Kinderdruktepiek

In november beginnen de feestelijke maanden weer. Voor kinderen een heerlijke tijd met veel snoep en cadeau’s, voor ouders een zware tijd omdat de kinderen steeds drukker worden van alle spanning en sensatie.

Op 11 november begint het met Sint Maarten. In het zuiden van het land vieren ze het begin van carnaval op deze 11e van de 11e. Maar in onze buurt gaan de kinderen met zelfgemaakte lampionnen de deuren af om liedjes te zingen en snoep op te halen.

Neef Ramses kan nog net mee, vooral omdat hij de kleintjes moet begeleiden want eigenlijk voelt hij zich er al iets te groot voor als 8e groeper. Buurmeisje Hannah wil wel graag meedoen maar komt niet altijd langs onze drukke jochies. Veel kinderen raffelen snel een liedje af om zoveel mogelijk buit binnen te kunnen halen, maar onze aapjes staan graag in de belangstelling dus die hebben we een limiet van twee liedjes per deur opgelegd. En dan laten ze natuurlijk ook nog graag hun zelfgemaakte lampionnen bewonderen. Daar mogen ze van mij trouwens best trots op zijn. Daniël heeft op de peuterspeelzaal een vis gemaakt en zelf alle kiewen opengeprikt en papier en glitters erop geplakt. Matthijs heeft een hele mooie vleermuis gemaakt op school. Net als alle andere jongetjes trouwens, terwijl alle meisjes een bloem maakten. De stereotiepen beginnen zich al duidelijk te ontwikkelen.

Direct na Sint Maarten kunnen we overschakelen naar Sinterklaas. Dit jaar zat er nog geen week tussen St Maarten en de aankomst van Sinterklaas en dat is eerlijk gezegd wel erg weinig. De liedjes lopen zeker in het begin ook nog wel in elkaar over en Daniël wil maar steeds zijn schoen voor Sint Maarten zetten.

We zijn bij de aankomst van de Sint hier in de buurt geweest. Vorig jaar is Tim met de jongetjes naar het centrum van de stad geweest, maar dat was zo druk dat ze de Sint nauwelijks gezien hebben. Dit jaar konden ze echt dichtbij komen. Matthijs heeft ook braaf een handje gegeven (zie foto) en zijn tekeningen overhandigd. Daniël was niet onder de indruk van de goedheiligman en die zie je dan ook met zijn rug naar alle drukte toestaan.

Van de cadeautjes en snoepjes die je deze dagen krijgt is hij echter veel meer onder de indruk. We hebben op aanraden van een vriendin het schoenzetten als wortel gebruikt bij het zindelijk worden. Ze mogen op zaterdag en woensdag altijd hun schoen zetten, maar als Daniël een hele dag droog is gebleven mogen ze die dag óók hun schoen zetten. Daniël is dus sinds de eerste dag dat hij zijn schoen met iets lekkers er in bij de kachel vond weer helemaal zindelijk!

Matthijs slaapt wat minder diep door alle spanning. Een van de eerste dagen van het schoenzetten kwam Tim om kwart over zes beneden en toen waren ze alletwee al op. Daniël had zijn chocoletter al helemaal op. Matthijs had zelf zijn kleren uit de kast gepakt, aangetrokken en was net aan zijn chocoletter begonnen. Helaas duurde dat niet zo heel lang, daarna wilden ze wel snel naar beneden maar kreeg ik ze maar heel moeizaam in de kleren (en weg van die kachel) op schooldagen.

Ik heb wel erg moeten lachen om een opmerking die Matthijs maakte naar aanleiding van het sinterklaasjournaal (een speciale nieuwsuitzending over de goedheiligman). Daarin was een buurman aan het klagen over de overlast van het Pietenhuis naast hem. Matthijs had het daarover en ik zei dat ik eigenlijk vond dat die buurman een beetje een zeurpiet was. “Nee mamma, het was juist géén Piet!”…

Tims autistische broer verteld dezelfde stomme moppen altijd honderd keer per weekend, en eentje ervan gaat over telefonerende chinezen. Matthijs heeft een redelijk goed geheugen en begon vrolijk aan tafel: Pappa, do you know why Chinese can’t use televisions?…. Because there are so many Wings and so many Wongs that they might Wing the Wong number… Ik lag helemaal blauw, door die stomme vergissing om er televisies van te maken ipv telefoons….. Maar o o o, als Matthijs al die moppen gaat onthouden en we ze thuis *ook* nog eens honderden keren te horen krijgen…. En Matthijs snapt moppen nog helemaal niet. Hij probeert grapjes te maken, maar dan zegt hij dingen als “Mamma, waarom hebben huizen een puntdak”….. “Omdat ze zo gebouwd worden!”…

Matthijs heeft ook zijn eerste rapport gehad, hij was met bijna alles ruim voldoende. Het eerste blokje gaat over taal, daar heeft hij voor woordkennis en zinsbouw zelfs ” uitstekend” (het vijfde cirkeltje). Het tweede blokje gaat over rekenen en daar horen blijkbaar ook kleuren en vormen bij. Hij heeft voor alles goed. Bij motoriek waren we verbaasd dat de eerste twee (klimmen/klauteren en soepel bewegen) gemiddeld waren, maar bij de fijne motoriek heeft hij weer alles goed. Bij het volgende onderwerp, sociaal gedrag, scoort hij een goed bij zelfvertrouwen en assertiviteit. Vriendschappen zijn voldoende, maar bij betrokkenheid en aan de regels houden scoort hij zijn eerste onvoldoendes. Contact met de leerkracht is gemiddeld. Het vijfde blokje gaat over spelgedrag, en daar scoort hij op alle drie de onderdelen een onvoldoende. Spelideeën, spelen algemeen, en met andere kinderen spelen gaat op school blijkbaar niet goed. Misschien is Matthijs verwend met een jonger broertje dat zich niet door hem van slag laat brengen? Of misschien vindt de juf zijn piraten- en ridderverhalen en daarbijbehorende spellen wel niet leuk? Voor werkgedrag krijgt hij drie voldoendes en twee keer goed, wat ons dan weer positief verbaasd gezien de klachten. En ook het kringgesprek gaat blijkbaar voldoende tot goed. Op sommige punten is het rapport dus iets beter dan we hadden verwacht, op andere punten minder goed dan we zelf in hadden geschat. Stof voor het gesprek in december dus.

In ieder geval zijn de jongens sinds vorige maand wel weer heel hard aan het tekenen. Soms zelfs iets té hard: Daniël heeft met groene viltstift een hele wandtekening gemaakt. Matthijs hield het bij een discreet zonnetje, niet groter dan een hand. Daniël heeft zich uitgeleefd op minstens anderhalve meter muur (als je goed kijkt op de grote foto hierboven zie je de groene lijnen op de muur). En ik moest natuurlijk heel boos worden. Maar het is zo’n klassiek iets dat ik tot mijn schande mijn lachen niet kon houden… fout fout…

Daniël moet toch logopedie heeft de logopediste op de peuterspeelzaal vastgesteld. Hij heeft een erg goede taalbeheersing, maar slappe mondspieren en te veel haast, waardoor hij ook nog eens veel dingen inslikt. Er blijkt alleen een tekort aan logopedistes te zijn in deze buurt, dus hij staat op de wachtlijst en hopelijk is hij over een maand of drie, vier aan de beurt. Tot die tijd moeten we gewoon doorgaan met de blaas- en zuigspelletjes, tonggymnastiek doen, en Sint om een electrische tandenborstel vragen om de mondspieren goed te prikkelen.

Falco gaat reuze goed. De zesde mocht hij weer naar het consultatiebureau voor zijn BMR prik. Hij was 11.725 gram en 79 centimeter. Met zijn lengte gaat hij dus net als zijn broertjes terug naar de middellijn. Met zijn gewicht zit hij daar nog wel boven, maar steeds minder ver terwijl hij toch wel wat aankomt. Dat gaat dus ook uitstekend. Hij deed op het CB weer alles keurig zoals het moest, huilde nauwelijks, en is ook na de prik niet ziek geworden.

Hij begint inene helemaal een eigen dwars karaktertje te krijgen, zoals we dat bij de andere twee ook al hebben gezien. Als ik *nee* zeg gaat hij heel hard huilen, heel beledigd, en gaat hij ook al op de grond liggen en van me af liggen….

Het lopen is deze maand ook echt begonnen. Eind van de maand liep hij een aarzelende vijf á zes stappen om dan weer snel te gaan zitten of kruipen. Hij klimt zelf op de bank en klimt daar ook op de goede manier weer van af. Hij is nog wel een keer uit zijn kinderstoel geduikeld dus hebben we de riem daarin maar vervangen door een tuigje waar hij niet meer uit kan ontsnappen.

Verder vierde Tim eind van de maand zijn 42e verjaardag. We zijn op de dag zelf samen uit eten en naar de film geweest. De echte viering hebben we uitgesteld tot het weekend, al bleef ook dat vrij rustig en kleinschalig. We zitten nu echt in de piektijd qua kinderdrukte en het sociale leven staat dus op een beetje een laag pitje. Wat dat betreft tel ik wel af naar volgend jaar zomer. In mei gaat Daniël naar school, en na de zomervakantie gaat Falco naar de peuterspeelzaal waardoor ik inene TWEE ochtenden voor mezelf heb… oh heerlijkheid. Al is het maar om terug in bed te kruipen bij slaapgebrek ;-)).

Ook deze maand hebben we ons weer op het strand geamuseerd. Het blijft heerlijk om daar zo dicht bij te wonen – vooral omdat je dan niet zo heel ver terug hoeft als de kinderen doornat worden van al die leuke golven.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *