5, 6 ouder dan Matthijs maar we hebben ze toch met zijn drieën op 1 kamer gelegd en dat ging verder verassend goed. Matthijs vond het enorm leuk en heeft nog weken lopen zeggen dat hij “net zo groot was als Simon en Sebastiaan”.

We zijn met de boot van IJmuiden naar Amsterdam geweest en daarna naar de Parade in Amsterdam. De “Parade” is een reizend theaterfestival, een combinatie van straattheater, cabaret en de ouderwetse kermis waar mensen je hun tentje in proberen te praten om de dame met de baard te zien. Een heerlijke atmosfeer, ontzettend leuk voor jong en oud, en fantastische eettentjes. We zijn later die maand met een andere vriendin ook nog naar de Parade geweest, vooral om te zitten en te kijken, en erg lekker te eten.

Een van de hoogtepunten was de poffertjeskraam, waar de kinderen hun eigen porties konden bakken. Ook Matthijs hielp mee en was terecht apetrots op de heerlijke poffertjes die hij voor iedereen had gebakken.

Verder waren er zoveel leuke dingen om te zien en te doen dat de kinderen vooral heel veel heen en weer hebben gehold om alles van dichtbij te beoordelen. Matthijs wees zijn vader nog op een “sad doggie” en toen hebben we echt even moeten puzzelen om te begrijpen waarom hij dacht dat het een verdrietig hondje was. Dat bleek dus te zijn omdat het hondje een gecoupeerde staart had en daarmee niet kon kwispelen…

Er was ook een hoge houten toren/stellage voor de kinderen om te beklimmen. Matthijs klauterde onbevreesd naar boven met zijn minder onbevreesde vader. Zodra Daniël hem bovenin zag staan te zwaaien waggelde hij vastbesloten om de stellage heen naar de ingang (vraag me niet hoe hij wist dat het de ingang was!) en begon gedecideerd de trap omhoog te beklimmen. Helemaal bovenaan gingen ze ook rustig in de netten hangen die als balustrade dienden om naar de mensen beneden te wuiven. Voorlopig dus geen spoortje hoogtevrees.

Verder kunnen we veilig vaststellen dat Matthijs over zijn douche-angst heen is. Hij vraagt bijna iedere dag of hij onder de douche mag en blijft er dan ook heel lang onder staan spelen. Ook pootjebaden blijkt niet meer eng te zijn. We hebben een paar heel erg hete dagen gehad deze maand en toen ik het stel met mamma, mijn zus en haar zoontje Ramses naar het strand nam ging Matthijs zelfs lekker in de golven spelen.

We zijn zelf uit logeren geweest bij mijn oom en tante in Drente. Die zijn een grote vijver in hun tuin aan het graven en hadden dus een enorme zandberg waar de kinderen uuuuuuren lekker in hebben gespeeld. Binnen stond echter een nog grotere attractie voor Matthijs; de vibrafoon van mijn oom. Matthijs vond het heerlijk om zich daarop uit te leven en deed het eigenlijk ook best aardig. We merken duidelijk dat muziek en muziek maken belangrijk zijn voor hem, dus ik hoop dat de muziekschool dit jaar wel iets muzikaals voor peuters heeft waar hij naar toe kan.

Het daaropvolgende weekend kwamen Tims moeder, broer en zus bij ons logeren, dus toen hebben we Daniël en Matthijs samen op Matthijs’ kamer laten slapen. Daniël zelfs al in een peuterbedje, dat we daar na de logeerpartij van Simon en Sebastiaan hadden laten staan. Het duurde wel wat langer voor ze sliepen, maar ze sliepen wel alletwee en ook alletwee in hun eigen bedje. De eerste nacht maakte Matthijs Daniël rond middernacht weer wakker met een hels kabaal. Toen ik naar boven ging om hem de les te lezen bleek hij zijn legoblokken in zijn legokrat te gooien. Daar wilde hij niet mee stoppen, omdat hij vond dat hij moest opruimen voordat hij kon gaan slapen. Daar had ik dus geen antwoord op, aangezien we hem er altijd toe aan proberen te zetten zijn blokken weer op te ruimen. Tim is er nu van overtuigd dat Matthijs een advocaat, politicus of crimineel gaat worden – of een combinatie daarvan…

Matthijs helpt trouwens steeds meer. Hij dekt de tafel, ruimt op, gooit dingen in de prullebak en helpt zelfs de boodschappen op de juiste plaats op te bergen. Zijn verbeelding speelt ook steeds vaker een rol. Hij verzint meer dingen, speelt dat mensen (of hijzelf) beesten zijn, speelt met onzichtbare beesten of vriendjes (zijn neefje Ramses is nog steeds favoriet in die rol) en maakt grapjes door je te vertellen dat je iets geks bent (“Jij bent een banaan”). Ik betrapte hem op zijn kamer toen hij het schommelpaard op de kop zetten en bovenop die wankele constructie ging zitten; “nee mamma, dat is geen paard, dat is een brommer!”.

Daniël houdt je ook steeds meer bezig tegenwoordig. Hij klimt overal op, inclusief de glijbaan, en glijdt dan ook helemaal zelf, zittend, naar beneden. Hij begint met mensen te flirten; zwaaien en lachen naar vreemden met zo’n heel lief scheefgehouden koppie. Hij praat nog steeds niet veel, maar hij communiceert duidelijk veel meer dan afgelopen maand. Hij knikt ja en nee, en bedoelt dan ook ja of nee, en verrast ons vaak door hele ingewikkelde zinnen en opdrachten te begrijpen en uit te voeren. Matthijs had ook zo’n fase; je blijft maar steeds onderschatten wat ze nu al kunnen en begrijpen omdat ze het nog niet kunnen vertellen.

Ik had gehoopt deze maand weer een mooie schoolfoto te krijgen, maar geheel tegen zijn karakter in weigerde Matthijs resoluut om voor de fotograaf te poseren. Dus meer dan een klassenfoto zit er niet in.

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *