Grote kleuterbroer

Deze maand heeft Matthijs voor het eerst alleen gelogeerd. Hij is in de herfstvakantie op dinsdagmiddag meegegaan met zijn oma en woensdagavond weer teruggebracht. Hij vond het erg leuk en heeft zich ook heel goed gedragen. Al was mijn moeder wel afgepeigerd, omdat het natuurlijk toch een erg “aanwezig” kind is. Maar ze heeft wel gelachen vertelde ze. Zo vertelde Matthijs dat hij haar een hele lieve oma vond, omdat ze hem vaak snoepjes gaf. Zijn moeder was wel een beetje streng, want die vertelde alsmaar dat hij moest wachten tot snoepjestijd. Waarop mijn moeder zei dat ze wel begreep dat ik geen kinderen wilde die de hele dag om snoepjes zeurden, dus dat een vaste snoepjestijd dan wel handig was. En vervolgens vroeg ze wat hij zou doen als hij zelf pappa zou zijn. Na even denken verklaarde hij stellig dat hij ook zou zeggen “wachten tot snoepjestijd”, want hij wilde ook geen zeurende kinderen. Hij heeft zo te merken gelukkig onze pragmatische instelling geërfd.

Ook heeft Tim deze maand de zijwieltjes van Matthijs’ fiets gehaald. En hij heeft warempel de hoek van de straat inmiddels ook al een keer gehaald… misschien dat de Sint of de kerstman eens aan een fietshelm moeten gaan denken.

We hebben al vaker gezegd dat Matthijs goed kan tekenen en dat ook graag doet. Deze maand tekende hij bijvoorbeeld deze bloem, helemaal zelf, en ook helemaal zelf ingekleurd en zelf de kleuren gekozen. Voor een kind van net vier vinden we het erg goed.

Daniël doet het trouwens ook goed voor zijn leeftijd wat tekenen betreft; momenteel is hij helemaal weg van cirkels tekenen en dat doet hij dan ook erg goed. Hij laat ze echt rondlopen en sluiten. Hij wijst er ook op dat de wc-bril een cirkel is, en de lepel, en het uiteinde van een opgerold papiertje, etc.

Ook met het herkennen van kleuren is hij erg snel; de primaire kleuren herkent hij allemaal. Tot onze grote verbazing doet hij nu ook regelmatig zijn behoefte op het toilet en lijkt hij echt aanstalten te maken om zindelijk te worden. Alleen met praten is hij nog steeds wat slechter dan gemiddeld, maar dat gaat nu echt in heel rap tempo beter. Hij maakt zowel in het Engels als in het Nederlands zinnetjes van 3 tot 5 woorden, maar veel van zijn woorden zijn bijna onverstaanbaar terwijl bij andere woorden blijkt dat hij een hele goede articulatie heeft. Wisselvallig dus.

Matthijs is bijzonder lief naar Falco toe. Hij is trouwens helemaal een trotse grote broer, die met enige regelmaat vertelt dat hij nog twee prachtige broertjes heeft. Maar voor Falco zingt hij echt liedjes die hij zelf verzint en die zo verschrikkelijk zoet zijn. Teksten als “Falco, wat heb je twee lieve kleine oortjes aan je hoofd, wat ben je lief, de bomen vinden je lief en de wolken vinden je lief. Falco, wat ben je lief”, daar breekt je hart toch bijna van? Hij vertelt me ook dat we Falco gaan verstoppen als er dieven komen zodat die hem niet mee kunnen nemen. Niemand mag Falco meenemen – maar sommige mensen mogen hem wel lenen <grin>. Het zal me benieuwen hoe Matthijs en Falco daar over 15 jaar over denken!

Verder is deze maand eindelijk de badkamer afgekomen. Er moeten wat kleine dingetjes nog gebeuren, één van de deurtjes van de spiegelkast is gebroken, maar hij is voor 98% klaar en we kunnen wel onze spullen er in gaan zettenen we vinden hem heel mooi. nu kunnen we onze badkamerspullen ook weer terugvinden, en eindelijk beginnen de rest van het huis weer een beetje op te ruimen. Daar lagen de spullen namelijk ook allemaal in verspreid, omdat ook de dingen die in de badkamer geplaatst moesten worden allemaal opgeslagen moesten worden.

Een maandenlange puinhoop dus, die nu hopelijk voor de feestdagen opgeruimd is. Ondertussen wordt deze weken de buitenkant van het huis geverfd en onderhouden, het toilet beneden moet nu nog worden vervangen en opgeknapt, de dakbekleding moet aan de binnenkant weggehaald worden, dus voorlopig zijn we nog niet helemaal klaar. Maar volgend jaar voorjaar zou een hele grote uitgebreide voorjaarsschoonmaak toch weer mogelijk moeten zijn.

26 Oktober bestond peuterspeelzaal de Vlindertuin 20 jaar en was het dus feest. Met een hele goede poppenkastspeler, iemand van de muziekschool die de peuters en hun familie behoorlijk bezig hield, een clown, cadeautjes en natuurlijk veel lekker eten en drinken. En last but not least; de versiering van de kinderen door twee enthousiaste ouders. Matthijs wilde een tijger zijn en Daniël vertelde dat hij graag een beer wilde zijn. De mutsen zijn een creatie van Tim; ze moesten “vlinderlijk” verschijnen en voor meer dan een muts hadden we geen tijd gehad die week. Matthijs heeft het inmiddels wel al over “vroeger, lang geleden, toen ik nog op de peuterspeelzaal zat”.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *