Fietsellende

Maart begon voor Daniël wat minder goed. In de hitte van een avonturenspel kwam het zwaard (de tak) van Matthijs tussen de spaken van zijn achterwiel terecht waardoor die abrupt stilstond. Daniël vloog dus pardoes van zijn fiets en kwam onder andere met zijn voorhoofd op de grond, waar hij een gigantische bult mee ontwikkelde. Volgens de buurvrouw (die daar verstand van heeft) is het voordeel daarvan dat het effect van de klap naar buiten komt en dus niet naar binnen zwelt wat weer nare gevolgen kan hebben. Daniël kwam er in ieder geval met wat minimale hoofdpijn en een week lang bekijks van af.

Voor mij ging het ook wat minder goed en dat had ook al met een fiets te maken. Maar in mijn geval was de fiets ook de beschadigde partij. Tijdens de rapportgespreken stond mijn fiets buiten geparkeerd en een paar loslopende rotjochies hadden hem met het voorwiel op de stoep gelegd om er vervolgens op te gaan springen zodat het wiel helemaal verbogen was. Helaas had niemand iets gezien dus ik heb wel aangifte gedaan maar verwacht daar niets van.

Drie goede rapporten hier trouwens. Matthijs is bijna de beste van de klas, met ruim voldoende’s in sociaal gedrag en samenwerking en een stuk of 5 keer ‘goed’. Op bijna alle punten ofwel gelijk, ofwel verbeterd, dus we zijn blij. Daniel ook alleen voldoende’s en ruim voldoendes, met goed voor fantasie en tekenen en matig voor werkhouding en tempo, en Falco ook ‘oranje’ (waarschuwing) voor luisterhouding en aandacht. Maar dat is zo minimaal en de rest gaat zo goed, we zijn allemaal blij hier dus.

Het eerste weekend van maart logeerde Falco bij zijn vriendje in Amsterdam. Tim en ik maakten van de gelegenheid gebruik om met Daniël en Matthijs naar Space Expo in Noordwijk te gaan; Falco is daar nog te klein voor. Zelfs Daniël was nog maar net groot genoeg om zich een uur of twee te amuseren, maar we hebben wel leuke dingen gezien. De grootste lol hadden ze met een eenvoudige spiegel, die zo opgezet was dat alles wat links van een muur was weerspiegeld werd alsof het zowel je linkerkant als je rechterkant was. Waardoor je bijvoorbeeld net kon doen alsof je van de grond af zweefde met twee benen.

Maar ook de maantentoonstelling was erg leuk vonden ze en natuurlijk was het dolle pret om je als astronaut te laten fotograferen door mamma. Leuk om te doen dus, voor wijsneuzerige kinderen, maar niet voor erg lang en ook niet al te vaak.

Tim en ik hebben ook een uitje gehad: we zijn wezen swingen op het station. Om de zaterdag kun je daar in een mooie oude zaal op allemaal goude oude hits dansen, van 8 tot 1. Het is midden op de perrons, dus je ziet wat vreemd kijkende reizigers langslopen, maar voor je het weet ben je zo druk op de dansvloer dat je daar helemaal geen oog meer voor hebt. We kwamen om kwart over acht binnen in een bijna lege zaal – wat verschrikt doordat er nauwelijks zitgelegenheid was. Maar om kwart voor negen waren we al verhit van het vele dansen op de drukke dansvloer, dus lang heeft de schrik niet geduurd. We waren met een vriend en hebben een heerlijke ouderwetse avond gehad in een hele fijne en vriendelijke sfeer. Dat gaan we dus zeker nog een keer doen.

Verder is Matthijs met zijn klas naar de ruïne van Brederode geweest. Dat is een oud kasteel in Santpoort en een stukje regionale geschiedenis.

Ook hebben we Falco’s kamer leeggeruimd. Hij wilde toch een hoogslaper en eigenlijk vonden wij dat ook wel praktisch omdat hij zo’n kleine kamer heeft. We konden een ouderwets tweedehands exemplaar op de kop tikken die net iets kleiner was dan de moderne van tegenwoordig (80 bij 190). Falco past daar de eerste jaren nog wel in en in zijn kleine kamertje telt iedere centimeter, dus daar waren we blij mee. Minder blij was ik met de ouderwetse kwaliteit van het spul – het was zo zwaar dat ik met het tillen door mijn rug ging en daar had ik de rest van de maand flink last van.

Grappige anecdote: Daniël tegen Falco: “kijk, als je speelgoed stuk maakt, dan gaat het naar de hemel. Dan wordt het hemels speelgoed en als je zelf doodgaat kom je het allemaal weer tegen”.
Falco met een diep-onder-de-indruk stem:”Mijn computer ook?”
Daniël:”Alleen als hij stuk is”.

Ja, we hebben wel duidelijk gemaakt dat ze geen speelgoed of computers stuk mogen maken…

Deze maand zijn we ook weer eens naar artis geweest. Daar hebben ze nu ook een vlindertuin en daar waren de jongens helemaal weg van. Ik vond het zelf ook erg mooi trouwens. Waar we binnenkwamen hadden ze een glazen kast met ontpoppende vlinders in allerlei stadia – dat duurt veel langer dan ik dacht, voor ze eindelijk uit hun pop gekropen zijn. Daniël heeft daar gefascineerd naar staan te kijken, maar die was helemaal wel erg gefascineerd door de vlinders.

Eind van de maand hadden we een kleine voorstelling op school. De bovenbouw sloot het thema ‘middeleeuwen’ af met kleine voorstellingen over waar ze in hun groep vooral mee bezig waren geweest. Matthijs en zijn klas zongen een stukje over de edelen versus de boeren in die tijd, en lieten zien wat ze allemaal geknutseld hadden in stijl van het thema.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *