D&D met de kids

April begon vooral in het teken van pasen. Op school deden de kinderen een paasontbijt, waarbij iedereen in pyjama op school kwam voor eeen paasontbijt dat door groep 8 voor de hele school werd verzorgd.

Helaas was al die drukte wat teveel voor onze jochies. ‘s Morgens kreeg ik al een telefoontje van de juf van Falco dat ik hem om moest halen omdat hij zich niet wist te gedragen. ‘s Middags kreeg ik een telefoontje dat Matthijs ook teveel moeite had om zich aan de regels te houden van deze zo leuk bedoelde spelletjesdag op school, dus die kon ik ook voortijdig ophalen.

Pasen thuis ging een stuk beter. Falco’s vriendje T., waar hij het vorige weekend al bij had gelogeerd en waarmee hij lekker naar het strand was geweest, kwam voor het eerst bij ons logeren. Gelukkig ging dat heel goed, hij vond het leuk om te doen en had gedroomd van lieve bloemetjes zei hij. Hopelijk kan het nu dus ook wat vaker, anders voel ik me schuldig omdat Falco wel vaak en graag daar logeert.

Daniel had ook een vriendje te logeren, omdat diens moeder onverwachts zonder babysitter zat, dus we hadden zomaar vijf jongetjes in huis eerste paasdag. Het weer werkte gelukkig mee. Na hun ontbijt heb ik stiekem vanaf het balkon chocolade-eitjes de tuin in gegooid en die hebben ze dus fanatiek lopen zoeken. Daarna hebben ze gekookte eieren geverfd voor de paasbrunch waar ook de mamma’s gezellig bij kwamen eten. Een fijne dag dus gelukkig, want met zo’n huis vol jochies is dat toch even afwachten.

Daarna hadden we weer een iets minder leuke episode, omdat de drie juffen van de kinderen ons op gesprek uitnodigden om hun beklag te doen over onze kinderen. De jongens luisteren alledrie niet goed genoeg in de klas en vragen teveel extra aandacht van de leerkracht.

Probleem is dat dat probleem vooral op school speelt, of liever gezegd in een omgeving met grote groepen kinderen waar de ‘leiding’ niet heel consistent is in de regels. Ik heb voorgesteld dat ze de kids meteen een ‘time-out’ geven als ze niet luisteren; doen wij thuis ook en daar luisteren ze redelijk (niet perfect, daar zijn het de jochies niet voor, maar het enige dat consequent mis blijft gaan in koekjes stelen en op Matthijs’ computer computeren).

Onze kinderen zijn niet zo snel onder de indruk van authoriteit, dus je moet echt overwicht hebben. Aangezien ik ze niet opvoed met het idee dat ze blindelings naar iedere volwassene moeten luisteren komt dat ook deels van thuis denk ik, maar dat ga ik gewoon niet aanpassen. Er lopen teveel domme mensen rond, en teveel gekken ook eerlijk gezegd. Tegelijkertijd zeggen we wel altijd dat iemand de baas moet zijn als ze ergens zijn; dat diegene de regels vaststelt en dat ze zich daaraan moeten houden. Op school is dat de juf, bij clubs de leiding, en bij andere kinderen thuis zijn dat de desbetreffende ouders/verzorgenden.

Wat een beetje een nare smaak veroorzaakte was dat ze alledrie over één kam scheerden, terwijl het toch heel andere kinderen zijn. Ook had ik er moeite mee dat ze de problemen die Matthijs had projecteerden op zijn broertjes; die mogen gewoon hun eigen fouten nog maken. Bovendien heeft Matthijs heel hard gewerkt om een aantal dingen te verbeteren, heeft school daar ook veel moeite in gestopt, en doet hij het dus echt een heel stuk beter. Om je dan nu te concentreren op de dingen die nog niet perfect gaan is wat ondankbaar denk ik, zeker omdat we de perfectie toch nooit halen. Nooit willen halen ook, want de eigenschappen die hem een perfecte leerling zouden maken zouden hem in zijn latere leven behoorlijk in de weg kunnen zitten – ik hou niet van heel dociel en volgzaam.

Nu aarzel ik weer of het niet beter is om de jongste twee op een andere school te zetten. Maar bij Matthijs hebben we gezien dat iedere school zijn eigen goede en zwakke kanten heeft en ze doen hier op school wel weer veel leuke en goede dingen met de kinderen. Nog maar even niet dus.

Een van die leuke dingen is het ‘wilgentheater’, waarbij de kinderen maandelijks optreden voor de rest van de school. Vanwege het mooie weer was het dit keer buiten. Falco mocht met zijn favoriete vriendinnetje het dansen voordoen, Daniel was een prachtige paashaas en Matthijs sloeg dit jaar over omdat ze met hun middeleeuwenproject al voorstellingen hadden gedaan. Ik hoop dat ik snel tijd heb om ook het filmpje van de voorstelling op de site te zetten, want het is erg leuk om naar te kijken.

Verder hebben we deze maand veel leuke ‘eigen’ uitjes gehad. Tim is gaan stappen met maten, ik ben gaan wokken met mijn mailinglijstmaatjes, we zijn uit eten geweest bij Rapa-Nui, aan het strand hier, met oude vrienden.

We zijn met de kinderen begonnen met het basisspel van Dungeons en Dragons. Matthijs is helemaal weg van D&D en leert alle manuals uit zijn hoofd, Daniel en Falco vinden het leuk om te doen (Falco is de magische wolf van Daniels druid, dat werkt heel mooi) en ik wil me er wel in verdiepen maar heb wat dwang nodig om de tijd ervoor vrij te maken.

Eind van de maand was mijn verjaardag. Ik heb niet iets speciaals feestelijks gedaan, maar de familie kwam gezellig eten en er kwamen nog wat vrienden langs, dus het was een relaxte maar hele fijne dag. Daniel gaf me een cadeau waar hij ‘s avonds aan had gewerkt, helemaal in zijn eentje: Een papieren bureauset, met potloodhouder, waarbij je het middenstuk kunt alwaar je zijn verjaardagskaart kunt lezen. Harverwarmend.

En natuurlijk was de laatste dag van deze maand weer koninginnedag. We hebben dit jaar niet zelf dingen verkocht, alleen lekker rondgewandeld en de kinderen hun 3 euro op laten maken aan allerlei dingen die wij nooit voor ze zouden kopen 😉

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *