Verkleden, babykunsten en prietpraat

Verkleden en schminken lijken wel steeds meer in trek te komen. Ze komen regelmatig vragen of ik ze wil schminken en spelen ook regelmatig dat ze ridders, clowns, monsters, piraten of wilde beesten zijn.

Omdat Matthijs heel erg graag een ridderpak wilde hebben ben ik creatief geweest met wat kartonnen dozen, een vuilniszak, veel zilverfolie en nog veel méér plakband. En voila, ridder Atlas had een outfit. Matthijs was er zo blij mee dat hij na een week (pfoei, ik was al apetrots dat het een week had overleefd) vertelde dat hij de volgende speelgoedochtend zijn ridderpak mee zou nemen naar school.

Gelukkig was het eind deze maand ook koninginnedag, dus hebben we besloten ons vooral te richten op verkleedspullen voor de jongens. We kwamen uiteindelijk thuis met een bouwvakkershelm, een brandweermanhelm, apenmaskers, cowboyriem, piratenmessen, een pistool, een ridderhelm, een schild en een houten zwaard, en twee borstkurassen. Nu de kinderen nog zo klein zijn is koninginnedag vooral spulletjes kopen (en over een paar jaar waarschijnlijk verkopen ook), maar als Falco wat groter is hopen we toch ook weer gewoon leuk naar Amsterdam te gaan of zo, om daar leuk rond te kijken en vooral allerlei dingen te doen.

Begin april hebben we erg om Falco gelachen. Hij was zo lief bij het eten. Hij zat helemaal te schudden in zijn stoeltje en daar moesten Daniël en Matthijs erg om lachen. En toen zag je echt dat hij begreep dat ze moesten lachen om zijn wilde bewegen. Hij keek ze steeds aan, begon te slingeren, de jongens schoten in de lach en dan begon Falco ook te kraaien. Dan keek hij ze weer aan, begon te bewegen, en lachte verrukt weer mee als de jongens in een deuk lagen. Hartveroverend.

Sinds die tijd is het hoofdschudden zijn grootste truuk geworden. Zodra hij denkt dat hij een leuk contact heeft met je gaat hij met een brede grijns op zijn snoetje als een dolle met zijn koppie schudden. Wat er ook wel eens uitziet alsof we een baby met een aandoening hebben, als je niet weet dat het een bewuste poging is om het publiek aan het lachen te maken.

Falco is nog steeds een erg lieve vrolijke baby. Hij brengt zijn bovenlijf nu al goed naar boven, zowel op zijn zij als op zijn buik, dus de aanzet naar kruipen en gaan zitten is er. Hij slaapt wat onrustig momenteel, maar ik kan me van de andere twee herinneren dat die rond de 8 maanden vaak wakker werden ‘s nachts. Volgens ons omdat ze meer gaan dromen oid.

Deze maand hadden we ook een consultatiebureau bezoek en met 8 maanden en 1 dag was Falco 72 cm en 9750 gram. Hij zakt dus lager dan de bovengrens op de groeicurve en volgt dus wat dat betreft het patroon van zijn broertjes. Hij zit nog wel ruim boven gemiddeld en is iets zwaarder dan bij zijn lengte hoort. Maar dat zegt niet zoveel voordat ze gaan kruipen en lopen, en ik vind het zelf wel leuk zo’n bol babykoppie.

Verder begon de maand wat minder goed; Matthijs’ ziekte bleek roodvonk te zijn. Besmettelijk voor kinderen boven de drie, en de enige kinderziekte waar je antibiotica voor krijgt omdat het bacterieel is en een paar weinig voorkomende maar wel erg nare bijwerkingen kan hebben. Acute reuma, hartkleppen, nieren. Hij was erg braaf met medicijnen nemen, ook al was het een vies antibioticadrankje (mierzoet en met chemische nasmaak). Het helpt dat je hem uit kunt leggen waar het voor is, Matthijs is over het algemeen beter gemotiveerd als hij zelf ook snapt dat iets nodig of wenselijk is.

Matthijs mag nu ook een half uurtje langer op blijven, omdat hij ouder is dan Daniël het met ieder een eigen kamer makkelijker is om daar rekening mee te houden. En hij is er apetrots op, zijn eigen half uurtje. Ook daar merken we weer dat hij vaak beter hanteerbaar is als hij trots kan zijn op zijn prestaties, als hij meer verantwoordelijkheden krijgt. Hij maakt ons in het weekend nu ook vaak lief wakker door zacht naast ons te kruipen, en wil bijvoorbeeld ook vaak bewijzen hoe groot hij is door zich al helemaal aan te hebben gekleed.

Deze maand is Matthijs ook overgestapt op de “echte” fiets zonder wieltjes ipv de fiets waar de wieltjes van af zijn gehaald. We hebben een mooie fietshelm voor hem besteld en deze maand zijn we begonnen met hem te leren op de weg naast ons te fietsen. Eind van de maand is hij dus ook begonnen om op zijn eigen fiets naar school te fietsen.

We zijn deze maand ook weer naar de kapper geweest. Met drie jochies met de bus naar de stad, een behoorlijke onderneming dus. Gelukkig was Matthijs aanwezig voor de conversatie, waar gezien zijn doordringende stemmetje de hele bus van kon meegenieten. “Pappa, grote mensen laten ook wel eens iets vallen. Dus ze mogen Falco niet optillen. Want als ze hem laten vallen is zijn hoofdje stuk en dan istie dood. En dan hebben we alleen nog maar een babyskeletje en liggen zijn spieren over de hele grond.”

Vraag van Matthijs deze maand; “Mamma, als lava zo heet is dat alles smelt, zelfs steen, waarom smelt de vulkaan dan niet?” Heerlijk joch is het toch. Twee dagen later, als hij nadat Sesamstraat is afgelopen in de reclame terecht komt, roept hij inene opgewonden; “Mamma, mamma!! Er is een plaats waar fantasie werkelijkheid wordt, ik heb het net op tv gehoord. Zullen we daar eens naar toe gaan?” En leg dan maar eens uit dat dat de reclame slogan van Disneyland is en dat dat niet echt waar is. We hebben het verschil tussen liegen en voor de gek houden nog niet eens duidelijk kunnen maken voor hem.

De paasdagen deze maand waren erg gezellig. Het weer werkte natuurlijk ook mee. We hebben bij mijn moeder in de tuin gebruncht met de hele familie, inclusief mijn zus met man en kind. Neef Ramses en Matthijs hebben veel gespeeld samen, ondanks het leeftijdsverschil van 5 jaar, en dat was erg leuk om te zien. Daarna moesten er natuurlijk eieren worden gezocht. Chocolade eieren dit jaar, al zijn de kinderen zo dol op eieren dat de paashaas volgend jaar misschien ook een paar mooie gekleurde gekookte eieren langs komt brengen.

Eind deze maand was ik jarig, en omdat Daniël 5 dagen later jarig is (twee mei) vierden we het samen. Zoals gewoonlijk op een zondag, vanaf vier uur, zodat iedereen die dat wil met eigen kinderen langs kan komen – en wie dat niet wil gewoon wat later kan komen. Hoewel dat laatste bijna niet meer voorkomt, bijna iedereen in de kennissenkring heeft nu kids of is zwanger lijkt het wel.

Bij een feestje dat rond die tijd begint moet je mensen natuurlijk wel te eten geven, dus hebben we weer in grote hoeveelheden gekookt. Dit jaar stond er Indiaas eten op het menu, waardoor een groot deel van de regie op Tim neerkwam. Ondanks het feit dat we het momenteel zo gigantisch druk hebben dat we echt alleen tijd hebben om het hoogstnoodzakelijke in te plannen was het erg lekker verzekerde iedereen ons. En er zijn niet veel dingen die we leuker vinden dan een groot gezelschap rond onze grote houten tafel dat het gezellig en lekker vindt.

Daniël is een dankbare jarige, die ieder cadeau met een verrukte kreet begroet en blij met alles begint te spelen. Natuurlijk komt er een moment dat er zoveel gebeurt en zoveel leuks is, dat er geen tijd en ruimte is voor meer cadeautjes. Maar hij is erg verwend door iedereen en was daar ook erg blij mee.

Matthijs is deze maand erg creatief geweest. Hij heeft tekenen weer opgepakt en hele mooie tekeningen op papier gemaakt. Voor het slapen gaan tekent hij ook veel op het tekenbord dat we hebben en sommigen daarvan vind ik echt heel goed voor een vierjarige. Wij maken dus weer braaf foto’s en scannen tekeningen in zodat het is vastgelegd voor later. En zodat het wordt vastgelegd voor de website natuurlijk, in hun deel van de sectie creatief.

Natuurlijk heeft hij deze maand ook erg veel paaseieren getekend. Op een gegeven moment tekende hij een mooi ei, knipte het heel voorzichtig uit, en tekende om het zo ontstane gat een monstermasker waar hij en Daniël veel plezier mee hadden.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *