Bioscoop

Omdat we het schooljaar graag leuk wilden beëindigen hadden we met Matthijs en Daniël afgesproken dat ze met ons naar de bioscoop mochten als ze zich de laatste week iedere dag goed gedroegen op school. De laatste dag was vrij en de een na laatste vierden ze de verjaardag van hun juffies in de speeltuin, dus dat was niet supermoeilijk. De beloning werd dus gelukkig door alletwee verdient, en als film hebben we ‘Shrek 2’ uitgekozen.

Voor Danieël zou het de eerste keer worden dat hij naar de bioscoop ging, dus in de auto vroegen we Matthijs om te vertellen wat je in de bios kon verwachten. Eigenlijk ben je dan voorbereid op een verhaal over een hele grote kamer met een hele grote tv – maar dan heb je buiten Matthijs gerekend. “Nou Daniël, achterin de zaal staat een projector en die projecteert licht naar voren op het scherm daar”. Echt voorbereid was Danieël dus niet, maar gelukkig vonden ze het alletwee erg leuk. Ze gedroegen zich keurig, beter dan menig puber in de filmzaal. Stil zijn, blijven zitten, rustig wachten wat er gebeurd. Alleen werden ze steeds knuffeliger tegen het einde van de film, niet uit angst, maar gewoon om dichter bij iedereen te zijn. Dat was heel vreemd maar ook heel fijn, van de kinderhandjes om je armen heen, en voor je het door had zo’n warm lijfje op schoot. En de film vonden we ook allemaal erg leuk: knap vind ik dat, dat ze een film kunnen maken die zulke uiteenlopende leeftijdsgroepen echt allemaal aanspreekt door de grapjes en verwijzingen er in.

Een weekje later ben ik met een paar vriendinnen naar de sauna geweest. Dat doen we nu al een paar jaar, met grote tussenpozen en door het hele land vanwege onze geografische spreiding. En iedere keer gaan ze vergelijken, maar mijn hoofd is net een vergiet wat dat soort dingen betreft, dus ik ben in een mum van tijd alweer vergeten wat er ook weer bij welke sauna was. I

Halverwege deze maand was mijn broer Roy jarig. Drie dagen ervoor was hij teruggekomen van vakantie, dus we hadden afgesproken dat hij het met de familie gewoon bij ons thuis zou vieren. Dat betekent dat hij binnen een mum van tijd bedolven raakte onder de kleine neefjes, want ook Falco liet zich niet onbetuigd.

In het kader van de grappige opmerkingen: Ik was de hond uitlaten met alledrie de jochies, toen we een buurtbewoonster tegenkwamen met net zo’n hond als wij. Alleen zag die er wat netter uit omdat ze net professioneel door de trimmer was behandeld. Ik maakte dus een grapje, dat dat ook mocht omdat die andere hond een meisje was. Waarop Daniël heel verontwaardigd verklaarde dat dat niet zo was. Dat was gewoon een hond, punt uit!

Ik probeerde hem ervan te overtuigen dat je bij honden ook mannetjes en vrouwtjes hebt, net als bij mensen, maar hij wilde er niet aan. Op mijn vraag waar de kleine hondjes dan vandaan kwamen kwam hij na wat nadenken met een mooie oplossing: uit een ei. Net als een kippenei, maar dan een hondenei. Ik legde de eigenaresse van die andere hond uit dat hij nog niet zo geïnteresseerd was in al die details, in tegenstelling tot zijn broer. “Jij weet toch wel waar de kleine hondjes vandaan komen, Mattijs?” “Pfft, ja natuurlijk. Uit de buik van de moeder, net als bij mensen”. Even stilte. “Ja, dan stopt de mannetjeshond zijn penis in de vagina van de vrouwtjeshond”. Ik grijnste maar even…

Falco wordt een echte peuter. Hij kan de vormenpuzzel inmiddels goed maken; hij kijkt naar de vorm en stopt alle stukjes gelijk goed erin. Hij wijst op foto’s zijn broertjes aan, met naam erbij, en sinds het eind van de maand ook zichzelf. Verder gaat hij steeds meer praten. Omdat hij ook weer volop van Bellinga genen is voorzien zijn veel van zijn woordjes vooral op eten gericht: “koekjestijd:, “moltehkaas”, “mamma koken” (vergezeld van dwingende duwen richting keuken), “visie kijken, tiktak, pingu” (vergezeld van de bijbehorende DVD die hij heel trefzeker uit de kast haalt), en een flinke lading Engelse equivalenten. Hij maakt ook echt zinnetjes (“Matthijs, joguh pakken?”, “Mamma kom maa, na benedeh”). Kortom, hij is helemaal klaar voor de peuterspeelzaal waar hij eind deze maand voor het eerst naar toe gaat.

Daniel is deze maand helemaal zindelijk geworden. Vreemd dat hij ‘s nachts heel goed droogblijft, maar overdag heel soms nog wel eens een ongelukje heeft. Matthijs blijft ‘s nachts bijna nooit droog, maar heeft volgens mij misschien 1 keer overdag per ongeluk in zijn broek geplast sinds hij geen luier meer draagt.

Met Matthijs gaat het ook goed. Hij heeft erg veel hele lieve dagen, afgewisseld met landerige buien vanwege de vakantie. We hebben een houten dinosaurusskelet gekocht voor hem en dat heeft hij met een beetje hulp goed in elkaar gezet. Gelukkig hebben we dat op de foto gezet, want een fragiel skelet houdt het in dit huishouden niet heel lang uit…. Matthijs combineert te veel energie ook nog eens met te weinig slaap, omdat hij en Daniël iedere nacht bij elkaar willen slapen. Dat mag even, maar ze houden elkaar tot laat op de avond wakker en dan hebben we ruzies omdat ze weer ieder naar hun eigen kamer moeten. We hebben het idee dat het steeds wat beter gaat, en het is natuurlijk wel vakantie, dus we blijven het nog even proberen.

Tim en ik zijn deze maand heel dapper begonnen met joggen, drie keer in de week. We hebben een opbouwschema waar we ons braaf aan houden en merken na twee weken al dat het beter gaat dan in het begin. Daarbij hebben we mazzel met het weer. De maand begon met veel regenachtige dagen, maar het klaarde langzaam op tegen het einde van de maand en de laatste julidagen waren stralend zomerweer. Waar we volop van kunnen genieten, want Tim is nu tot 24 augustus vrij!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *