Daniel fietst los

4 Februari: Daniël leert los fietsen! De aanzet daartoe heeft veel bijgedragen aan de verbetering in Tims fysieke conditie dus die verdient ook een complimentje voor inzet. Maar zoals je op de foto ook kunt zien is Daniël zelf immens trots op zijn prestaties.

Die week hadden de kinderen ook hun eerste echte schoolfeest. De onderbouw mocht eerst anderhalf uur discofeesten en de kinderen mochten verkleed komen. Alle juffen waren ook prachtig als heks uitgedost, er was drinken, chips en muziek en de kids hebben zich uitermate goed geamuseerd. Weer een voordeel van de nieuwe school trouwens, de feesten, die hadden we daarvoor niet.

Matthijs heeft nu ook de citotoetsen van eind groep 3 gedaan en bij alles behalve spelling scoorde hij goed/zeer goed en bij spelling scoorde hij ook voldoende. Nu aarzelen we over de te volgen weg. School gaat ook nog eens navragen en de eerste week van maart hebben we een gesprek om de opties door te spreken. Misschien dat hij dus een groep over gaat slaan, misschien dat we het programma in zijn klas uit kunnen breiden.

De eerste zondag van februari was een spannende. Zowel Daniël als Matthijs hadden hun stickerkaart voor ‘goed gedrag op school’ vol en mochten dus een beloning kiezen. Daniël wilde erg graag naar het zwembad en Matthijs wilde erg graag naar McDonald, dus dat hebben we die dag gecombineerd. Eerst met drie kinderen naar het zwembad, wat al een hele toer was. Matthijs kan zonder bandjes en kurken zwemmen – maar nog maar net en hij heeft ook geen diploma. Zelf is hij ervan overtuigd dat hij het nu goed kan, dus dat maakt het nog wat moeilijker. Daniël laat zich blij voorzien van de (in het zwembad aanwezige) bandjes en dobbert dan gelukzalig rond. Falco vindt het kleuterbadje wel leuk, zeker de glijbaan, maar wil daarna toch snel de wijde wereld binnen het zwembad verkennen dus daar moet je continu alert op zijn.

Van tevoren dacht ik dat het zo goed als onmogelijk zou zijn, maar dat bleek niet te kloppen. De kinderen hebben het erg naar hun zin gehad en toen Daniël na bijna 2 uur zijn oordopje verloor zijn we moe maar voldaan vertrokken richting McDonald. Daar maakte een happy meal het geluk af voor de kids. Eenmaal thuisgekomen ploften ze vermoeid neer voor een beetje televisie en Daniël was zelfs zo moe dat hij gelijk naar boven naar bed ging.

Wij mochten ‘s avonds zelf ook nog uit naar een prachtige uitvoering van Bach Cantata’s in het concertgebouw, dus voor ons was het ook een zeer geslaagde dag. De babysit vertelde dat Matthijs en Falco ook het bad niet meer hebben gehaald en vroeg in bed terechtkwamen waar ze binnen een mum van tijd diep in slaap waren gekelderd.

Verder hebben we deze maand een ziekteverwekker op bezoek gehad. Eerst is Daniël een week lang huilerig geweest, daarna had hij bijna een week lang ‘s middags koorts en was hij heel moe, en toen Daniël beter was begon Falco dezelfde symptomen te krijgen.

Omdat Matthijs nu echte grote mensentanden heeft moesten we ook een echte tandarts voor de kids uitkiezen. Mijn eigen tandarts zit nog in Amsterdam en werkt steeds minder, dus dat was geen optie. Veel rondvragen leverde uiteindelijk een aanbeveling op voor een kindvriendelijke tandarts hier in Haarlem en daar zijn Matthijs en Daniël dus naartoe geweest in de voorjaarsvakantie. Van alletwee zag het er goed uit en Matthijs bleek stiekem ook al twee grote mensen kiezen te hebben gekregen. Die waren net door, dus daar heeft ze verder niets aan gedaan, maar volgende keer worden die waarschijnlijk gesealed en gaat ze iets met fluoride doen. Ik vind alles prima, ik hoop erg dat onze kinderen minder last van hun tanden zullen krijgen dan hun ouders.

Falco is volop in de peuterpuberteit gesprongen, dus die is erg vermoeiend op het moment. Nee zeggen en ja bedoelen, iets in zijn hoofd hebben en daar NIET van af te brengen zijn, driftbuien – kortom; alle klassieke symptomen.

Tegelijkertijd zie je ook dat hij met sprongen aan het groeien is. Zijn taal gaat echt hard, hij maakt al hele mooie zinnen met 4 of 5 woorden er in (“mamma, kom naar ‘neden, ik wil Dora kijken”). Hij is gek op Dora, dus daarvan heb ik goedkoop een paar DVD’s in Canada aangeschaft. Die zijn in het Engels, wat natuurlijk geen bezwaar is, maar hebben als ‘vreemde taal’ (bij Dora gooien ze er in Nederland wat Engels doorheen) Spaans. Aangezien Falco nu al volop aan het tellen is, telt hij bij Dora ook braaf mee. Ook als het in het spaans is. Tot 12 lukt nu dus al in drie talen.

De ontwikkeling daarvan gaat wel grappig. Eerst zie je dat hij snapt dat er een attribuut aan hangt (een cijfer), en daarna zie je dat hij snapt dat die cijfers horen bij aantallen van dingen, dus dan telt hij braaf. Maar omdat hij het doel (weten hoeveel het er zijn) nog net *niet* snapt telt hij net zo makkelijk weer terug, zodat drie eendjes makkelijk vijf keer geteld worden. Bij kleuren werkt dat nu op dezelfde manier. Hij snapt dat het een attribuut is, en geeft nu dus ook kleuren aan bij dingen. Maar hij snapt nog niet helemaal het doel (weten welke kleur iets heeft) dus hij herkent soms kleuren goed, maar noemt ze ook wel anders. Grappig om te zien hoe die begrippen langzaam vorm krijgen in dat kleine koppie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *