Beslissing genomen

We hebben toch de knoop maar een beetje doorgehakt en aangekondigd dat we van plan zijn over te stappen met de kinders.

Daniel zit wel lekker in zijn klas, maar heeft maar één vriendje (dat Daniel niet eens op zijn verjaardag heeft uitgenodigd) en krijgt niet de aandacht die hij nodig heeft. Ik weet niet of dat beter gaat op een andere school maar deze school is een stuk groter en heeft hopelijk ook wat meer mogelijkheden daardoor. De grote voordelen die ik altijd bedacht bij kleinschaligheid (gezellig, veilig, je kent elkaar) hebben ook grote nadelen op dat gebied, maar vrijdag gaan we dus bij de andere school praten over wat ze daar met kinderen doen en hoeveel aandacht ze waar aan kunnen schenken. Daniel is toch ook wel een beetje een apart mannetje.

Falco is mijn voornaamste zorg. Aan de ene kant heeft hij een hele leuke klas waar hij veel leuke vriendjes heeft en het prima met iedereen kan vinden. Aan de andere kant wil hij nu al af-en-toe niet naar school (wat ik in de kleuterklas geen goed teken vind) en ben ik bang dat we precies zo’n circuit als met Matthijs door gaan werken. Hij is ook sociaal genoeg om ook in een ander klas zijn weg weer te vinden en zowel bij hem als bij Daniel krijg ik van diverse kanten signalen dat ze een stuk prettiger in de omgang zijn als ze flink worden uitgedaagd.

Matthijs zat een paar dagen ziek thuis deze maand. Hij haalde om middernacht precies de bovenkant van de trap voor hij over zijn nek ging, dus dat was niet echt aangenaam. Gelukkig bood Tim aan om het schoonmaken voor zijn rekening te nemen, die is minder vies van dat soort dingen.

Matthijs is verder thuis in een hele goede sociale periode. Het evaluatiegesprek over zijn behandelplan was minder positief. Hij had voor zijn dictee laatst een 1 omdat hij zo lang moest wachten tussen de zinnen dat hij een boek ging lezen en toen zo gegrepen raakte dat hij de zinnen miste. Hij luistert nog steeds niet goed en doet met veel dingen in de klas niet mee. De directeur zei dat hij de IB-ster en de juf zou vertellen dat Matthijs meer uitgedaagd moest worden in de klas, maar mijn verwachtingen over acties op dat punt zijn niet zo hoog.

Verder hebben we deze maand vooral veel werk verzet. De zolder zat berstensvol en is nu grotendeels leeg, de kringloop is wel voorzien en de vuilstort een stukje voller. Maar daardoor kon eindelijk de losse deur naar boven die in de weg stond van de ingebouwde kast van Matthijs. Die ingebouwde klerenkasten van Matthijs en Daniël heb ik helemaal uitgezocht en met verhuisdozen en ladekastjes heringericht.

Falco’s kamer hebben we helemaal leeggeruimd, zijn oude hoogslaper naar de kringloop gebracht, nieuwe hoogslaper (voor ons dan 😉 ) gekocht en opgezet, Ikea krattenrek op maat gezaagd voor eronder, nieuwe kledingkast (voor ons dan 😉 ) gehaald en in een ruimte van 85 cm opgebouwd terwijl de kast 82 cm breed was (bouwen en erinschuiven zou niet passen) waarbij Tim de drie laatjes onderin ook nog van kant heeft verwisseld en dus ook de deuren omdat er een langere en een kortere deur was. Veel hard werk dus, maar het resultaat is wel een kamer waar hij veel beter in kan spelen en vriendjes in kan ontvangen.

Grappige verhalen deze maand: Bij het eten wilde Matthijs iets wilde uitvinden waardoor je lucht zo onder druk kan zetten dat het solide wordt, zodat je een onzichtbaar schild hebt (handig in gevechten tegen monsters). We hadden het daarom over op de condities waaronder bijvoorbeeld vloeibaar water solide (ijs) of juist gas wordt.

Ik legde hem uit dat water bij lagere luchtdruk sneller kookt maar dat je dan dus langer moet koken om iets gaar te krijgen – en dat luchtdruk lager wordt naarmate je hoger komt en er dus minder lucht tussen jou en de ruimte is. Als je water kookt bij 1 graad dan zit je dus zo hoog dat je tegen de ruimte aan zit. Maar hogere druk betekent dus juist dat het langer duurt voor het water kookt. Dan is alles wel heter natuurlijk, waardoor eten dus juist sneller gaar wordt. Een paar dagen daarvoor hadden we boeuf uit de snelkookpan gegeten en dat werkt dus volgens dat principe.

Naar aanleiding van dit ingewikkelde verhaal begon Matthijs zich af te vragen hoe je moest koken op de Mount Everest. Falco vroeg hoe het kon dat 1 lager is dan alles, maar dat je met 1 graad wel hoger dan alles stond. Daniël vroeg zich af of het minder zou regenen als iedereen met een snelkookpan zou koken omdat daar een deksel op zit.

Minder grappig was de bult die Falco zichzelf bezorgde met fietsen. Hij weet nu weer goed waarom hij een helm op hoort te doen. Zelf houd ik me maar de wijsheid voor van de buurvrouw (die neuropsychologe is en met hersenbeschadigingen werkt); een flinke bult betekent dat de kracht allemaal naar buiten toe is gegaan en dus binnen veel minder kan beschadigen. Maar zielig was hij wel.

Eind van de maand had hij een verjaardagsfeestje bij een vriendje dus toen was hij veel minder zielig. Hij heeft er ook een mooie auto gebouwd van een bananendoos en heeft daar nog dagen trots mee gespeeld. Omdat het een feestje was had hij vastbesloten zijn feestkleding aangedaan maar helaas reageerden de andere jongens daar wat lacherig op, dat was een klein dompertje op een verder leuk feest. Ik hoop wel dat hij het leuk blijft vinden om zich op te doffen, want ik vind het wel erg leuk van die nette jochies.

11 November begon de kinderverwenperiode weer met Sint Maarten. Mooie lampionnen, vier dapper zingende jochies (vriend T. van Matthijs liep mee) en een behoorlijke buit waren hun deel. Het weekend daarop kwam de Sint weer in het land en mochten we weer schoen gaan zetten, pietenfeesten bezoeken en natuurlijk naar de goedheiligman zwaaien. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een aantal vieringen op hun clubs doelbewust oversla, het grut wordt al gek genoeg gemaakt.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *