Eerste avondvierdaagse

8 Juni hadden we een venusovergang. Venus schoof voor de zon langs en dat was in Nederland heel goed zichtbaar. Juni 2012 gebeurt het weer, maar dan zie we het hier nauwelijks. En de daaropvolgende keer maken we niet meer mee: die is in 2117. Onze morgenster/avondster is namelijk ook een hele aparte planeet.

Die dag begon ook de avondvierdaagse. Matthijs mocht met zijn klas voor het eerst meedoen, met de 5 kilometer. Daar waar iedere Nederlander volgens mij als kind de avondvierdaagse heeft gelopen was het voor Tim een geheel nieuw fenomeen, dus die heeft vier avonden als begeleider meegelopen. Mét halve citroen in een zakdoek hoewel ik van mijn buurmeisje begreep dat dat ouderwets is en je er tegenwoordig een pepermuntje om moet leggen… misschien volgend jaar. Voor Matthijs was het in ieder geval geen probleem, de vijf kilometer iedere avond. Hij liep er minstens 10 per avond, met al het heen en weer hollen erbij. Grotendeels hand in hand met een meisje uit zijn klas, vertelde Tim vertederd.

Midden in diezelfde week hadden Matthijs en Daniël een schoolfeest. Het zou een indianenfeest zijn, dus de school was al weken bezig met indianenthema’s. En natuurlijk moest ik voor indianenkostuums zorgen. Uit de losse hand ben ik wat gaan uitproberen en ik moet eerlijk bekennen dat ik behoorlijk trots ben op het resultaat.

Het feest zelf was enorm leuk. Meer dan 30 activiteiten, te veel om allemaal op te noemen. Worstje roosteren, ritje op een pony, springkussen, een rondje in een tot kajak omgebouwd wagenstel, diverse knutseldingen, een grabbelton, een nepkoe die je kon melken om een glas limonade te krijgen, filmpje kijken – en dan heb ik nog lang niet alles gezien. De opzet was ook heel leuk, want ze hadden aan iedere 8-ste groeper twee kleuters toegewezen. Daardoor konden de grote kinderen zich amuseren en waren ze niet te stoer om mee te doen, terwijl tegelijkertijd de kleintjes zich groot voelden met hun nieuwe vriend en lekker op gang bleven.

Diezelfde middag was de nationale buitenspeeldag. Bij ons in de buurt waren daar dus een behoorlijk aantal indiaantjes present, wat soms tot verrassende resultaten leidde na een bezoek aan de schminckstal. Daniel en Matthijs zijn daar in ieder geval niet aan toegekomen, die hadden het te druk met koekhappen, draakschieten, puzzelen en vissen. Matthijs vond het wel een swingend geheel, zoals je kunt zien in het filmpje.

En omdat ze toch erg met indianen bezig waren mocht Daniël gelijk optreden met zijn klasje. Een indianentoneelstukje van een paar oudere kleuters, met daarna een indianenlied door de hele groep. Daniël is nog niet zo tekstvast, hij zat nog maar net op school, maar met het tambourijn roffelen heeft hij totaal geen problemen zoals je op het filmpje kunt zien. Gek ook om te zien dat hij een van de kleinste van de klas is, als nieuwkomertje. Falco vond het allemaal wel mooi, dus die huppelde vrolijk door de groep heen en ging voor het gemak op de grond nog maar even mee liggen te swingen. Leuk om te zien vond ik, al die enthousiaste ukken.

Naar aanleiding van een portret van mijn zus dat mijn vader vroeger van ons getekend heeft krijgen Matthijs en ik een gesprek. Natuurlijk kan ik het niet nalaten om er een leerzaam lesje uit te trekken voor hem, dus ik vertel: “Pappa en tante Lilian kunnen heel goed tekenen. Mamma kan helemaal niet goed tekenen, maar dat geeft niet want we zijn allemaal goed in andere dingen.” Waarop Matthijs troostend begint te bedenken waar ik dan allemaal goed in ben: “Nou mamma, jij bent heel goed in wassen. En in koken.” Tim heeft inmiddels moeite om zijn gezicht in de plooi te houden en Matthijs voelt wel aan dat er iets niet helemaal klopt maar weet niet wat. Dus besluit hij nog even door te gaan: “En in opruimen.En in je humeur verliezen.” De vraag is voor wie dit een leerzaam lesje was…

Omdat de houten vloer begon te splinteren (splinters eruit trekken, daar ben ik inmiddels ook heel goed in) besloten we actie te ondernemen. Een nieuwe vloer zit er nog even niet in, dus besloten we zelf maar te kijken of we hem konden opknappen. Bij navraag kregen we van veel mensen ‘ik doe het nooit meer’ te horen in diverse toonaarden, maar ook de nuttige tip dat je de machine pas aan moet zetten als je al in beweging bent. Als hij begint te schuren terwijl jij nog moet duwen om hem vooruit te krijgen krijg je namelijk een kuil. Dit bleek een zeer nuttige tip te zijn, die ervoor gezorgd heeft dat wij uiteindelijk *niet* in het ‘ik doe het nooit meer’-kamp terecht zijn gekomen.

De jochies konden we natuurlijk niet gebruiken bij al dat geschuur en gelak, dus die moesten uitbesteed. Omdat ze alledrie bij elkaar niet te houden zijn voor een ander betekende dat dat we drie logeeradressen moesten regelen. Uiteindelijk is Daniël bij mijn moeder gekomen, heeft Matthijs bij neef Ramses gelogeerd en hebben vrienden zich over Falco ontfermd. Het is een groot voordeel als je kinderen hebt die zich heel makkelijk thuisvoelen bij andere mensen: zelfs Falco heeft zich prima geamuseerd.

Daarna volgden twee dagen van hard werk. Tim heeft de schuurmachine na aandachtig bestuderen goed aan de praat gekregen en een wonderbaarlijk goed resultaat gekregen. We hadden niet durven hopen dat het zo goed zou gaan eigenlijk. Vreemd genoeg is het afwerken met de kantenschuurmachine harder werken dan het grote schuurwerk voor de vloer. Maar ook dat lukte goed.

Goed schoonmaken (leve de microdoekjes, want het moest droog) en dankzij de lak op waterbasis hebben we vier lagen kunnen lakken in die twee dagen. En warempel nog een keertje met zijn tweeën uit eten ook, wat een fijne bonus was voor het harde werk.

Tot onze verbazing kregen we niet alleen een vloer die veilig was voor blote kindervoetjes, maar zelfs een vloer die MOOI was. Om vervolgens de lege kamer rond te kijken en te verzuchten dat eigenlijk ook de muren geverfd moeten worden, want zo mooi was Daniels muurschildering niet. En dan gelijk een schilderijenophangrails installeren. En de plinten en de deur verven…

Waarna je langzaam de meest noodzakelijke meubels terugdraagt in die opgeknapte kamer en concludeert dat dit een stuk mooier is. Eigenlijk prop je een kamer snel te vol. Dus we hebben rigoreus een aantal dingen weggesmeten of verkocht, een laag dressoir gekocht in plaats van onze hoge wandkast, dvd-kastjes opgehangen, eindelijk de kabels netjes weggewerkt van de speakers… en zijn nu moemoemoe maar zéér voldaan en genieten van onze mooie ruime lichte kamer.

Deze maand is Matthijs ook voor het eerst op kamp geweest. Bij de scouting gaan de bevers een nacht logeren in een grote tent op het prachtige regionale scouting-terrein. Matthijs is nog steeds de enige jongen, maar voelt zich daar niet door gehinderd gelukkig. Ik vind dat zelf ook wel fijn, dat hij zich nog niet door kleinejongensmachismo gedwongen voelt om dingen leuk of juist niet leuk te vinden. Als hij daar nooit last van krijgt is het nog vroeg genoeg wat mij betreft…

Kamp vond hij erg leuk. Ik was zelf dat weekend weg met Saskia, ons jaarlijkse weekendje was weer een verwenweekend dit jaar, maar was op tijd terug om zondags de circusvoorstelling te zien waar ze voor hadden geoefend. Matthijs was een leeuwentemmer die heel beslist aangaf wat de tijgers voor kunstjes moesten doen en daarna met zijn broertjes heel geïnteresseerd bleef kijken wat de rest van het circus te bieden had.

Een echte zomer hebben we nog niet gehad tot dusverre, maar wel een paar mooie dagen die de trek in strand en zee behoorlijk hebben aangewakkerd bij Daniël en Matthijs. Ook deze maand zijn we weer wezen strandwandelen, samen met vrienden. En ook deze keer hielden we het niet droog – of eigenlijk hielden de kids het niet droog. Daar waar het gros van de mensen om ons heen met jacks en truien aan het strandwandelen was wilden onze jongens eigenlijk hun kleren uit. En toen we dat niet goed vonden gingen ze met kleren aan in de branding spelen en het strand verkennen. Wat in geval van Matthijs leidde tot alsnog de kleren uittrekken omdat natte kleren bij een koele wind nog vervelender zijn dan een bloot lijfje. En dan zijn ze de week erna dus niet eens verkouden…

Deze maand is Matthijs ook getest door het CBO in Nijmegen. Op zijn nieuwe school gaat het een stuk beter, maar begon hij ook al af-en-toe te klieren en vertelde de juf ook al dat hij leuk mee deed maar niet echt uitblonk, ook niet verbaal. Hij scoorde B’tjes, wat omgerekend betekent dat hij 7’s of 8-en schoorde. Op zich niets mis mee, maar als het gaat om iets als rijmwoorden vinden verwacht ik eigelijk dat Matthijs het een stuk beter doet omdat hij zijn mondje erg goed weet te roeren.

Het maakt je vooral heel erg onzeker. Is het een erg slim kind, dat onder zijn niveau wordt aangesproken en daardoor lastig wordt en gaat onderpresteren? Of is het een gewoon slim jochie (dat Matthijs niet dom is kunnen we zelf ook nog wel bedenken ;-)) dat moeite heeft met discipline en impulscontrole en dat een beetje in het gareel gehouden moet worden? Of een slim jochie dat vecht tegen een beeld dat hij meer kan, dat op zijn tenen loopt, en nooit lijkt te kunnen voldoen aan de verwachtingen? Omdat we zoveel verschillende signalen kregen en deze scenario’s dus allemaal niet onwaarschijnlijk leken hebben we besloten om Matthijs te laten testen zodat we een beetje zekerheid en houvast hebben en ook samen met de school kunnen kijken hoe we e.e.a. het beste aan kunnen pakken.

Samenvatting testresultaten (deels):

  • Matthijs komt uit het onderzoek naar voren als een jongen die prestaties op zeer begaafd niveau weet neer te zetten. Met name op verbaal gebied is hij leeftijdgenoten vooruit. Op visueel- ruimtelijk gebied toont hij wel inzicht, maar ziet hij soms details over het hoofd en doordat zijn tempo van werken niet hoger is dan gemiddeld, verdient hij weinig bonuspunten voor snelheid. ook op creatief gebied scoort hij hoog.
  • De klachten die hij heeft en de gedragsproblemen die hij vertoont lijken dan ook sterk samen te hangen met zijn hoge begaafdheid. Bovendien heeft de omgeving waar hij zich in bevindt een grote invloed op zijn welbevinden.

Advies n.a.v. testresultaten (deels):

  • Op grond van bovenstaande gegevens is het van belang dat Matthijs veel uitdaging krijgt. Hij loopt het risico om ongewenst gedrag te gaan vertonen als hij (te lang) moet wachten of als hij beneden zijn niveau wordt aangesproken.
  • Door samen te leren werken met ontwikkelingsgelijken, meestal wat oudere kinderen, geeft met Matthijs de gelegenheid zijn sociale vaardigheden te versterken.

We gaan het rapport maar kopiëren voor school en hopen dat we dan volgend jaar voor groep 3 samen een realistisch plan kunnen bedenken. Maar nu eerst vakantie!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *