De feestdagen beginnen weer

Matthijs vraagt wat voor werk zijn vader doet.
“Pappa heeft een baan bij de bank”.
Matthijs denkt even na, en verkondigt dan:”Oh. Ik heb een keuken bij de bank “; en dat klopte ook !

Begin november moesten we terugkomen bij de kinderarts vanwege de mogelijke liesbreuk bij Daniël. De afgelopen drie maanden is die maar één keer tevoorschijn gekomen, in augustus. Daar hebben we foto’s van gemaakt met de digitale camera en die in een overzichtje afgedrukt. De arts was helemaal onder de indruk. “Nee, het was heel duidelijk een liesbreuk, met die foto’s was er geen twijfel meer mogelijk, hele duidelijke communicatie”.Als we wilden konden we een afspraak maken met de chirurgische afdeling voor een kleine ingreep (“en dan gelijk die foto’s nogmaals meenemen, weten ze precies wat ze moeten doen”) maar omdat het al zolang niet meer was gebeurd snapte hij ook dat ik liever wachtte om te kijken of het niet gewoon over was gegaan. Kleine ingreep of niet; als ik narcose kan vermijden zal ik daar toch liever voor kiezen.

Vrijdag 9 november vertrok ik voor een weekend met 10 mailvriendinnen in een hutje in de bossen. Heerlijk geklept en bijgekomen, al moest ik zondag wel weer op tijd vertrekken omdat ik de Sint Maartenviering (op 11/11) niet wilde missen.

Matthijs had op peuterspeelzaal wel twee liedjes helemaal uit zijn hoofd geleerd. “11 November is de dag, dahat mijn lichtje…” en “sinte sinte Maarten, de koeien hebben staarten…”. De desbetreffende zondag is hij met zijn oudere neefje hier het plein langsgeweest met zijn zelfgemaakte lampionnetje (leve de peuterspeelzaal) en hij vond het werkelijk fantastisch. Hij vertelde oma later aan de telefoon dat hij het komende zondag ook zou gaan vieren <grin>.

Drie dagen later hadden we een feest bij vrienden – want Maarten was jarig. We moesten Matthijs verbieden om zijn lampion mee te nemen, maar vertelden dat dit een verjaardag was en dat hij wel, als hij wilde, het cadeautje mocht geven en mocht zingen (hij zingt meestal graag “happy birthday”). Prompt begon hij te zingen “Sinte sinte Maarten…”.”Nee Matthijs, we gaan niet naar sint maarten, we gaan naar gewone Maarten”. “Maarten maarten maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt gewone Maarten aan”.

Uiteindelijk hebben we hem overtuigd dat hij als hij wil zingen beter “happy birthday” kan doen. Wat hij vervolgens braaf doet op de verjaardag, maar op het eind sluipt de sint er toch nog even in: “Happy Biiiiiirthday Sint Maarten”.

De week na Sint Maarten komt Sinterklaas weer in het land, en daar moet je natuurlijk ook voor zingen. Dus bij het eerste sinterklaasplaatje begon hij al “sinter sinter klaahaas, de koeien hebben staarten”. Dat trok gelukkig snel bij en nu zingt hij zowel “Sinterklaas kapoentje” als “Sinterklaasje bonne bonne bonne” helemaal uit zijn hoofd. Het is alleen wel duidelijk een zoon van zijn moeder. Tim ergert zich vaak wezenloos (of ligt in een deuk) omdat ik niet zo tekstvast ben en meestal alleen de klinkers maar ongeveer weet en dus met mijn eigen tekstvarianten meezing. Matthijs doet precies hetzelfde; “Sinterklaas op de boot, wat vaar je naar Haarlem….”.

Schoenenzetten is voor Matthijs al echt een groots gebeuren. Daniël heeft nog niet echt door wat er gebeurd; hij probeert regelmatig Matthijs’ schoen aan te trekken en danst een beetje in de rondte als Matthijs de liedjes zingt. Maar Matthijs weet de volgende dag ook nog echt dat hij een schoen heeft gezet en wil naar beneden om te kijken wat er in zit.

Deze maand hebben we ook centrale verwarming aan laten leggen. De troep viel me eerlijk gezegd mee en gelukkig lieten ze het grootste deel van de tijd twee kachels gewoon aan. Toen die uiteindelijk ook uit moesten brachten ze een paar elektrische kachels mee, zodat we niet in de kou zouden zitten. Daar heb ik nog wel door gelachen. Ik waarschuwde Daniël dat de radiatoren heet waren, zodat hij op moest passen. Waarop Daniël heel hard tegen de kachels begon te blazen!

Eind november kwam mijn nichtje uit Australië (waar ik al sinds mijn 12e mee correspondeer op zeer onregelmatige basis) drie daagjes bij ons logeren met haar dochtertje Laani van bijna twee. Dat was dikke pret, zowel voor Laani als voor de jongens. Schoenen zetten kenden ze niet als traditie, maar allemaal een dierenmuts op bleef leuk.

Het weer werkte niet helemaal mee, het was weer van dat typische grijze Hollandse regenweer. Maar gelukkig zijn ze daar in dit land op voorbereid en we hebben twee van die overdekte gigaspeeltuinen uitgeprobeerd. Wat hebben de kinderen daar ontzettend leuk gespeeld! Alles was veilig, er waren hoekjes voor de hele kleintjes, heel veel klim- en klautergelegenheden, springkussens, ballenbakken, etc. Er waren zo enorm veel leuke en nieuwe dingen om te ontdekken dat we eigenlijk al op zoek wilden naar een variant voor volwassenen.

Eind van de maand konden we de statistieken voor Daniël weer bijwerken, want die mocht weer bij het consultatiebureau langs. Tot onze grote verbazing blijft het een mannetje dat kleiner is dan gemiddeld en dat vrij licht is voor zijn lengte. Hij is nu (met ruim 18 maanden) 81 cm en weegt 10.600 gram. Ter vergelijking; het dochtertje van mijn beste vriendin, dat precies even oud is, is nu al 15 kilo…

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *