Daniels B en ….. Disneyland Parijs

Deze maand heeft Daniel afgezwommen voor zijn B-diploma. Daar heeft de zwemclub hard aan meegeholpen, want er liepen aldoor mensen op hem te letten en hem aanwijzingen te geven of te corrigeren als hij de verkeerde oefening aan het doen was. Een van de zwemmeesters moest er wel om lachen, hij zei dat zelfs als Daniel gewoon even uit moest drijven je hem al meteen opzij zag kijken naar wat de andere kinderen aan het doen waren. Altijd rondkijken, afgeleid worden en in zijn eigen wereldje aan het dromen in plaats van geconcentreerd bezig zijn – maar hij heeft ook op les wel laten zien dat hij het allemaal makkelijk kan, dus zijn B-diploma heeft hij zeker wel verdiend.

Omdat Daniel zwemmen leuk vindt wil hij ook graag zijn C-diploma halen en daarna nog meer zwemkunsten leren, dus voorlopig blijft hij er nog wel op zitten. Voor Falco moet ik toch nog heen en weer naar zwemles, en het is een gezonde sport om te beoefenen.

Verder hebben Tim en ik een lui weekend gehad omdat de kinderen op Pharoskamp waren. Helaas moest ik zaterdagmiddag basketballen dus we konden niet helemaal doen wat we wilden, maar we hebben daarna een stuk middag en een lange avond in de sauna doorgebracht. Lui zweten en drijven, lekker eten, boekjes lezen – daar komen we ook wel van bij.

Ook hebben we genoten van een gastronomisch uitje, want Saskia en Brandaan tracteerden ons op een heerlijk etentje bij Lambermons. De laatste keer in hun restaurant aan de Spaarne, want ze gaan komende maand verhuizen naar de straat erachter dus we waren nog net op tijd.

Er waren de normale leuke dingetjes deze maand ; Vrienden die bij ons aten, Falco die een weekendje bij vriendje T. logeerde, ik ben in Deventer vrienden wezen verhuizen, Tim is in Brussel het huis van zijn familie wezen checken omdat ze nu al een paar maanden in Engeland zitten.

Maar het grootste evenement vond al aan het begin van de maand plaats: toen zijn we met het hele gezin naarDisneyland Parijs geweest. Het was een aanbieding via Tim’s werk en de kinderen wilden er natuurlijk al heel lang naartoe, maar ik zag er zelf wel tegenop. De drukte, het wachten – en met een stel mij onbekende collega’s van Tim 5 of 6 uur in de bus zitten om er te komen en om weer thuis te komen.

Maar de busreis viel alvast erg mee. We moesten er wel gruwelijk vroeg zijn, maar Tim kon de auto bij het werk parkeren dus hoefden we niet met het openbaar vervoer. Daarnaast kunnen de kinderen nu alledrie lezen, dus die hebben vooral heel zoet met een boekje op hun stoel gezeten en het laatste uurtje een dvd via de schermen van de bus gekeken. De ruimte in de bus was niet zo krap als ik had gevreesd en ik heb op de heenweg zelfs nog even kunnen slapen. Dat was dus best te doen.

We waren wel al erg moe toen we aankwamen om een uur of drie ‘s middags. Het park was echter nog wel open, dus we konden bijna gelijk door. Bijna, want we moesten nog even op de sleutels enzo wachten. Eigenlijk mag je maar met twee kinderen op de kamer, dus we moesten Falco ‘meesmokkelen’, maar ons drietal slaapt prima in een groot tweepersoonsbed en we slapen toch het liefst allemaal bij elkaar.

Maar tegen half vijf konden we met het shuttlebusje naar de pretparken toe. We hadden bedacht dat we het echte Disneyland tot zaterdag zouden laten wachten en gingen eerst de Walt Disney Studio’s bekijken. Het was wel een beetje miezerig weer, maar het regende niet echt en de drukte was te doen, dus dat hadden we eigenlijk bijna allemaal gezien en gedaan in die paar uutjes. Slimme planning dus.

Eten bleek wat minder slim gepland: Alle restaurants zaten helemaal vol tot ruim na kinderbedtijd. Gelukkig waren de rijen bij de MacDonald beperkt dus hebben we geen honger geleden. Maar we hebben wel gelijk gereserveerd voor de volgende dag bij Mickey’s café omdat dat er het leukste uitzag.

Als je in een Disney hotel slaapt mag je twee uur eerder het park in, waar de belangrijkste attracties dan al open zijn. We hebben ons dus vroeg uit bed gesleept en van het uitgebreide ontbijtbuffet genoten voor we richting park gingen. Dat was ook een slimme zet, want toen we weggingen waren er bij de ontbijtzaal ook al lange rijen bij de ingang. Naar de parken lopen bleek net zo lang te duren als met het busje (een minuut of 10) dus dat was een plezierig begin.

Zaterdag was droog en zonnig en de eerste uren waren de wachtrijen behapbaar, dus hebben we een flink deel van het park af kunnen werken. Er was een systeem dat je bij diverse attracties een ‘fast pass’ kon reserveren: dan kon je op een afgesproken tijd terugkomen en hoefde je niet in de rij te gaan staan. Dat werkt prima, maar je mocht pas een nieuwe aanvragen als je de eerste reservering had gebruikt en hoe later je ging reserveren hoe langer het duurde voordat je terug werd verwacht, dus daar hebben we in totaal 3 keer gebruik van gemaakt. Maar dat spaarde ons naar schatting 3 uur wachttijd, dus het is wel verstandig om er gebruik van te maken.

‘s-Middags werd het echt veel en veel te druk om nog leuk ergens in te gaan. We gingen dus naar Avonturenland, omdat daar minder grote attracties zijn en meer dingen waar je gewoon doorheen kunt lopen of in kunt klimmen. Inmiddels waren we behoorlijk moe, dus de fut was er ook wat uit.

Dat belette de kinderen niet om enthousiast overal naartoe te rennen en ergens in de drukte raakten we Daniel en Falco kwijt. De grootste angst die je hebt, dat je je kind daar kwijt raakt, dus we hebben als dollen rondjes gelopen om ze te zoeken. Daniël vonden we na een half uurtje weer terug, maar Falco was niet te vinden.

Dan blijkt het toch wel een goed georganiseerd park te zijn, want toen we bij een medewerker ging informeren kon die gelijk met de ‘verloren kinderen’ bellen en daar bleek Falco al te zitten knutselen zodat we hem daar gewoon op konden halen.

Tegen die tijd was het al laat in de middag, dus ongepland bleken we mooi op tijd te zijn voor de parade. Ik dacht dat de kinderen dat niet zo heel bijzonder zouden vinden, maar daaruit blijkt dat het belangrijk is om je veronderstellingen ook bij de belanghebbenden te toetsen want ze vonden het geweldig en hadden het niet willen missen.

Na afloop waren we keurig op tijd voor onze reservering bij het restaurant, dus de planning klopte helemaal. De idiote prijzen bij al die restaurants bleken in dit geval ook te zijn omdat er aldoor bekende Disneyfiguren langs de tafels kwamen, dus de kinderen hebben tussendoor aldoor maar met bekende filmfiguren geknuffeld. Matthijs wilde niet bij alle figuren op de foto, die voelt zich er al bijna te groot voor nu hij een echte tiener is geworden. Maar er bleven er genoeg over waar hij zijn broertjes toch wel half stoer wilde begeleiden. Al zie je in de foto’s dat hij niet helemaal overtuigd is dat dit is wat hij wil.

Als toetje mochten de kinderen zichzelf helemaal uitleven bij het snoepjesbuffet. Matthijs en Falco laadden daar gewoon hun bordje vol, maar Daniël bleef heel lang weg. Die bleek uiteindelijk een mooie snoeptaart voor zichzelf te hebben gemaakt – dat is wel weer typisch Daniël.

We hadden vrij vroeg gereserveerd voor Franse begrippen (zes uur, een keurige tijd in Nederland), dus toen wij klaar waren was het net topdrukte bij alle restaurants. Met als gevolg dat het een stuk minder druk was in het park zodat we een paar van de populaire ritten snel en makkelijk mee konden pakken. Weer mazzel met de planning dus.

Tegen de tijd dat het park dicht was waren we allemaal helemaal kapot. Moe, slaperig en pijnlijke voeten, dus hebben we toch het busje maar weer genomen naar het hotel en zijn we allemaal gelijk het bed in gekropen. De wekker zou de volgende ochtend immers weer heel vroeg afgaan, zodat we maximaal konden profiteren van de laatste uurtjes in het park.

De planning was om in de ochtend alle populaire ritten die we nog niet hadden gedaan te doen. Tim en Daniël gingen naar Space Mountain (een grote achtbaan waarbij je de rails niet ziet omdat je zg. door de ruimte reist, zodat je niet aan voelt komen wanneer je een bocht of een draai maakt) en kwamen daar helemaal enthousiast vandaan. Matthijs is net wat minder dol op dat soort dingen maar voor Daniël kan het niet hoog en hard genoeg gaan, die krijgt er alleen de slappe lach maar van. Maar ik ben met Matthijs en Falco uitgebreid naar de laserschietshow van Buzz Lightyear geweest en heb van de interactieve sessie met Stitch genoten.

We wilden ook nog een keer naar de Star Wars Shuttle-reis en dat lukte nog net voordat het weer erg druk werd. Maar ons planningsgeluk bleef eigenlijk aanhouden, want het deel van het park dat we nog niet hadden gezien bleek ook vooral leuk te zijn om doorheen te lopen of te varen. Door ons vroege opstaan gingen we ook vroeg aan de lunch en bleken daardoor life muziek bij het eten te krijgen en de lange rijen net voor te zijn.

Toen we de gekozen eetzaal verlieten kwamen we net in een leuke Halloween-show terecht; dat hadden we nog niet gezien en daarmee was alles wat we hadden willen zien en doen gelukt. De tijd was ook op, dus we moesten weer richting bus. Maar bij de uitgang bleek ook nog een hele mooie show te zijn, die we nog net mee konden pakken. In sneltreinvaart zijn we toen naar het hotel gelopen waar we precies op de afgesproken tijd waren, moe maar voldaan.

Op de terugweg bleek wel dat we echt geluk hadden gehad met hoe we de dingen hadden gepland, want sommige anderen hadden vooral in drukke rijen gestaan en een hoop minder gezien dan wij. Maar voor ons was het dus een hele complete ervaring.

Al hoef ik ook niet meer, met alle drukte en al dat wachten. Dus als de kinderen nog een keer willen moeten ze dat zelf maar doen later; wij kunnen dit van het lijstje ‘dingen die de kinderen nog mee moeten maken’ afstrepen. Tenzij we nog een keer heel goedkoop kunnen en weten dat er veel minder mensen zijn, want de wachtrijen op drukke tijden waren echt wel anderhalf, twee uur lang bij de leukere attracties en dat vertik ik.

Al met al dus wel een hele leuke en drukke mini-vakantie en ook een leuke en drukke maand. Dat druk wordt natuurlijk alleen nog maar meer, want nu komen de feestmaanden er aan.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *