Verjaardagsterreur

Arme Matthijs was ziek deze maand. Hoesten, proesten en een zere keel. Eten wilde hij niet, maar een ijsje ging er wel in en verwend worden op de bank vond hij ook niet erg.

Begin deze maand vierden we onze zesde trouwdag. Dankzij het lieve aanbod van Lies om een weekend in ons huis op de kids te komen passen konden we warempel een weekend weg! We haalden een “uitwaai”aanbieding van het internet met een hotel in Groningen en een overtocht naar Schiermonnikoog inclusief fietshuur en hebben enorm genoten. Het hotel was een typisch zakenhotel en dat was wel vreemd. Tim en ik hebben alletwee voor ons werk vrij vaak in dat soort hotels gezeten, dus het riep een nostalgisch sfeertje op waarin we steeds stiekem verwachtten dat onze collega’s binnen zouden komen of de baas zou bellen. Even een mentaal drempeltje over om handjes vast te houden dus, maar dat lukt ons wel.

Op Schiermonnikoog hadden we mazzel met het weer; we hadden mooi zonnig weer tot we teruggingen, toen begon het te regenen. Blijkbaar was er ergens op het eiland een tekkelconferentie, want de boot naar het eiland toe zat vol met mensen met tekkels. Tim, die zich nog geen beeld had kunnen vormen van de waddeneilanden, vond de boot wel erg veel mensen bevatten (zo’n 1200) en vroeg zich af of er nog wel plaats was om te lopen op het eiland, als het zo vol zou zitten. Dat viel dus mee. Verder was Schiermonnikoog leuk, maar niet een stuk mooier of anders dan onze Haarlemse duinen. We beseften dus wel weer hoe zeer we daarmee boffen.

Dinsdag 11 September werd Matthijs drie jaar. Gelukkig hebben we zijn verjaardag de zondag en de maandag ervoor gevierd, want ik heb die hele dinsdag alleen maar vol afgrijzen zitten kijken naar de aanslagen in Amerika. Ongelovelijk wat daar is gebeurd en naast de daardoor veroorzaakte oorlogsdreiging en intolerantie jegens medeburgers heeft ook het denken aan de slachtoffers en wat hen is overkomen ons de hele maand in een duidelijke mineurstemming gehouden.

De zondag ervoor was Matthijs’ verjaardagsfeestje en dat was erg leuk en gezellig. Niet teveel mensen, niet teveel kinderen, lekker rommelig en chaotisch en natuurlijk veel te veel cadeautjes voor zo’n uk. Hij vond het fantastisch! Hij heeft wel met alle cadeautjes meteen gespeeld, al zal het misschien nog even duren voor hij de boeken die hij van ons gekregen had echt gaat waarderen.

Die maandag mocht hij zijn verjaardag op de peuterspeelzaal vieren en dat was ook enorm leuk. Hij mocht in de kring op de speciale stoel met kroon gaan zitten, kreeg een feesthoed op en mocht uitgebreid vertellen over zijn verjaardag aan de andere dreumessen. Daarna mocht hij rondgaan met lekkers. Omdat andere ouders regelmatig met de mooiste dingen kwamen als kindertractatie had ik Tim verteld dat hij de creatieve knutselaar is binnen ons gezin, dus dat hij verantwoordelijk was voor kindertraktaties. Hij had een mooi modelletje van een huisje gemaakt dat je om een doosje rozijntjes kon vouwen, en had bedacht dat Matthijs dan kon helpen om de huisjes te beschilderen. Dat laatste was niet zo’n succes helaas, dus hij heeft zelf harder moeten werken dan hij dacht. Maar het zag er wel mooi uit, dat vonden de andere peutertjes ook.

Nu Matthijs steeds beter en meer gaat praten moeten we wel vaak om hem lachen. Twee anecdotetjes: Aan tafel probeer ik Daniël er wat bij te betrekken door hem dingen te laten aanwijzen. Matthijs wil meedoen. Ik zeg dus tegen Matthijs “vraag maar aan Daniël of hij weet wie z’n pappie is”. Waarop Matthijs zich serieus naar Daniël overbuigt en zegt: “Jij bent vieze pap”.

Matthijs:”Mamma, mag ik alsjeblieft de gitaar”?
“Nee Matthijs, die is voor Daniël”
“Ja maar ik vraag het toch beleefd”?
“Maar je krijgt niet alles waar je om vraagt”
“Maar ik vraag niet om alles, ik vraag maar om één ding!”

Verder ben ik deze maand begonnen met een online cursus Flash en vind dat erg leuk. Het valt me mee hoe snel je al iets leuks in elkaar leert zetten!

Neef Ramses werd deze maand 8 en dat was voor onze jongens toch ook weer een evenement. Matthijs heeft heerlijk gespeeld en ons versteld doen staan door toen we weggingen te verklaren dat hij eerst netjes op moest ruimen – en dat dan ook te doen! Daniël heeft zijn slagroomtaart heel netjes met een vorkje gegeten. Met zulke voorbeeldige kinderen was het voor ons ook een heerlijk uitje natuurlijk.

Daniël geeft nu af en toe kushandjes terug als je voordoet hoe het moet. Dat komt in ieder geval al een beetje in de richting van kusjes. Als je gewoon aan hem vraagt of hij een kusje wil geven legt hij alleen heel lief zijn wang tegen jouw wang. Hij praat niet veel maar verstaat alles (“Mag ik een snoepje alsjeblieft?” “Gooi maar in de prullenbak”). Verder begint hij te tekenen en te dansen – dat laatste liefst bovenop enge hoge wankele dingen. Ook pakt hij regelmatig een doekje en veegt dan zijn eigen snoet af.

Vreemd; Daniël houdt wel van dieren, gaat braaf overal naar toe om te aaien, ook op de kinderboerderij. Maar de hond ziet hij niet eens staan. Hij loopt eromheen, staat er per ongeluk wel eens op, en heeft last van ongewenste intimiteiten omdat Jimmy probeert de kruimels weg te likken als Daniël eet. Maar Jimmy aaien zal hij niet doen. Matthijs is altijd veel meer bezig geweest met de hond; nog steeds wel, tegenwoordig probeert hij erop te rijden als een pony.

Matthijs begint nu echt in te kleuren ipv alleen maar op het papier te kleuren ongeacht wat erop staat. Hij knipt ook keurig met een schaartje, dekt de tafel, helpt boodschappen op te ruimen. Hij kan op een been huppen; meestal maar een keer maar soms wel twee of drie keer. Dus loopt hij nu apetrots te verkondigen dat hij kan hinkelen.

We zijn deze maand ook weer naar de kinderboerderij geweest met de kids – dat blijft een groot succes voor alletwee. Matthijs heeft absoluut aanleg om schaapherder te worden ;-).

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *