zakgeld

Mei begon met de zevende verjaardag van Daniel. We vierden het alleen met onze eigen familie dit jaar, want hij is zijn gehoorapparaatje kwijtgeraakt. Dat kost ons 1000 euro die de verzekering niet betaald omdat hij maar aan één oor last heeft, dus als bijdrage in de kosten mocht hij geen verjaardagspartijtje met de kinderen uit zijn klas.

Heel erg zielig was hij niet, want hij heeft genoeg mooie cadeau’s van ons gehad en kreeg later die maand van Grandma (toen we weer een weekend in Brussel waren) ook nog 100 euro om cadeau’s van te kopen.

Ter ere van zijn verjaardag zijn we ook naar de kermis geweest die hier in de voorjaarsvakantie altijd vlakbij plaatsvindt. Dolle pret natuurlijk, en Matthijs en Daniel zijn dit jaar ook in de supertrampolines geweest die er ook bij hoorden. Vorig jaar durfden ze dat nog niet, maar dit jaar waren ze er helemaal weg van en hadden ze er wel urenlang in kunnen blijven om te springen en hun salto’s te oefenen.

Diezelfde vakantie ben ik ook naar de Linneaushof geweest met de jongens en met een vriendin met haar zoontje. Daniel en Matthijs mochten van mij zelf het park in, als ze zich maar regelmatig zouden melden, terwijl vriendin en ik met de kleintjes in het kleuterdeel bleven. Dat lukte eigenlijk wonderbaarlijk goed, waardoor we uiteindelijk een hele rustgevende en fijne dag hadden waarbij ik nog flink heb kunnen lezen ook. Heerlijk dat de kinderen zo groot worden dat je niet meer continu toezicht hoeft te houden. Matthijs had een iets vervelender einde, want die had net bedacht dat hij zich niet meer zo snel wilde melden omdat hij bang was dat hij dan mee moest naar huis en dus meer pret mis zou lopen. Wat hij daardoor *wel* mistte was de patat die we met zijn allen aten, dus daar was hij heel erg boos door. Misschien dat dat hem wel leert dat er onvoorziene nare consequenties kunnen zitten aan het niet nakomen van afspraken.

Vlak na het einde van de voorjaarsvakantie kregen we deze maand eindelijk de regen waar veel plantjes na zes weken prachtig weer naar snakten. Genoeg regen om het weer minstens een maand uit te houden als je het mij vraagt, maar na zulk prachtig weer mogen we niet klagen.

Falco heeft deze maand helemaal zelf tot honderd geteld, en krijgt dus zakgeld. Wij doen een dubbeltje per jaar dat je oud bent, dus hij krijgt 40 cent – als hij eraan denkt om het te vragen.

Falco is deze maand ook naar het eerste verjaarspartijtje in zijn nieuwe klas geweest: zijn vriendinnetje Brecht werd 5. Hij was de enige jongen, maar vond dat gelukkig niet erg. Alleen had hij wat minder met meidenmuziekgroep K3 dan de rest van de populatie, dus een aantal spelletjes trokken hem minder aan.

Halverwege de maand was het weer moederdag. Bij ons houdt dat in dat je ontbijt op bed krijgt, de op school gemaakte kinder cadeautjes, en dat daarna gewoon de dag weer doorgaat. Als de kinderen wat ouder zijn hoop ik dat ik ze duidelijk kan maken dat een keurig zelf opgeruimde kamer eigenlijk meer moederdagcadeau is dan hun knutselstuk, maar het zou wreed zijn om nu niet te genieten van de werkstukken waar ze zo trots op zijn.

Later die maand ben ik met alleen Falco en mijn vriendin met evenoude zoon nog naar het Land van Ooit geweest. Dat was erg leuk. Er zijn veel grappige dingen om te zien; Sap de aardwortel, een meer vol marcherende soldaten die halverwege betoverd waren, poppentheater met ronddraaibanken, reuzenland met speeltuin, enge hangbruggen over water, etc.

Wat ook erg leuk was was dat er overal figuren liepen die bij het land van ooit hoorden (ridders, prinsessen, jonkheren) en die echt probeerde zoveel mogelijk interactie te hebben met de kinderen. Dat deden ze op een leuke spontane vrolijke manier die zelfs Falco uiteindelijk over de streep trokken. Die hield eerst flink zijn afstand, om te kijken wat die rare figuren allemaal zouden gaan doen, maar durfde steeds dichterbij te komen.

Hoogtepunt van de dag was het grote riddertoernooi later in de middag. Echte ridders te paard, zwaardgevechten en een zinderende atmosfeer. Dat maakte een toch al geslaagde dag helemaal af, dus Falco wil er nog wel een keer naar terug.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *