Schrik en draad

Op één januari hebben we de traditie dat we aan het strand gaan uitwaaien. Dit keer moesten we daar wel wat moeite voor doen, want het was een witte koude wereld die dag. Maar goed ingepakt lukte het toch – en natuurlijk waren er lekkere pannekoeken na afloop.

Daniël is sinds een paar weken inene ook aan het fantaseren geslagen. Hiervoor volgde hij vooral de verhaallijn van Matthijs, maar nu komt hij zelf met hele verhalen en speelt hij ook van alles na met zijn poppetjes. Het is vreselijk grappig om hem boven aan de trap allerlei stemmetjes na te horen doen.

Een bijkomend nadeel is dat ze nu alletwee een obsessie hebben ontwikkeld voor magische drankjes. Overal en altijd moeten er toverdrankjes worden gemaakt, liefst met ingerediënten van verschillende kleuren en samenstelling. Toen ze al mijn vitaminepillen met viltstift inkleurden moest ik er nog wel om lachen, toen er currysaus in onze dure espressokoffie werd gegooid was dat al rap minder, en daarna ging het alleen nog maar bergafwaarts. Uiteindelijk kwam er dus een streng verbod op magische drankjes; die mogen NIET meer worden gemaakt bij ons.

Ik ben erna nog één keer verschrikkelijk boos geworden, toen had Matthijs stiekem toch een brouwsel gemaakt waarbij hij met eng klimmen mijn waspoeders had gepakt en vervolgens met allerlei spullen en een boel water gemengd in een overlopende schaal. Overal poeder, uitgebleekte vlek op het tapijt, en dat terwijl ik al moe was… Hij kreeg een fikse schrobbering en ik vertelde hem dat ik het geld waar ik normaal snoepjes van koop maar zou gebruiken om nieuw waspoeder te kopen. Dat maakte blijkbaar wel indruk want de volgende dag kwam hij naar me toe en begon over koninginnedag. Hij zou zijn actionman wel gaan verkopen, en dingen knutselen om te verkopen. Het geld zou hij in een pot doen en die dan aan mij geven om nieuw waspoeder te kopen. In ieder geval probeerde hij het dus goed te maken en daarna heeft hij geen magische dranken meer gebrouwen.

Wat niet wil zeggen dat hij niet genoeg ander kattekwaad uit kan halen. Kinderen kunnen dingen verzinnen waar ik ze niet eens voor heb gewaarschuwd omdat het niet in me opkomt dat ze dat soort dingen bedenken. Matthijs is bijvoorbeeld in de badkamer op de wasbak geklommen en heeft het nagelschaartje gepikt. Daarna wachtte hij tot Tim (die zorgde die dag voor de kinderen) de kamer uit was om de baby even naar bed te brengen. Om vervolgens eerst de luidsprekerkabels door te knippen en daarna het snoer van de brandende lamp – waarna de aardlekschakelaar de stroom daar gelijk uitschakelde gelukkig. En wij Matthijs met een flinke preek eerst hebben verteld wat we vinden van moedwillig kapot maken en daarna hebben geprobeerd te wijzen op het gevaar van electriciteit. Dat laatste blijft vrij theoretisch, dus we moeten maar eens kijken hoe we hem meer van de praktijk van electriciteit bij kunnen brengen. Een museum? Schrikdraad? Feestwinkel?

Matthijs loopt aan tafel uitgebreid te vertellen dat hij weet wat hij later wil worden; dief! Dus ik begin hem te vertellen dat dat helemaal niet leuk is. Dan word je gepakt en moet je naar het gevang, krijg je daarna geen baan meer en dus geen geld of mooi huis, en geen leuk meisje om mee te trouwen. Waarop hij ons beiden verbluft door te vertellen dat hij niet *zo’n* dief wordt, maar eentje waar je het niet aan ziet. Dan doet hij gewoon een mooi pak aan, en vertelt leuke dingen, en kijkt heel aardig, dus dan weet niemand het. Hij had het warempel al helemaal uitgewerkt in zijn hoofd.

Matthijs was deze maand niet helemaal lekker. Eerst had hij twee á drie weken waarin hij niet veel at en erg moe was. Ik heb hem tussendoor één dag naar school laten gaan maar dat was niet zo’n succes. Hij dronk wel goed en was ook geestelijk alert genoeg dus ik maakte me niet echt ongerust. Maar het was wel zielig en het niet eten maakte van een toch al niet mollig mannetje helemaal een spriet waar de broeken bij van zijn billen zakte.

Gelukkig ging het na ruim twee weken beter met hem. Toen werd ik eerst ziek. Koorts met pijn in de gewrichten en de spieren, dus ik dacht al dat ik de nare griep te pakken had die op het moment rondwaart en waar mensen een week of twee echt goed ziek van zijn. Maar ik kreeg er steeds meer keelpijn bij en bleek dus een fikse angina te hebben. De dokter schreef antibiotica voor – waar ik gelukkig ook achteraf niet allergisch voor bleek te zijn – en toen was het gelukkig snel over.

Vervolgens werd Daniël hangerig, maar dat was snel weer beter. Waarop Matthijs op een nacht wakker werd omdat hij zich niet lekker voelde. Hij kroop voor troost bij Daniël in bed (wat ik wel erg lief vind) en maakte Daniël vervolgens bruut wakker door zijn hele maaginhoud over Daniël uit te storten…

Na een nachtelijke omkleed- en bedverschoonpartij was Daniël weer in orde. Matthijs bleef een dag ziek en spugerig maar was toen gelukkig ook weer beter. Hopelijk heeft hij zijn portie ziek voor deze winter nu wel helemaal achter de rug. Verder is het een gezond mannetje; deze maand was ook het preventieve GGD onderzoek op school en nadat hij ze een hele verhandeling had gegeven over hoe leuk artis wel niet is, bleek hij uitstekende oren te hebben en verder met alles behalve evenwicht uitstekend te scoren. Balans moet misschien nog iets ge-oefend worden; hij kon niet heel lang op één been staan.

Daniël had deze maand een loopoor. Na twee weken was het nog niet over, dus gingen we naar de dokter. Die schreef antibiotica voor en vertelde dat we ruim een week na afloop van de kuur weer langs moesten komen om de schade op te nemen. Dat horen we volgende maand dus.

Falco kan nu lopen en klimmen; hij is de trap op voor je het weet en kruipt nauwelijks meer. Hij begrijpt al een boel dingen en voert opdrachten uit als:”doe dicht” of “ruim op”, “leg terug”, “geef aan” en “gooi in de prullenbak”. Hij begint ook al goed te brabbelen (ja, pappa, mamma, dada) en geeft bij het eten bijvoorbeeld zijn kommetje aan met “klaai” als hij niet meer wil. Hij wijst op je neus en zegt “deuh”, maar wil van de andere gezichtskenmerken niets weten.

Omdat de andere twee met 18 maanden hun spijlenbedje uitklommen en Falco nu 17 maanden is besloten we het dit keer eens voor te zijn. We hebben dus een peuterbedje gekocht (een meegroeibedje, dat kan op 174 worden ingesteld ipv de standaard 150, en de babykamer is 178 com breed). En nu heeft Falco dus een nieuwe kamer met een nieuw bed!

Ondertussen hebben wij de halve maand tussen de boeken en computers geslapen omdat er nieuwe kasten in onze slaapkamer werden gebouwd. We hebben er zelf nog een minimaal beetje aan meegeholpen maar hebben de professionals alles laten doen wat zichtbaar is. Daardoor hebben we nu hele mooie grote kasten en een veel lichtere en ruimere kamer omdat de losse garderobekasten weg konden.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *