Over pesten, vakantie, bevallen en waarom rookmelders MOETEN

Vorige maand had ik een gesprek met Matthijs. Hij kwam thuis met een losse tand, omdat hij vriendje R. had beschermd tegen klasgenoot T. die vervolgens mijn zoon op de grond had gesmeten. Vervolgens vertelde hij me dat R. alleen op vrijdag af wilde spreken met hem zodat de rest van de klas het niet zou weten. Matthijs wordt namelijk gepest, vertelde hij me, omdat hij een nerd is.

Toen ik vroeg of hij dat erg vond, hoefde hij niet lang na te denken. “Nee hoor, dan denk ik gewoon populariteit stinkt“. Hij legde me uit dat hij liever een paar goede vrienden had dan dat hij populair was, want goede vrienden hield je tenminste. Als voorbeeld nam hij R. en T. Blijkbaar is T. populair en wil R. graag vriendjes met hem zijn zodat hij ook wat populairder wordt. Maar T. keert zich geregeld weer tegen R., dus wat had je dan aan zo’n vriend?

Zelf werd hij het meeste gepest door J. en soms ook zijn vriendje. Want, zo legde hij me uit, die wilden de onderdrukten neerslaan om populair te worden, net als vroeger in Rome al gebeurde, de onderdrukten nog verder naar beneden drukken om zelf beter te worden.

Of hij dan niet zelf populairder wilde worden, vroeg ik, lichtelijk verbijsterd omdat ik dacht dat hij het redelijk met iedereen kon vinden in zijn klas. Maar dat hoefde hij niet, want populariteit stinkt. Van onbetrouwbare vrienden hield hij niet, en als je populair werd had je ook veel mensen die alleen maar je vriend wilden zijn omdat ze hoopten dat dat ze zou helpen. Ook wilde hij geen onderdrukten neerslaan, want hij wist immers hoe dat voelde en dat wilde hij een ander niet aandoen.

Maar hij was niet zielig, want hij had immers Daniel A., Jaro en Max, die echte goede vrienden waren. Vroeger speelde hij ook nog wel met D. maar die was ook niet meer geïnteresseerd omdat D. juist weer populair begon te worden. Pokemon en auto’s zijn namelijk erg cool op het moment en daar weet D. alles van.

Met sommige meisjes in zijn klas speelde hij wel, maar zou hij niet afspreken, dus dat waren ook meer maatjes dan echte vrienden. Vriend Jaro. had wel een vriendin uit de klas, een meisje waar Matthijs vroeger nog heel even ‘verkering’ mee heeft gehad en dat hij nog heel lang erg leuk bleef vinden. Maar toch vond hij het prima dat zij en Jaro nu een paartje waren. Je vrienden gunde je toch immers dat ze gelukkig waren? Na dit hele verhaal was ik zo enorm trots op Matthijs! We hebben volgende maand een intake gesprek voor zijn psychologische test, maar door dit soort dingen kan ik me nooit voorstellen dat daar iets heel vreemds uit zou komen, het kan zo’n enorm wijs mannetje zijn.

Daniel ook, maar op een andere manier: Hij keek op een gegeven moment hoe Tim Dinosaur Zoo uitprobeert op de pc. Hij wil weten hoe er meer dinosauriërs kunnen worden gemaakt in het programma, wijst op het scherm en zegt “pappa, can they do what you and mamma did too, once?” (jaja, de bloemen en de bijen zijn besproken maar blijkbaar niet helemaal goed blijven hangen).

Verder begonnen we de maand alletwee wat gehavend. Tim had zijn rib gekneusd toen hij van een ladder afkletterde (bal op het dak van het huisje in Noordwijk) en bij mij reed een onverlaat achterop mijn auto waardoor ik nog een paar dagen hoofdpijn en nekpijn had. Zijn auto lag helemaal in de prak (zijn voorbumper moesten we met grof geweld van mijn trekhaak halen) maar bij ons is het bij blikschade gebleven. Niets blijvends of ernstigs gelukkig en de auto deed het ook nog goed. Maar we zijn wel eens gezonder geweest aan het einde van een vakantie.

De vakantie zelf was heerlijk. We hebben veel geklust in het huisje in Noordwijk, maar er was genoeg tijd om ook nog van het heerlijke weer te genieten en uitjes te maken. Fietsen naar het dorp, wandelen in de duinen, zwemmen in het meertje, barbequeën en zelfs even naar het strand om de zandsculpturen in Noordwijk te bewonderen. Omdat er op het park in Noordwijk veel te doen is voor de kinderen is het klussen ook makkelijker; wij werken en zij zwerven heerlijk door het park met de andere kinderen die er op vakantie zijn. Om ‘s avonds uitgeput in slaap te vallen, het liefst met zijn drietjes in het tweepersoonsbed.

Daniel had de week na de vakantie zijn partijtje dus er moest gelijk uitgedeeld worden en uitnodigingen gemaakt en rondgedeeld. Daniel had hele mooie uitnodigingen gemaakt, helemaal zelf (met een beetje ideeën-input van Matthijs), een krokodillenkop. Het feestje was weer in de overdekte speeltuin, dat blijkt ondanks de alternatieven die ik aandraag toch hun favoriete feestbestemming.

Deze maand heb ik ook de basketball-lessen van Daniel en Matthijs afgezegd. Ze zijn nog te jong om echt mee te kunnen spelen en willen ook eens wat anders uitproberen. Ik hoop natuurlijk wel dat ze later toch weer gaan basketballen, want het blijft de mooiste sport die er is.

Tweede helft van de maand ging Tim met de jochies naar Brussel en ging ik met een vriendin een weekend relaxen. We waren te druk om ergens te reserveren dus dat werd gewoon ons huis in Haarlem doen, maar daar is natuurlijk meer dan genoeg te doen om ons lekker bezig te houden. Winkelen, uit eten, film, en heerlijk uitslapen. Om tien uur ging de telefoon: een andere vriendin (Merel) was aan haar bevalling begonnen.

Aangezien ik daarbij zou zijn kon Saskia me gelijk in Amsterdam bij het ziekenhuis afzetten. De bevalling was nog een zware klus, maar ik was heel blij dat ik erbij kon zijn en had ook echt het gevoel dat ik en de andere vriendin die erbij waren nuttig en nodig waren. Om kwart over zeven werd uiteindelijk een prachtige alerte meid geboren, dus Falco’s vriend T. heeft een zusje.

We hadden ook nog bijna een echt drama gehad deze maand. De kinderen waren naar bed en lagen (eindelijk) in diepe slaap. Tim en ik zaten nog even tv te kijken rond middernacht, toen we plotseling een hoog “piep piep piep” hoorden. Het brandalarm ging af op zolder!

We holden naar boven en Daniels kamer stond vol rook. Tim joeg hem zijn bed uit, ik ging naar de kamer ernaast om Matthijs en Falco uit bed te halen (die sliepen bij elkaar). Falco sliep gewoon door, dus de moest gedragen terwijl ik de andere twee met wat verbaal geweld de trap af kreeg.

Eerst de kinders in de huiskamer op de bank gelegd, toen weer naar boven om te kijken wat er aan de hand was. Tim had de oorzaak net gevonden: Daniël kan eindelijk ook goed lezen en had zijn bureaulamp mee naar bed genomen om op de bank onder zijn bed nog even te lezen. Lamp was omgevallen, gelukkig niet naar rechts waar het gordijn hing, maar naar links waar het kussen lag dat gevuld was met brandwerend materiaal. Lamp was zo heet dat het kussen toch in de hens gevlogen was, dus de kop van de bureaulamp was compleet gesmolten en het kussen rookte na een paar minuten onder de kraan gehouden te zijn nog flink na.

We hebben echt geluk gehad. Geluk dat we nog goed wakker waren, maar vooral geluk dat we in alle kamers rookmelders hebben hangen. Als dat niet was gebeurd had dit heel slecht af kunnen lopen, want er lag wel een kussen te fikken recht onder het Daniëls bed en vlak naast het gordijn voor zijn klerenkast.

Mag ik iedereen nogmaals heeeeeeel dringend adviseren om overal rookmelders op te hangen en die met enige regelmaat te controleren?

Verder hebben we deze maand ook de nationale straatspeeldag gehad. Knutselen en spelen, maar ook een demonstratie van de politie te fiets over hoe ze met behulp van hun mountainbike boeven kunnen overmeesteren. Leuk om te zien, maar ik hoop wel dat de jongens wat voorzichter omgaan met hun fietsen.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *