Overtijd

De maand begon in ieder geval goed. Het hele hete zomerweer veranderde in wat koeler en afwisselender weer. Voor hoogzwangeren een hele opluchting!

Verder werd de eerste dag van de maand de nooddouche naar de badkamer geplaatst, de wc daar opgehangen en een gootsteentje boven op zolder geplaatst, zodat ik in ieder geval direct naast de slaapkamer de nodige faciliteiten heb. Trappenlopen is nu al niet zo heel fijn meer, dus daar geniet ik echt van.

Vrijdag hadden we ook een verjaardag van een vriendinnetje van Matthijs, waar de kinderen zich uitermate goed hebben geamuseerd en OOK uitermate goed hebben gedragen. `s Avonds kwamen mijn ouders en mijn tante uit Australië met haar partner eten en dat was ook erg leuk en gezellig. Matthijs en Daniël mochten tot laat opblijven, hebben zich op de avond zelf ook erg goed gedragen en waren alleen de dag erna iets baldadig. Maar zelfs dat viel mee.

Die zaterdag kreeg ik een vervroegd kraamcadeautje dat ik nu al tot een van de beste die ik ga krijgen kan uitroepen; twee vriendinnen kwamen het hele huis schoonmaken zodat al het verbouwingsstof weg was, het “daar komt de zwangere dame zelf niet meer aan toe” vuil verdwenen was en ik me eindelijk echt klaar voelde voor de geboorte van Falco. De dochter van één van hen pastte grotentijds op de kinderen, Tim deed het zware sjouwwerk om de spullen die door de verbouwing e.d. nog wat chaotisch in diverse kamers stonden weg te ruimen, dus ik hoefde zelf alleen maar voor de catering te zorgen.

Daniël is erg doelgericht, dat is ons al eerder opgevallen. Deze maand werd dat weer eens treffend geïllustreerd toen hij ook met de basketballset wilde spelen die hun grandmother voor ze heeft meegenomen. Als je niet hoog genoeg kunt gooien om punten te maken gebruik je toch andere methodes?

Hij gebruikt de hogere kinderstoelen ook om overal bij te kunnen. Ik betrapte hem al bij de open ijskast met de stoel, op weg om de drinkyoghurt in te pikken. En bij Tim kwam hij met die stoel aan om zelf in en uit de kinderschommel te klimmen. Is voor mij wel handig, dan hoef ik hem niet meer te tillen natuurlijk.

Matthijs denkt dat hij humor heeft ontdekt. Voorlopig blijven zijn grapjes beperkt tot “Er was eens een man met een bloem op zijn hoofd. Hahahahahaha. Leuke mop vertel ik hè?”

De vreemde verleidingen die er voor kleine jongetjes op de wereld zijn; Tim zag hem met de plastic container lopen waar het water voor zijn grote watergeweer in hoort te zitten. Dat moest hij nu naar de wc brengen, want hij had erin geplast…!!?? Waarschijnlijk moeten we blij zijn dat hij het in de wc wilde goooien en niet weer op het geweer wilde zetten. Maar we hebben hem toch met veel kracht proberen bij te brengen dat we hier gewoon op de wc plassen en niet in andere dingen.

Matthijs heeft inene een grote fascinatie voor schrijven ontwikkeld. Maar omdat hij nog niet leest en nog niet alle letters kent komt dat vooral neer op tekens tekenen en zelf bedenken wat er staat. Toch kan hij al een paar letters bewust gebruiken (vooral de O, de M en de A) en hij heeft begin deze maand warempel zelf “mama” geschreven. Toch wel een kleine mijlpaal voor me, al had ik liever dat hij zich meer op lezen dan op schrijven concentreerde. Met lezen gaat er zo’n wereld voor je open, ik heb daar hele fijne herinneringen aan als kind, dat ik inene zelf al die boeken kon lezen, dus dat gun ik hem ook erg. Al heb ik geen echte haast; het kind is nog maar drie tenslotte dus heeft nog meer dan genoeg tijd om te gaan leren lezen.

Halverwege de maand begonnen de temperaturen weer op te lopen en vanaf mijn uitgerekende datum (14 augustus) was het overdag steeds tegen de dertig en ‘s-nachts rond de twintig graden. Dat is niet ideaal voor een overtijdse zwangere met twee energieke zoontjes onder de vier, om het maar eens eufemistisch te stellen. Gelukkig heeft de rest van de familie er iets minder last van, de jongetjes genieten erg van de mogelijkheden om lekker bloot in de tuin met water te knoeien.

Matthijs is nu begonnen om de verhalen die pappa voorleest voor het naar bed gaan uit te beelden met knuffels. Dus als het verhaal over een grote beer en een kleine beer gaat, pakt Matthijs een grote knuffelbeer en een kleine knuffelbeer, en speelt dan na wat er met ze gebeurt in het verhaal.

Tim probeert Falco te troosten maar krijgt hem niet meteen stil. Waarop Matthijs tegen hem zegt: “Pappa, jij bent niet zo goed met babies hè?”.

Daniël heeft vreselijke schreeuwbuien, volgens ons is dat een nieuwe strategie om zijn zin te krijgen aangezien driftig op de vloer gaan liggen niet het gewenste effect heeft. Op ons werkt het niet zo, maar Matthijs kwam halverwege zo’n schreeuwbui naar Tim in de keuken toe en zei wanhopig: “Pappa, geef Daniël alsjeblieft wat hij wil hebben”. Eigenlijk is het niet goed dat Daniël zo zijn zin krijgt of dat Matthijs hem nu zijn zin maar geeft. Maar het gevolg is wel dat Matthijs zich af en toe ook al in een vroeg stadium als een echte lieve grote broer gedraagt. Hij kreeg van zijn grandma in Engeland oefenboeken als voorbereiding op leren schrijven, en leesboeken met makkelijke letters. Toen Daniël die (natuurlijk) ook wilde hebben begon Matthijs al een afspraak te maken met hem dat de boeken weliswaar van Matthijs waren maar dat Daniël ze ook wel mocht lezen. En toen mocht Daniël ze vasthouden terwijl ze ze alletwee bekeken. Waarna Matthijs rustig een oefenboek kon pakken en kon beginnen met het invullen. Wat hij trouwens gelijk heel netjes deed.

Op de peuterspeelzaal zeggen ze wel dat Matthijs duidelijk verveeld is. Hij wil minder dingen doen, en zit dan bijvoorbeeld rustig een hele ochtend alleen maar letters te maken. Helaas denk ik dat de kleuterschool wat dat betreft niet zo heel veel verschil zal maken, want daar zijn ze volgens mij ook nog niet echt met schrijven en lezen bezig. Maar hopelijk wel met de voorbereidende oefeningen die hij nu zo leuk vindt.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *