School blijft lastig

Falco is helemaal op de computer toer momenteel. De spelcomputers zijn natuurlijk nog steeds favoriet, maar hij is ook helemaal verslaafd aan Jazz JackRabbit – en hij speelt het inmiddels beter dan ik zou kunnen. Da’s toch geen sinecure voor een driejarig jongetje, ook al ben ik geen tegenstander van formaat omdat ik nooit spelletjes op de computer speel.

Het is ook gewoon leuk om naar hem te kijken als hij met de computer speelt. Hij leeft zich helemaal in, maakt er geluiden bij, juicht als iets goed gaat. Ze gaan allemaal trouwens helemaal op in de computerspelletjes. Ik heb ze eens gefilmd tijdens het computeren, en dat is duidelijk een emotioneel enerverende bezigheid voor ze. Het filmpje laat zien door wat voor scala van emoties ze gaan in een vrij korte tijd; ik vind het zelf erg amusant.

Voor scouting was het ook een spannende maand. Daniel had logeerweekend van de bevers, dan oefenen ze met een nachtje op het clubhuis blijven slapen, als voorbereiding op het weekend in de zomervakantie. Ze hadden een heel programma met wetenschappelijke toetsjes, een “professor” die dingen uit kwam leggen, en een uitstapje naar Nemo (het museum in Amsterdam). Hij had het erg naar zijn zin gehad, alleen klaagde hij over te weinig slaap. Net als Matthijs bij zijn eerste logeerweekend deed trouwens, blijkbaar hechten de jochies meer aan hun slaap dan ik me realiseer.

Matthijs werd deze maand officieel geïnstalleerd als welp. Dat gaan niet zomaar zonder meer: Eerst moest hij zich waardig tonen door een parcours af te leggen en daarna een aantal dingen door samenwerken met zijn groepje op te lossen. Tot slot moest hij plechtig beloven een goede welp te zijn.

Deze maand hadden we ook schoolgesprek met de speltherapeute erbij. Sociaal gaan dingen een stuk beter met Matthijs, hij heeft geen problemen meer met buitenspelen en dergelijke. Hij blijft fysiek wel heel onrustig, maar dat heeft op het moment geen prioriteit. Het is lastiger dat hij het grootste deel van de dag in zijn eigen fantasiewereldje bezig is in plaats van met de school. Speltherapie moet nu de nadruk gaan leggen op het feit dat fantasie leuk is, maar dat je het niet altijd moet oproepen. Controle en beheersing van de fantasiewereld dus.

Verder moet Matthijs leren om te automatiseren en door te zetten, ook als hij het saai vindt. We hebben nu als actie dat hij met behulp van een kasteel en een klimmende ridder steeds een stapje omhoog kan gaan door snel zijn rekensommetjes af te maken, in de hoop dat hij dan leert om te automatiseren door het steeds sneller te doen.

We hebben een lijst gemaakt van alle dingen en dingetjes die spelen, met daarna welke we aan gaan pakken en welke niet, inclusief bijbehorende acties en verantwoordelijkheden. Hopelijk gaat dat werken.

Daniels juf schoot me vlak voor de vakantie aan dat ze zich ongerust maakt over Daniël. Het is heel moeilijk om tot hem door te dringen, hij vergeet dingen te makkelijk (inclusief dingen als vaste zitplaats), is heel traag met het uitvoeren van dingen terwijl hij het makkelijk kan als de juf blijft aansporen, etc. Ze heeft er in groep twee nog geen last van, maar straks in groep drie gaat hij hard onderuit als hij er niet in veranderd zegt ze. Volgende maand dus ook maar overleggen met de speltherapeute…

Als maandafsluiting voor de vakantie was er ook nog een schooltheatervoorstelling van de even groepen. Matthijs deed niet mee, achteraf bleek dat een misverstand te zijn omdat een jochie uit de klas had gezegd dat hij niet mocht. Jammer, hij staat dus ook niet op het filmpje.

Tweede helft van de maand stond verder vooral in het teken van een naar virusje dat de ronde deed in de buurt – en dus ook bij ons. Alleen Daniël bleef redelijk gespaard, maar verder hebben we allemaal een paar dagen flink in de lappenmand gelegen. Tim en ik hadden een dag overlap bij het echte ziek zijn, dat is wel heel lastig. Beiden in bed blijven en om de beurt eruit om de kids weer even van iets nuttigs te voorzien en te proberen pedagogisch onverantwoord de hele dag in te pluggen in tv of computer.

Tim en ik hadden in onze zieke periode een dagje sauna gepland, dat hebben we gelukkig een weekje kunnen verplaatsen naar 1 maart. Heerlijk een dagje bijkomen, dat is een goed begin van de maand.

Wel konden we in de vakantie nog een keer met alledrie de kids naar Nemo toe. Dat stond al een tijd in de planning, dus het was heel toevallig dat Daniel er net met scouting ook naar toe was gegaan.

De kids vonden het er heel erg leuk. Veel knoppen, veel proefjes, grote bellen blazen, een foto op de muur maken van je eigen schaduw en nog veel meer leuks.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *