Herfstig

Deze maand is het wel echt herfst geworden, en dus een stuk kouder. Maar het blijft overwegend helder weer en dus nog steeds heerlijk weer om buiten te zijn.Op zondag zijn er dan weinig dingen fijner dan lekker strandwandelen met hond en kids, met na afloop een lekkere pannekoek.

Voor mij had deze maand een wat minder leuke kant, want ik kreeg een pijnlijke oorontsteking. Ik heb wel vaker last van mijn oren, en de dokter concludeerde dat ik een beetje last heb van exceem in mijn oren. Daar komen soms wat schilfertjes af, die gaan jeuken en dan ga je krabben. Of, als het echt in je gehoorgang is zoals bij mij, de buitenkant van je oor hard bewegen om de binnenkant van je oor tegen elkaar aan te schuren. Nadeel daarvan is dat je snel een beschadiging krijgt en als je pech hebt zoals ik nu – geholpen door drukte en te weinig slaap – gaat dat ontsteken. Volgende keer dus gelijk druppelen als ik kriebel in mijn oor krijg. Deze keer kwam ik er gelukkig snel af met oordruppels waar ook cortizone in zat.

De narigheid weerhield me er trouwens niet van om mijn cursus Flash (“Masterclass Flash” mag ik zelfs trots zeggen) af te maken.

Natuurlijk is oktober ook de maand met de eerste schoolvakantie. Deze herfstvakantie ben ik met een vriendin naar de speeltuin geweest, dat was wel lekker rustig want de kinderen hollen rond, Falco blijft in de buurt, en wij kunnen lekker zitten en kleppen. Ik ben met een aantal andere vriendinnen naar artis geweest en dat was een stuk vermoeiender. Tim was niet mee, dus ik moest de jochies alleen onder controle houden. Falco had helaas zijn dag niet zo, dus die moest bijna aldoor in de draagzak. Matthijs holde steeds vooruit, Daniël bleef steeds achter, en dan moest ik ook nog opletten waar de rest van de groep was.

Falco staat wel goed los, maar loopt nog (net) niet. Hij wijst graag je neus aan maar je moet wel oppassen als je hem dat laat doen, want hij wil ook graag slaan. En een pets met zo’n babyhandje kan nog flink pijn doen. We werken dus hard aan het introduceren van het begrip “aai”. Voorlopig nog niet met veel resultaat, maar we hopen er wel snel de vruchten van te gaan plukken.

Daniël ziet een papiertje met krullen erop dat Matthijs als oefening mee naar huis heeft genomen en dat gisteren tijdens het eten is bekeken. Dus Daniël besluit dat hij dat ook wil tekenen. Gewapend met een pen tekent hij een zwierige krullende lijn, om vervolgens trots te verklaren dat hij “Matthijs” geschreven heeft. En “mamma”. En “Daniël”. En “Falco”. Ik complementeer hem hevig met zijn eerste schrijfbeginselen en wijs op het deel waar Matthijs zijn naam heeft geschreven. Waarop hij opmerkt dat Matthijs twéé namen heeft. Ik verteld hem dat het er wel víer zijn; Matthijs Alexander Roeland Noyce. En ik wijs hem er weer op dat hij er zelf ook vier heeft, en vraag of hij ze allemaal weet. Na even nadenken komt hij trots met “Jonathan”, inderdaad zijn derde naam en ook de naam van Tims broer. Ik vraag hem of hij ook zijn tweede naam weet, waarop hij nog langer nadenkt… en trots meldt “Katy!” (Tims zuster). Want, zo zegt hij, “Jonathan en Katy hóren bij elkaar”.

Matthijs wilde lief een verassings-ontbijt maken voor ons. Ik had hem er inmiddels van doordrongen dat hij niets mocht maken dat heet was of zou worden, en had hem als alternatief gegeven dat hij jus d’orange voor ons in mocht schenken als hij ontbijt wilde maken. Dus had hij braaf twee glazen ingeschonken voor Tim en mij, en twee bordjes met op alletwee een boterham met ham, en twee schaaltjes met een krentebol er in. Die had hij vervolgens op het wankele tafeltje naast de bank neergezet, terwijl Tim boven Daniël in zijn kleren ging gooien en ik nog bezig was met opstaan. Inmiddels was Falco wel beneden, en die kroop dus naar het wankele tafeltje toe en probeerde zich eraan op te trekken. Dat ging dus om. Feestmaal voor de hond, en twee glazen met jus aan gruzelementen. Heeft Matthijs direct de baby naar de andere kant van de kamer getild, een schaaltje gepakt, en alle stukken glas opgeruimd in de schaal. Dat trof Tim dus aan toen hij met Daniël beneden kwam, waarbij het moeilijk kiezen is tussen streng vertellen dat hij meteen ons moet waarschuwen als zoiets gebeurd en hem uitgebreid prijzen omdat hij zo verantwoordelijk gelijk de baby weghaalde en de troep opruimde.

De jongens zijn trouwens alletwee erg geïnteressseerd in koken. Dat komt natuurlijk ook omdat ze graag eten (Falco en Jimmy staan ook al hongerig voor het hekje naar de keuken…). Ikzelf ben te ongeduldig, maar Tim laat ze vaak helpen en betrekt ze er heel goed bij. Daniël is natuurlijk altijd al vrij overtuigd geweest van zijn eigen kunnen in de keuken, maar ik kwam laatst beneden en toen had hij keurig een boterham met chocopasta voor zichzelf gesmeerd dus hij wordt echt steeds capabeler.

Matthijs op een middag tegen mij; “Mamma, jij weet níet zeker of er een andere wereld bestaat hè? Dus weet je ook niet zeker of er aliens bestaan. Maar op die andere wereld weten ze ook niet zeker of er een andere wereld is. En weten ze ook niet zeker of er aliens bestaan. Want voor de aliens zijn wíj aliens!”

Er gaat van alles en nog was in dat koppie rond… Tegelijkertijd gaat het op school niet helemaal zoals wij dat willen, dus hebben we een gesprek aangevraagd. Sociaal gaat het op het moment wel beter is onze indruk, maar hij doet het met een aantal dingen eigenlijk slechter dan begin dit schooljaar. Hij tekent ook niet meer, terwijl hij dat heel graag deed. Wij hebben de indruk dat hij steeds meer in een fantasiewereldje gaat zitten, dat hij zich verveelt en dan ofwel gaat klieren, ofwel gaat zitten fantaseren. We hebben nu afgesproken dat de Intern Begeleidster een aantal keren komt kijken in de klas en dan hopelijk met wat tips en aanbevelingen komt. Vlak voor de kerstvakantie zullen we daar dan een lang gesprek over hebben. Ook hebben we de juf aangeraden om wat harder te proberen om Matthijs ergens in te interesseren. Dan moet het wel een beetje een uitdaging zijn voor hem, maar als hij zich er echt op concentreerd is hij vele malen makkelijker voor haar in de klas.

Dat laatste heeft ze ook uitgeprobeerd, en de eerste dagen was ze enthousiast over het resultaat. Ze had werkbladen die ze eigenlijk eind dit schooljaar pas zouden moeten gebruiken aan Matthijs gegeven. De eerste dag de één, de tweede dag de twee, en de derde dag was hij in de drie niet meer zo geïnteresseerd vreemd genoeg en meer materiaal kon ze niet bedenken voor hem. Zucht. Ik hoop dat de Intern Begeleidster haar wat meer op weg kan helpen. Tim heeft zelf besloten dat we thuis wat meer gaan prikkelen. Matthijs moet maar gaan leren lezen; het streven is nu dat hij vóór Tims verjaardag woorden kan lezen, en boekjes voor beginnende lezers zelf door kan komen.

Vrijdag 31 oktober zijn we weer naar Brussel geweest voor een familie weekend. Er is een speeltuin vlakbij het huis van Tims moeder waar we bijna altijd naartoe gaan bij het wandelen met de hond. De kinderen amuseren zich daar altijd kostelijk; vooral de draaimolen is favoriet.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *