Vakantie thuis

Ik had Tim verteld dat hij in Augustus vakantie moest nemen omdat het weer dan meestal mooier was – en de eerste twee weken heb ik daar helemaal gelijk in gekregen. Het werd zelfs een hittegolf, waarbij iedereen alleen maar op zoek ging naar schaduw en verkoeling. Helaas konden we niet naar ons mooie duinmeertje, aangezien een parasiet daar bij veel mensen voor huiduitslag zorgde. Volgens de krant was er wel een vis uitgezet om de parasiet op milieuvriendelijke wijze op te ruimen, maar dat zou pas aan het einde van de zomer effect hebben.

Daardoor werden we wel gedwongen om nog eens goed na te vragen en op te zoeken wat er in deze buurt nog meer aan kinderzwemgelegeheid was, en door een tip van vrienden kwamen we bij de Westbroekplas uit. De ligging is niet zo mooi als die van het Wed, maar het heeft wat meer ruimte voor de kleintjes, een wat groter strand en meer speeltoestellen in het water. Voor de kinderen was het dus misschien nog wel leuker dan het Wed.

Falco moest even wennen en was daarna bijna niet meer uit het water te slaan. Rollen in het water, hard lachen, op het platform klimmen en er weer af klimmen, met zand scheppen en spelen, tot je nek in het water gaan zitten: prachtig vond hij het allemaal. Daniël heeft zich op zijn eigen eigenwijze wijze met zijn zwemband geamuseerd. Heerlijk ronddrijven in de band, van de waterglijbaar af met de bank, van het platform afspringen met de band: een onafscheidelijk duo.

Matthijs heeft wel leuk gespeeld, maar je merkt toch duidelijk dat hij niet zo’n watterrat is als die andere twee. Hij kruipt snel weer op de kant om daar te spelen en te hollen. En omdat het zo’n magere spriet is heeft hij het ook heel snel te koud om lekker in het water te blijven spelen. We proberen hard om er wat meer spekvet bij te krijgen, maar hij gaat steeds gezonder eten en hoewel hij goed eet (havermoutpap als ontbijt, vier of vijf boterhammen met de lunch, goed bord avondeten) verbrandt hij het allemaal nog sneller.

Vorig jaar bleven we ook thuis, maar toen had ik van tevoren allerlei blaadjes gemaakt met mogelijke uitjes. Dit jaar was ik minder gestructureerd en we merken ook gelijk dat we minder hebben gedaan. Het enige nieuwe dat we geprobeerd hebben is Seaworld in Scheveningen en dat was geen onverdeeld succes. Hoewel de acquariums mooi zijn en de jochies er gek op zijn was het vrij benauwd en erg druk. Smalle paden en trappetjes die het erg buggy onvriendelijk maakten en tegelijkertijd teveel mensen in een onoverzichtelijke ruimte om met een gerust hart Falco los te laten.

Verder zijn we natuurlijk naar artis geweest, dat blijft toch wel een groot succes. Daniël heeft nu ook een abonnement, met een foto van een ijsbeer erop, dus daar voelt hij nu even een bijzondere verwantschap mee. Vreemd genoeg vinden de jongens reptielen nog steeds interessanter dan de roofdieren, maar gelukkig was Tim vrij dus kon ik die met ze mee naar binnen sturen. Het was bloedheet, daar kan ik al niet zo goed tegen, en om dan vrijwillig een NOG hetere en vochtigere ruimte op te zoeken…

Daniël liet nog even zien dat hij al goed geïndoctrineerd begint te raken door de schoolgenootjes, door spontaan te gaan zingen dat meisjes slap zijn. Hij koos er een perfect tijdstip voor uit, want een vriendin had net gezegd dat ze bang was dat haar zoontje een vrouwonvriendelijke houding zou krijgen als hij naar een Amsterdamse buurtschool met veel allochtonen zou gaan. In Haarlem zijn ze dus ook nog niet zo geëmancipeerd blijkt maar weer.

We hebben Matthijs er wel van kunnen overtuigen dat jongens roze ook best mooi mogen vinden en dat het dom is om jezelf een kleur te ontzeggen als dat niet hoeft. Meisjes mogen tenslotte ook alle kleuren mooi vinden, dan is het toch dommer om niet evenveel te willen? In het kader van de Olympics had hij ook nog wat vragen over de verschillen tussen mannen en vrouwen. Tim probeerde hem bij te brengen dat mannen meer kracht hebben en vrouwen gemiddeld genomen meer uithoudingsvermogen. Waarop hij prachtig de link legt met iets dat hij een paar weken terug geleerd had en verklaart dat mannen dus zoals leeuwen zijn en vrouwen dus zoals antilopen. Immers, een leeuw moet snel een antilope vangen, omdat hij sterker is en even sneller is, maar als de antilope op gang is kan hij het wel vergeten. Ik vond de analogie zo mooi dat ik me ingehouden heb en niet meteen verteld heb dat het jagen meestal door de vrouwtjesleeuwen gebeurt.

Verder zijn we nog een paar keer naar de grote speeltuin in IJmuiden geweest – De Veilige Haven. De kinderen vinden het heerlijk daar, ze hebben zoveel verschillende toestellen. Falco is de speeltuin nu ook helemaal aan het ontdekken, hij gaat systematisch alle toestellen af om te kijken wat ze doen en of hij het leuk vindt. Het is een enorme klimgeit aan het worden, die onbevreesd omhoog gaat langs soms best enge klimtoestellen. Bij de glijbaan hield de moeilijke ladder in het midden hem ook niet meer tegen (die is bedoeld als filter voor de kleintjes) dus hij zat voor we het goed en wel wisten al op de tweede verdieping “hallo hallo” te roepen.

Falco lijkt ook wel steeds gekker te worden op lezen. Hij loopt de hele dag met boekjes te leuren “lezen, lezen!” en duwt ze regelmatig hardhandig in je handen (of benen, of gezicht) om maar zeker te weten dat de boodschap overkomt. Hij puzzelt ook graag. Voor zijn verjaardag heeft hij drie nieuwe puzzels gekregen, van die combinatiedozen met vier puzzels van 4 tot 16 stukjes erin. De vierstukken puzzels en de zesstukken puzzels doet hij op het moment heel graag en heel makkelijk. Vooral die waar een koe op staat is erg favoriet: koeien en olifanten vindt hij prachtig.

Daniël wordt langzamerhand echt een lieve grote broer. Hij is nog steeds wat hardhandig, maar let ook op dat Falco genoeg te eten en te drinken krijgt, maakt dingen voor hem open en deelt zelfs soms zijn lekkers met hem Het lukt me regelmatig om hem in te schakelen om Falco voor te lezen. Falco geniet daarvan, en Daniël voelt zich ook graag een grote broer en is heel blij van alles aan het aanwijzen om Falco te leren hoe het allemaal heet. Daniël is helemaal erg sociaal aan het worden trouwens. Tijdens de vakantie zijn er ook een paar keer klasgenootjes wezen spelen en dan loopt hij heel braaf drinken in te schenken voor ze. Een vriendinnetje hield hij zelfs galant de snoeptrommel voor terwijl hij zei “Jij mag het eerste pakken, want jij bent de allerliefste”. Als hij dat met 4 al onder de knie heeft belooft dat nog wat voor de toekomst…

Matthijs sloot de maand af met een beschadigde neus omdat hij uit de boom in de voortuin viel. Blijkbaar heeft hij inmiddels toch wat gewicht erbij gekregen en besloot de tak onverwachts dat hij te zwaar geworden was. Hij heeft vreselijk hard gehuild de arme ziel, en vertelde nog dagen dat hij nog nooit zoveel pijn had gehad. Geen leuke ervaring dus, maar hopelijk leert hij ervan dat hij wat beter in moet schatten wat wel en wat niet kan bij het klimmen.

De Olympische spelen hebben grote indruk gemaakt op hem. Ik weet niet hoe lang hij het volhoudt, maar hij is van plan om heel snel te gaan fietsen zodat hij een gouden medaille gaat winnen. En als hij er nog eentje wint is die voor Daniël. Hij is dus fanatiek rondjes aan het fietsen om net zo hard te kunnen als Leontien van Moorsel, terwijl hij in huis push-ups en kniebuigingen doet om supersterk te worden.

Verder zijn Tim en ik nog een avondje echt ouderwets uit geweest. De stad in, van Haarlem Jazz genoten en te veel bier gedronken in de Ierse pub. Een soort eenavondse vakantie.

22 Augustus werd Falco twee. Wij hadden een loop/trap-fietsje voor hem in de vorm van een politiemotor en dat viel erg in de smaak. Ook bij Daniel trouwens. We vierden het met een kleinschalig feestje waar hij erg van heeft genoten. Hij wilde ook niet meer naar bed, hoe moe hij ook was, om eenmaal in bed gelegd als een blok in slaap te vallen. Hij was de weken voor zijn verjaardag net begonnen met puzzelen en heeft dus ook drie van de puzzelboxen gehad met vier puzzels van 4 tot 16 stukjes erin en is daar ook helemaal weg van. Eind van de maand was hij al bezig met de puzzels van 9 stukjes…

De week na zijn verjaardag mocht hij voor het eerst naar de peuterspeelzaal. De leidsters vertelden dat hij heel gezellig aan het spelen was, met alles meedeed en dat ze eigenlijk niet merkten dat hij nieuw aanwezig was. Ik mocht ook heel makkelijk weg van hem (“kusje?” “Ja mamma. Daaahaaag mamma”) dus dat is een goed teken.

En het laatste weekend van deze maand hebben we heerlijk bij mijn oom en tante in Drente gelogeerd. Het bleef bijna helemaal droog dus de kinderen hebben heerlijk in de tuin kunnen ravotten, van de vijver met vissen genoten, en natuurlijk uitgebreid gewandeld in de bossen daar. Bramen plukken valt ook bij deze generatie weer in de smaak hebben we ontdekt.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *