lichte donkere dagen

Jimmy vangt graag sneeuw – en dus krijgt die arme Daniël ook een lading in zijn nek.

De maand begon met de viering van Tim’s verjaardag. Omdat Tim 40 werd wilden we het iets anders vieren dan we normaal doen, dus hadden we een aantal vrienden uitgenodigd voor een etentje in een van onze favoriete restaurants hier in Haarlem. Een hele fijne, gezellige en culinair verantwoorde avond!

De woensdag daarop was het Sinterklaas. ´s-Morgens vierden de kinderen het op de peuterspeelzaal. Omdat ik meehielp kon Daniël ook al meegenieten van een ochtendje peuterspeelzaal en die zou volgens mij het liefste nu al blijven om van al het mooie speelgoed te genieten. De Sint bezocht de PSZ ook nog, samen met zijn zwarte pieten. Veel pret, veel lekkers, en eigenlijk geen bange kindertjes dus dat was een hele leuke ochtend.

Die avond vierden we het zelf thuis met ons viertjes. We hadden fotootjes op de pakjes gemaakt, zodat het voor onze niet-lezende jochies ook duidelijk was voor wie de cadeautjes waren. Dat werkte eventjes heel goed, maar al snel waren ze meer in een wedstrijd pakjes open maken verwikkeld dan aan het kijken wat voor wie was. Aangezien het meest ook voor hen was en ze eigenlijk met hetzelfde speelgoed spelen kon dat niet al te veel kwaad.

Het weekend van 8 december gingen we naar Brussel, naar Tims moeder (grandma) en broer. Het werd een gezellig weekend met (alweer) cadeautjes omdat we onze kerstcadeautjes vast kregen en lekkere wandelingen in het park daarvlakbij. Jimmy vond daar ook weer een stokje naar zijn gading.

Matthijs begint nu vragen te stellen over levend en dood. Hij wil weten waar grandpa is. En als we dan zeggen dat hij dood is, wil hij hem “niet-dood” maken. Hij wil ook weten wat dan “levend” is, welke dingen levend zijn. Waarom papier niet kan praten en waarom de schoorsteen hem geen koekjes kan geven en meer van dat soort moeilijke vragen.

We hebben Daniël inmiddels verhuisd van de babykamer naar de kamer van Matthijs. Hij begon zelf al over de spijlen van het babybedje te klimmen, en bovendien lijkt het ons voorlopig gezellig voor ze om ‘s-morgens al gelijk een speelkameraadje te hebben als ze wakker worden. Te zijner tijd zullen we wel een eigen kamer willen hebben, maar we hopen dat dit ze helpt om een goede band met elkaar te krijgen.

Het is vooral ‘s-avonds wel even omschakelen. Dan hebben ze immers ook een speelkameraadje bij de hand, dus wordt er flink gekeet. Meestal blijft het wel binnen de perken, maar als het heel erg wordt moeten we de straf toepassen die ze het ergste vinden; dan moet Daniël weer beneden in de babykamer slapen. Een beetje spelen voor ze gaan slapen mag wel, we merken dat ze als ze moe zijn toch alletwee gewoon braaf in hun eigen bed kruipen.

Tussen sinterklaas en kerst kregen we warempel nog een paar dagen sneeuw. Alletwee de kinderen vinden het dikke pret, zelfs Daniël probeert al braaf sneeuwballen te gooien.

Als buurmeisje Tesse dan ook nog even met de slee langskomt is het helemaal feest natuurlijk. Helaas was het na twee daagjes weer uit met de pret; tegen de kerst werd het gewoon prachtig winterweer.

Matthijs is deze maand ook begonnen zindelijk te worden. Hij roept als er een plas aankomt, en doet die dan ook braaf op de wc. Als je niet thuis bent is dat wel eens onhandig; niet iedere winkel heeft een toilet en echt ophouden kan hij het nog niet. Maar voorlopig plast hij alleen nog maar op de wc, dus we houden hem toch nog een luier aan. Wat dat betreft heeft hij ook het jaargetij niet mee; als het zomers warm was geweest hadden we hem gewoon lekker bloot rond kunnen laten lopen. Nu wachten we tot hij ook een paar keer op de wc gepoept heeft en dan laten we de luier wel gewoon uit om te kijken hoe dat gaat.

Daniël begint eindelijk dierengeluiden te doen en een beetje op zijn lichaamsdelen te wijzen als je er om vraagt. Hij wist hiervoor al lang wat ze waren, want als je zegt “steek je voet even uit” doet hij dat direct. Maar wijzen, ho maar 😉 en met praten heeft hij ook nog steeds geen haast. Tegelijkertijd kan je best ingewikkelde dingen tegen hem zeggen (“nee Daniël, leg dat terug in de la en doe de la dicht”) die hij dan prompt doet, dus met zijn oren en met zijn vocabulair is niets mis. Het zal dus gewoon wel komen.

Ergens deze maand kwam Daniël ook met een bodywarmer aanlopen die nog in de kamer lag, en mekkerde hij net zo lang tot hij het ding aan kreeg van ons. Ik moest er wel erg om lachen; misschien krijgen we toch nog een modebewuste vent in dit huishouden.

Kerst was erg leuk. Eerst hebben de kinderen het op de peuterspeelzaal gevierd met voorlezen, lekker eten, een kerststukje maken en natuurlijk kerstliedjes zingen. Matthijs heeft ons zonder het te willen erg laten lachen door steeds “oh tentenboom” te zingen in plaats van “oh dennenboom”. Hij had het ook al steeds over het kerstmisfeest met de kerstmisman.

Thuis hebben de kinderen geholpen om de gigantische boom te versieren die Tim had gekocht. De rest van december hebben we onszelf uitgeput met het beschermen van de kerstboom tegen nieuwsgierige kinderhandjes en zwiepende hondenstaarten. Daniël was vooral dol op het effect dat je kreeg als je een tak van de boom ver naar beneden boog en dan los liet schieten; wij waren daar wat minder blij mee.

Eerste kerstdag verzorgden we het kerstdiner voor mijn deel van de familie. Op zijn Engels, dus het kerstdiner begon om drie uur en vóór die tijd moesten eerst de cadeautjes uitgepakt. Matthijs kreeg onder andere een beren-verkleedset waar hij heel erg verguld mee is; de rest van december heeft hij bijna iedere dag wel brullend rondgelopen!

Ondanks drukte en twee kinders wisten we een heel keurig diner voor elkaar te krijgen en waren daar dan ook behoorlijk trots op. In Tims kerstpakket zat onder andere een chef-uitrusting, dus Tim was er helemaal klaar voor. Voor Tim is kerstmis eigenlijk pas echt met een gevulde kalkoen, dus die mocht natuurlijk niet ontbreken. Ook de roast potatoes en de yorkshire pudding zorgden voor het echte Engelse sfeertje, en niet te vergeten de Engelse Christmascrackers met het obligate hoedje en domme mopje. Omdat Christmas Pudding door niet-Britten toch wat minder op prijs wordt gesteld hadden we als toetje maar gekozen voor een sherrytrifle die gelukkig enorm op prijs werd gesteld. De schaal werd echt helemaal uitgelepeld!

Verder is Daniël deze maand voor het eerst naar de kapper geweest, en aansluitend overgestapt op maat 86. Met bijna 20 maanden werd dat ook best wel tijd vonden we.

Matthijs begint steeds meer te onderhandelen, te redeneren en te discussieren. Soms wat moeilijk en ingewikkeld, maar ook vaak erg leuk. Hij is helaas nog wel erg vernielzuchtig en de kinderkamer die we zo zorgvuldig en leuk hadden ingericht wordt steeds kaler omdat hij alles van de wand rukt en/of stuk maakt. Zonde, en enorm frustrerend, maar we hebben nog niet een manier gevonden om hem er mee te laten ophouden helaas. Gelukkig maakt hij ons ook wel weer aan het lachen. Aan tafel was hij weer eens erg dwars, dus Tim verzucht wanhopig: “Matthijs, wat is er voor nodig om jou netjes je eten te laten opeten?” Waarop Matthijs antwoordt: “Veel tijd pappa?”

Tot slot luidden we het jaar uit in een rustige oudjaarsnacht, met eigengebakken oliebollen en appelflappen en een oudejaarsconference op tv. Omdat het ons heel erg naar lijkt voor de kinders als ze zelf wakker worden door het geknal zonder dat wij in de buurt zijn hebben we ze maar wakker gemaakt om kwart voor 12, een oliebol gegeven zodat ze in een goed humeur zouden zijn, en vuurwerk laten bekijken. Vorig jaar was Matthijs panisch voor het vuurwerk, maar dit jaar was hij matig bang. Buiten was wat te eng met al die knallen, maar hij durfde wel van binnen door het raam naar het vuurwerk te kijken. Daniël was niet panisch, maar wilde na een minuut of 10 aandachtige bestudering van het vuurwerk toch ook naar binnen. Dus tegen half één lagen de jongetjes al weer braaf en rustig in hun bed. Wat ons betreft dus een mooi rustig begin van wat hopelijk een heel mooi jaar wordt voor iedereen!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *