Prietpraat

Matthijs gelooft niet meer in de goedheiligman, maar vind de dingen eromheen gelukkig wel leuk. Op het “pietenfeest” op school dichtte hij eerst een lofzang op piet, en daarna een gedicht voor mij…

Lieve mam

Ik hou van jou
Ik lust je rauw
Je bent de liefste moeder die er bestaat
want je bent nooit te laat
je bent zo lief
je bent een hartedief
jij bent echt iets raars
je bent een brandende kaars
je bent een vlammetje van vreugde
je zei dat ik deugde

Daniel kan niet slapen en komt even op schoot zitten.
“Mamma, hoe kan het dat jullie zoveel boeken hebben. Waren jullie vroeger zo rijk?”
“Nou, rijk niet, maar we hadden wel wat meer centjes. Maar we hebben nu gezegd dat we wat minder centjes willen en wat meer tijd om dingen te doen, ook met jullie. Dat is toch goed? Of niet? Wat wil je eigenlijk liever, meer centjes om leuke dingen te doen of meer tijd dat wij thuis zijn?”
“Nou, wat ik eigenlijk het liefste wil is dat jullie een gelukkig leven hebben”.

Falco: “mamma, wanneer gaat het gebeuren dat je nooit meer dood hoeft?”
“Dat weet ik niet F., misschien wel nooit. Maar er zijn ook mensen die het helemaal niet erg vinden om dood te gaan, die hebben wel genoeg van leven”
instemmende knik van F. : “ja, ik ook”
“Oh, jij zou het ook niet erg vinden?”
“nee hoor, ik ben er ook wel eens moe van. Vooral van alle problemen”
“Wat voor problemen bedoel je dan?”
“nou, als jullie me waarschuwen. Als ik bijvoorbeeld koekjes pik, dan heb ik een probleem, en dat zeggen jullie dan”.
“Maar als je daar zo moe van wordt zou je OOK kunnen proberen om niet te stelen natuurlijk”
“Oh ja, dan ga ik dat ook proberen. Maar dat is wel moeilijk, want soms zijn de koekjes zo lekker. Maar ik ga het wel proberen want ik wil geen problemen”
“Mooi, want ik wil eigenlijk eerst dat je wel honderd word”
“Dat is goed, want ik wil ook niet dat iemand mij dood maakt”
exit Falco, een lichtelijk verwarde moeder achterlatend.

Matthijs bleek lucifers op zijn kamer te hebben. Na een ongenadige preek moest er dus een passende straf komen en na even denken kwamen we uit op geen internet (waar hij veel roleplaying-games op speelt) tot hij een werkstuk had geschreven over brand. Dat duurde een paar dagen, maar toen kregen we een handgeschreven (”want zonder internet kan ik niet printen”) exemplaar. In het Engels, want hij had samen met zijn (Engelse) vader besproken wat er in moest komen te staan. Het begin was niet helemaal wat ik had verwacht:

fire is a energysouce. it gets its energy by stealing it. it breaks down the thing it is burning and steals it’s energy. This is why burning things break.

Verder stond deze maan natuurlijk vooral in het teken van de feestdagen. Veel stress, veel feest, veel lekkers en vooral veel cadeautjes.

Daniel en Falco mochten op hun oude school zelf ook nog eens uitdelen omdat ze na de kerstvakantie niet meer terug zouden komen. Ik had eigenlijk verwacht dat dat in het wekelijkse nieuwsbriefje van school zou staan, omdat daar ook instaat wie er nieuw bijgekomen zijn op school. Maar dat gebeurde niet en dus hoorden veel kinderen (en ouders) pas op de één na laatste dag dat ze van school gingen. We hebben ons er niets van aangetrokken en gewoon netjes afscheid genomen, met kleine traktaties voor de klas en een uitgebreider cadeau-pakketje voor de juffen. Op de foto zie je één van de onderdelen, zelfgeschilderde kerstballen.

Verder hebben we in de kerstvakantie bijna een week in Brussel gezeten. Tims moeder was langer dan verwacht in Engeland gebleven, omdat ze naar was gevallen en een paar ribben had gekneusd. Dus wilden we nu even wat langer blijven omdat we ze sinds juni niet meer hadden gezien. Bijkomend voordeel was dat we zelf ook een dagje uit konden gaan met vrienden. Dus zijn we naar de kerstmarkt in Brussel geweest met vrienden en de kinders, hebben de jongens bij de familie gedropt en zijn gaan eten en stappen met Tims vrienden van vroeger. Dat was lang geleden, dat we in België de kroeg in waren geweest, maar we waren het nog niet verleerd.

Met oud en nieuw waren we weer thuis. De oudste twee bleven op tot middernacht en Falco hebben we wakker gemaakt. Die vond het een uurtje leuk maar besloot toen weer te gaan slapen terwijl de oudsten nog wel een tijd door hadden kunnen gaan met spelen en vuurwerk kijken. Maar het was een mooie afsluiting van een memorabel jaar.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *