Matthijs kreeg de pleuris…

Deze maand begon goed. Ik ging eindelijk weer eens een weekend weg met Saskia terwijl Matthijs datzelfde weekend met de Bevers op proef-logeerweekend ging. Tim hoefde dus alleen Matthijs maar op het treinstation te zetten en af te halen en had het rustig met twee jochies.

Sas en ik hadden een arrangement geboekt in Arnhem waar we alletwee nog nooit geweest waren. Ons culiflex arrangementje viel niet tegen. Het hotel lag heel mooi, echt aan de rivier terwijl je vanuit je kamer op de rivier en de landerijen erachter uitkeek. Toch was het centrum maar een kwartier lopen. Arnhem lijkt wel een beetje op Haarlem vind ik, qua winkeltjes en sfeer, dus we hebben ons prima kunnen uitleven in de uitverkoop. Eten was verder prima, in het hotel was het zelfs erg goed, en zondag mochten we naar het Kröller-Müller museum en de hoge Veluwe. Moderne kunst is niet echt aan Saskia of mijzelf besteed besloten we. Maar de hoge veluwe is een prachtig park met heel veel fietsen om te huren of gratis te lenen. Het weer werkte ook mee, dus we hebben weer eens een ouderwets heerlijk weekend gehad.

Daarna werd de maand wat medischer. Jimmy werd eindelijk geopereerd aan het groeisel op zijn achterpoot. Dat ging allemaal goed, maar het is toch wel een ingreep voor zo’n hond en de baasjes mogen vervolgens een week lang dagelijks verband wisselen en twee keer per dag antibiotica naar binnen duwen. We hebben niet laten onderzoeken wat het groeisel nu precies was, want de kans dat het kwaadaardig is is klein terwijl we dan toch niet aan de chemo/bestraling zouden gaan. Jimmy is tenslotte 8,5 terwijl dit ras gemiddeld een jaar of 10, 11 wordt. Bij een jonge hond ligt het anders, maar een oudere hond (al kun je aan Jimmy niet afzien dat hij middelbaar is) zou ik niet ziek maken om een paar maanden levenswinst te boeken.

Matthijs is helemaal overstag gegaan met lezen. De knop is om, en hij leest nu alles wat los en vast zit. We moeten echt oppassen anders leest hij tot 12 uur ‘s nachts nog door; hij heeft inmiddels alle Dolfje Weerwolfje boeken al zelf herlezen. Later in de maand kreeg Matthijs last van pijn in zijn longen en hoofdpijn. Hij klaagt niet snel, dus toen hij angstig begon te piepen dat hij niet goed kon ademen wisten we dat hij het behoorlijk te pakken had. Pijnstillers, rechtop slapen en uitzieken leek het motto. Maar op vrijdag begon hij echt krom te lopen dus toen zijn we toch maar naar de dokter gegaan die hem vervolgens doorstuurde voor een longfoto om longontsteking uit te sluiten. Dat bleek het gelukkig niet te zijn, maar het virus had wel gezorgd voor een ontsteking van de beschermvliezen van de longen (de pleura). Een lichte geval van pleuris dus eigenlijk. We moesten hem flink onder de pijnstillers houden van de dokters, dus dan weet je al dat het geen pretje is. Gelukkig was het snel over bij Matthijs – om vervolgens Tim aan te steken. Die is dus ook een week goed ziek geweest, al sloeg het bij hem gelukkig niet door naar zijn pleura.

De laatste schoolweken waren niet de makkelijkste. Warm weer en onrustige kinderen zijn geen lekkere combinatie. Gelukkig wist de school ze leuk bezig te houden met allerlei activiteiten. Zo hadden ze deze maand bijvoorbeeld een fancy-fair ter afsluiting van het winkelthema dat ze met alle klassen hadden behandeld. Daniël had met zijn klas een speelgoedwinkel gemaakt en daarvoor hadden ze speelgoedkrokodillen en grote trucks geknutseld. Matthijs had met zijn klas een drogisterijwinkel gemaakt en naast alle geldzaken die daarbij horen hadden ze ook zelf haargel gemaakt en toverzout, om te verkopen (opbrengst voor de herinrichting van het schoolplein). Bij groep 4 waren ze een bakkerij begonnen en verkochten ze zelfgemaakte broodjes en gebak, en een andere klas was de horeca ingedoken en had een terras opgezet met alle daarbijbehorende activiteiten en berekeningen. Erg leuk om te zien allemaal en om van te genieten, terwijl er ook nog allerhande spelletjes en knutselactiviteiten waren voor de kinderen om bezig gehouden te worden. Toch ben ik blij dat het nu vakantie is!

Tussendoor kwam mijn nichtje uit Australië waar ik al sinds mijn 12e mee schrijf een weekje bij haar oma logeren. Dus hebben we haar en haar dochtertje van 5 meegenomen naar Artis. Laani is iets ouder dan Daniël en lijkt qua karakter wel op Matthijs dus dat ging heel goed. Lekker dagje weg.

Het eerste weekend van de vakantie mocht Matthijs op kamp in Putten. De oudere groepen gaan de hele week, de bevers mochten 1 nachtje blijven. We gingen hem met de hele familie wegbrengen – en zijn toen met de hele familie gestrand. Onderweg moest er getankt worden en na het tanken startte de auto niet meer. Na 5 kwartier kwam de hulpdienst (laat, maar het was enorm druk voor ze in dit eerste vakantieweekend van de regio) en die kreeg hem ook niet aan de praat. De auto moest dus worden weggesleept en wij kregen voor twee dagen een vervangend Polootje mee.

Matthijs werd dus veel te laat en in een minder dan optimale vorm afgeleverd – maar in ieder geval was hij er. Hij heeft het erg leuk gehad. De leiding iets minder omdat hij wat dwars en erg eigenwijs was dat weekend. Maar voor het jochie een mooi begin van de vakantie. Ze hadden een magisch woud gemaakt voor de scouts en allerlei aanverwante activiteiten gepland. Op de foto’s zie je hem ook zijn horloge bewonderen; dat had hij van ons gekregen vanwege zijn goede gedrag de laatste weken van school.

Op school gaat het iets beter, maar zijn werkhouding laat nog wel veel te wensen over. Op de cognitieve vlakken scoort hij allemaal hoog, hij zit met de taakvakken minstens een half jaar vooruit zegt de juf. Volgend jaar dus maar meteen om de tafel gaan zitten om te kijken hoe we dat aan gaan pakken.

De haargel was voor Matthijs trouwens niet zo nodig. Deze maand ging hij naar de kapper en gaf aan dat hij wel geknipt wilde worden, maar dat zijn krullen er niet uitgeknipt mochten worden.

Voor Daniël echter begint gel een belangrijk toiletartikel te worden. Die wil namelijk heel graag stoere stekels hebben en leeft zich dus uit met de haargel. Falco doet wat zijn broers doet, dus die loopt nu regelmatig met een plakkerige haardos rond…

Falco herhaalt ook de zinnetjes van zijn broertjes vaak. Hij spreekt prima voor zijn leeftijd, maar het blijft grappig als er tussendoor inene een ‘goede’ grote zin tussendoor komt. “Ja mamma, die vind ik leuk, die vind ik superleuk” klinkt grappig uit de mond van een twee-jarige, zeker als hij ook nog een vrij diepe stem heeft.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *